ماهی یال‌اسبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ماهی یال‌اسبی
یال‌اسبی سربزرگ (Trichiurus lepturus)
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پرتوبالگان
راسته: سوف‌ماهی‌شکلان
تیره: یال‌اسبی‌ماهیان
جنس‌ها

Aphanopus
Assurger
Benthodesmus
Demissolinea
Eupleurogrammus
Evoxymetopon
Lepidopus
Lepturacanthus
Tentoriceps
Trichiurus

یال‌اسبی‌ماهیان[۱] خانواده‌ای از ۴۰ گونه ماهی هستند.

این ماهیان از رده پرتوبالگان[۲] و راستهٔ سوف‌ماهی‌شکلان[۳] هستند.

منابع و پانویس‌ها[ویرایش]

  1. Trichiuridae
  2. Actinopterygii
  3. Perciformes

ماهي يال اسبي از خانواده TRICHIURIDAE با نام علمي Trichiurus lepturus جز ماهيهاي با ارزش اقتصادي مي باشد و در آبهاي خليج فارس و درياي عمان بوفور يافت مي شود. تحقيق بر روي تغذيه يال اسبي در آبهاي منطقه ميداني از توابع بندر جاسک از آبان ماه 1374 تا مهر 1375 انجام شد. در اين بررسي 587 نمونه يال اسبي مورد آزمايش قرار گرفت و تغذيه آنها بررسي شد. معده نمونه ها به سه دسته پر، نيمه پر و خالي تقسيم بندي شد که 68 درصد معده ماهيها خالي، 15 درصد آنها پر و 17 درصد نيمه پر بود. کمترين تغذيه در اسفند و فروردين ماه و بيشترين تغذيه در مرداد ماه مشاهده گرديد. شاخص خالي بودن معده (CV) 68.1 بدست آمد که اين ماهي را در زمره ماهيان نسبتا کم خور قرار مي دهد. ترجيح غذايي (FP) در بررسي محتويات معده تعيين گشت که اين ترجيح غذايي براي ماهيهاي تغذيه شده 70.1 درصد، سخت پوستان 16 درصد و نرمتنان 13.9 درصد بوده و در نهايت ماهيها بعنوان غذاي اصلي اين گونه شناخته شدند. در بين ماهيهاي تغذيه شده ماهي موتو (Stolephorus sp.) فراوانترين غذاي خورده شده را تشکيل مي داد.


ماهي يال اسبي (Trichiurus lepturus) يكي از مهمترين ذخاير آبزيان خليج فارس و درياي عمان مي باشد كه نياز به شناخت بيشتر در زمينه هاي زيستي و محيطي دارد. اين تحقيق از فروردين ماه سال 1379 تا پايان شهريور ماه سال 1380 دردو منطقه سيريك و هنگام انجام شد. تعداد 357 عدد نمونه براي بررسي زيست سنجي مورد توجه قرار گرفت. نمونه برداري بطور فصلي و با تور ترال كف انجام شد. معادلات ارتباط طول مخرجي با وزن در منطقه سيريك و در منطقه هنگام بدست آمد. نتايج GSI نشان داد كه اين گونه در سرتاسر سال تخمريزي مي كند و اوج تخمريزي آنها در بهار و پاييز مشاهده شد. طول بلوغ (LM50) 5/27 سانتيمتر بدست آمد. نسبت جنسي ماده به نر 59/1 به 1 بود كه بين آنها اختلاف معني داري مشاهده شد (071/0= p) ميزان هم آوري حداقل 2835 تخمك در نمونه اي به طول مخرجي 27 سانتيمتر و حداكثر 186000 تخمك در نمونه اي به طول مخرجي 47 سانتيمتر برآورد گرديد. حداقل و حداكثر قطر تخمك مشاهده شده به ترتيب 250 و 490 ميكرون بود.


[ عيسي كمالي ] - پژوهشكده اكولوژي خليج فارس و درياي عمان - بندر عباس