ماکادام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ساخت لایه ماکادام در زمان جان مک‌آدام.

در راهسازی، ماکادام (Macadam) لایه‌ای متشکل از سنگ شکستهٔ درشت و ماسه است که پس از کوبیده شدن به‌عنوان لایهٔ تحتانی زیرساخت به کار می‌رود.[۱]

فرد پیشگام در استفاده از این‌گونه لایه‌ها در راهسازی «جان مک‌آدام» اسکاتلندی بود که در حدود سال ۱۸۲۰ از این نوع لایه‌سازی بهره گرفت و نام ماکادام هم از نام او گرفته شده است.[۲]

شیوه کاربرد[ویرایش]

اساس ماکادامی از سنگ کوهی و یا سنگ‌های رودخانه‌ای شکسته تشکیل می‌شود. مصالح دانه درشت براساس مشخصات پخش و سپس مصالح ریزدانه برروی آن پخش شده و به روش خشک و یا مرطوب کوبیده می‌شود. پخش ماکادام با پخش‌کننده مکانیکی انجام می‌گیرد. پخش کننده، سنگدانه‌ها را به طور یکنواخت و منظم و بدون جدا شدن دانه‌های درشت از ریز، در ضخامت و اندازه‌های مطابق نقشه‌های اجرایی پخش می‌کند.

سطح قشر ماکادام، بلافاصله بعد از پخش و عبور سه تا چهار گذر اولیه غلتک باید کاملاً یکنواخت و مسطح شده و نقاط فرود و فراز آن با افزودن و یا برداشت مصالح اصلاح شود، به نحوی که سطح نهایی پیش از تکمیل کوبیدگی چنانچه با یک شمشه چهار متری کنترل شود از نظر دستگاه نظارت قابل قبول باشد.

منابع[ویرایش]

  1. مجموعهٔ واژه‌های مصوّب فرهنگستان زبان فارسی تا پایان سال ۱۳۸۹.
  2. A. W. Skempton (2002). A Biographical Dictionary of Civil Engineers in Great Britain and Ireland: 1500-1830. p.416. Thomas Telford, 2002