مالتی پلکس کردن بر پایه تفکیک طول موج

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مالتی پلکس کردن بر اساس تفکیک طول موج (WDM) گونه‌ای از فناوری در مخابرات نوری است که چندین سیگنال مدوله شده روی فرکانس حامل نوری را بر روی یک فیبر نوری مالتی پلکس می‌کند. این کار با استفاده از طول موج‌های مختلف (رنگ‌های مختلف) نور لیزر انجام می‌شود؛ به این صورت که هر سیگنال روی یک طول موج (رنگ) قرار می‌گیرد و سپس تمام طول موج‌ها (رنگ‌ها) روی یک فیبر و به صورت هم‌زمان ارسال می‌شوند. این کار ظرفیت یک فیبر نوری را برای ارسال اطلاعات چند برابر می‌کند. هم چنین، امکان ارسال دوسویی (دو طرفه) اطلاعات از دو سر یک فیبر را نیر فراهم می‌کند. چنین روشی در مخابرات رادیویی به نام مالتی پلکس کردن بر اساس تفکیک فرکانس (FDM) شناخته شده است، امّا در مخابرات نوری به نام WDM شناخته می‌شود.

سامانه‌های WDM[ویرایش]

مالتی پلکس کردن بر اساس تفکیک طول موج پرتراکم (DWDM)[ویرایش]

مالتی پلکس کردن بر اساس تفکیک طول موج کم‌تراکم (CWDM)[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

مراجع[ویرایش]