مالک (فرشته)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مالِک خازِنِ جهنم یکی از فرشته‌های نگهبان و دربان دوزخ است، که در قرآن و احادیث شیعه و سنی به آن اشاره شده است.[۱] فرشته‌های موکل بر جهنم نوزده تن‌اند، که آن‌ها را زبانیة می‌نامند.[۲]

در قرآن[ویرایش]

در آیه ۷۷ و ۷۸ سوره زخرف بیان شده که در آخرت جهنمیان خازن جهنم را صدا می‌زنند و می‌گویند:

وَ نَادَوْاْ يَا مَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَ قَالَ إِنَّكمُ مَاكِثُونَ، لَقَدْ جِئْنَاكمُ بِالحَْقّ‌ِ وَ لَكِنَّ أَكْثرََكُمْ لِلْحَقّ‌ِ كَارِهُونَ: و [جهنمیان] فریاد می‌کشند: ای مالک! [بگو] پروردگارت ما را بکشد، [او در پاسخ] می‌گوید: شما [در آتش و عذاب] ماندگار خواهید بود؛ زیرا وقتی حقیقت برایتان آوردخ شد، ولی اکثرتان از حق کراهت داشتید.

در آیه ۳۰ و ۳۱ سوره مدثر، در مورد جهنم آمده است:

عَلَيهَْا تِسْعَةَ عَشَرَ، وَ مَا جَعَلْنَا أَصْحَابَ النَّارِ إِلَّا مَلَائِكَةً: بر آن نوزده [نگهبان] است؛ و ما دوزخبانان را جز از فرشتگان قرار ندادیم...

در آیه ۶ سوره تحریم آمده است:

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْليكُمْ ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ عَلَيْها مَلائِكَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ: اى مؤمنان! خود و خانواده خويش را از آتشى بازداريد كه هيزم آن آدميان و سنگ‌هاست. آتشى كه فرشتگانى بر آن گمارده شده كه خشن و سختگيرند و هرگز فرمان خدا را مخالفت نمىكنند و آنچه را فرمان داده شده‌اند (به طور كامل) اجرا مىنمايند.

همچنین، در آیه ۱۸ سوره علق، مأموران دوزخ «زبانیه» نامیده شده است، که به معنای مأمور انتظامی(پلیس) و نیز عذاب کننده است.

در آیه ۳۰ سوره حاقه، دیده می‌شود که خدا به خازن جهنم دستور می‌دهد:

[این مجرم] را بگیرید، و در غل و زنجیر کنید، سپس او را در آتش اندازید، سپس او را با زنجیری که هفتاد متر است در بند بکشید

در روایات[ویرایش]

در احادیث شیعه و سنی، نام نگهبان بهشت «[[رضوان (فرشته)|رضوان»، و نام نگهبان جهنم «مالک» است، که پیامبر اسلام در معراج با او دیدار کرد، و مشاهده کرد که چهره ای زشت دارد، و -بر خلاف دیگر فرشته‌ها- هرگز نمی‌خندد، زیرا آن‌چه خدا برای جهنمیان آماده کرده است را می‌بیند. در روایت دیگری آمده است: «مالک» از آن لحظه که به دوزخ‌بانی گمارده شده، هرگز نخندیده است، بلکه روزبه‌روز خشم و غضبش بر دشمنان خدا و گنهکاران افزوده می‌شود.[نیازمند منبع]

منابع[ویرایش]

  1. قرآن کریم، سوره زخرف، آیات ۷۷ و ۷۸ نام مالک آمده است.
  2. قرآن حکیم، سوره مدثر، آیات ۳۰ و ۳۱ به تعداد نوزده اشاره شده است.