ماکرو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ماکرو، یا دستور درشت، در برنامه‌نویسی رایانه، مجموعه‌ای از دستورها است که مشابه زیربرنامه یکبار نوشته می‌شود و چندین بار استفاده می‌شود.

اسمبلر هنگام ترجمه برنامه در مواجهه با نام ماکرو دستورات معادل را قرار می‌دهد.

تعریف کردن ماکرو[ویرایش]

تعریف کردن ماکرو توسط برنامه‌نویس و با استفاده از راهنمای macro صورت می‌گیرد. فرم کلی تعریف ماکرو به شکل زیر است:

MacroName MACRO [parameter1, parameter2...] . . . MacroName ENDM

تعریف ماکرو با راهنمای macro شروع و با راهنمای endm پایان می‌پذیرد. نام ماکرو قبل از هر دو راهنمای باید یکسان باشد.

در ماکرو، برخلاف زیربرنامه، ارسال پارامتر امکان پذیر است.

کتابخانه ماکرو[ویرایش]

یکی از مزایای استفاده از ماکروها ایجاد کتابخانه‌ای از ماکروهاست که می‌تواند در برنامه ضمیمه شود. برای ایجاد کتابخانه کافی است کلیه ماکروها را درون یک فایل متن جداگانه ذخیره کنید. برای استفاده از این ماکروها باید ابتدا فایل ماکرو به فایل برنامه با راهنمای include ضمیمه کنید.. دستور include معمولاً در ابتدای برنامه قبل از راهنمای.model نوشته می‌شود.

INCLUDE NameOfTheFile

منابع[ویرایش]