مافیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مافیا (به ایتالیایی: Mafia) یا کوزانوسترا (Cosa Nostra) انجمن مخفی خلافکاران سیسیل بود. این گروه در اواسط قرن ۱۹ میلادی به دلیل بی اعتمادی مردم به حکومت و سیستم قانونی و وابستگی مردم به افراد محلی قدرتمند در سیسیل بوجود آمد و بعدها در شرق ایالات متحده آمریکا و استرالیا گسترش یافت.معروف‌ترین نمونه مافیا پنج خانواده‌های تبهکار در شهر نیویورک می‌باشد.تمام فعالیتهای مافیا برای پول سازی است.

مافیا از مجموعه‌هایی که به عنوان خانواده شناخته می‌شود تشکیل می‌شود که هر خانواده یک روستا، یک شهر، یا یک منطقه را رهبری می‌کند.ساختار این خانواده‌ها مانند یک درخت می‌باشد و معمولاً توسط فردی که «پدرخوانده» یا دن یا باس نامیده می‌شود، هدایت می‌شود.

در کنار رئیس معمولاً یک مشاور (Con sigliere) هم وجود دارد که در گرفتن تصمیمات به رئیس کمک می‌کند.

درپایین مقام رئیس، معاون او (under boss) قرار دارد . معاون رئیس در مرتبهٔ دوم از لحاظ فرماندهی قرار می‌گیرد، اگر چه میزان قدرتی که او در اختیار دارد، نسبت به رئیس کم تر است.

یایین تر از معاون رئیس چندین capo وجود دارد.هر capo محدوده‌ای از قلمرو خانواده را در اختیار دارد.capoها باید بسیار قدرتمند باشند تا قدرت خانواده حفظ شود.هر capo تعداد زیادی سرباز را برای انجام عملیاتهای مختلف رهبری می‌کند.

و در نهایت سربازان (Soldiers).سرباز پایین‌ترین جایگاه را در درون خانواده دارند و معمولاً کارهای جنایی و خطرناک را برای خانواده انجام می‌دهند.

نام[ویرایش]

تئوری‌های زیادی در مورد معنی نام مافیا مطرح است. صفت سیسیلی 'mafioso' که احتمالاً از ریشه لغت «ماهیاس» عربی گرفته شده‌است که به معنای «مبارزه پرخاشگرانه» است.مردم ایتالیا اعتقاد دارند که کلمه مافیا از جمله (Morte Alla Francia Italia Anelia مرگ بر فرانسه درود بر ایتالیا) گرفته شده‌است.

نام حقیقی مافیا، «کوزا نوسترا» بود که معنای «چیز ما» است.

مافیا در امریکا[ویرایش]

اوج قدرت گرفتن گروههای تبهکاری در ایالات متحده امریکا در زمان تصویب قانون منع فروش مشروبات الکلی در سال ۱۹۲۰ اتفاق افتاد.به گفته بسیاری از سیاستمداران امریکا این بزرگترین اشتباه دولت آن زمان امریکا بود. تبهکاران که در آن زمان، برای تصویب این قانون لحظه شماری می‌کردند به سرعت وارد عمل شدند و با توجه به گستردگی مرزهای ایالات متحده، قاچاق و حمل و نقل غیر قانونی مشروبات الکلی از کانادا و سایر کشورهای همسایه ایالات متحده، به صورت گسترده و غیر قابل مهار آغاز شد.با اجرای این قانون گروههای تبهکاری به سرعت رشد کرده و ثروت و قدرت باور نکردنی را در شرق ایالات متحده بدست آورند.در شهر نیویورک که بیشتر این معاملات قاچاق انجام می‌گرفت، دو گنگستر به نامهای سالواتوره مارانزانو(رهبر خانواده بونانو) و جو ماسیرا(رهبر خانواده گنووسه و رهبر تمام رهبرها در آن سالها) اوضاع را بدست گرفتند و بر سر منافع خود با یکدیگر وارد جنگهای خونینی بین سالهای ۱۹۲۱ تا ۱۹۳۱ شدند.بزرگترین این جنگها که جنگ (کاستلاماره) نام داشت باعث کشته و مفقود شدن بیش از دویست نفر در نیویورک و نیوجرسی شد. ریزش گسترده بزرگان مافیا که در جنگ خونین کاستلاماره در خانواده‌های مافیایی اتفاق افتاد زمینه را برای قدرت گرفتن بزرگترین مرد مافیا تا آن زمان را هموار ساخت.مردی با نام چارلز لوچیانو ملقب به خوش شانس.لوچیانو با حمایت از دن سالواتوره وارد جنگ کاستلاماره شد و مارانزانو توانست با کمک لوچیانو، ماسیرا را از گردونه قدرت خارج کند.جنگ خونین کاستلاماره در پایان با پیروزی مارانزانو خاتمه یافت (سال ۱۹۳۱) و مارانزانو در جلسه‌ای به عنوان "رهبر تمام رهبرها" انتخاب شد.قدرت مارانزانو و گروه وی در آن سالها(۱۹۲۹-۱۹۳۱)آن چنان افزایش یافت که گروه مارانزانو در میان تبهکاران نیویورک با لقب امپراطوری روم شناخته می‌شد.فردی که بیشترین سود را از این کشتارها برد کسی جز لوچیانو نبود.لوچیانو در ابتدا با از بین بردن ماسیرا وفا داری خود را در ظاهر به مارانزانو ثابت نمود ولی بعد از مدتی(چهار ماه) مارانزانو به طرز مشکوکی در دفترش به قتل رسید و چهل نفر از هواداران مارانزانو در یک شب کشته یا مفقود شدند.لوچیانو که در قتل مارانزانو دخالت داشت در سال ۱۹۳۱ بر صندلی ریاست مافیای ایالات متحده آمریکا تکیه زد.بعد از این حوادث لوچیانو در کمیسیونی که خود آن را پایه ریزی کرد، به عنوان رهبر مافیا انتخاب شد. چارلز لوچیانو با کمک دوستانی باهوش و قدرتمند مانند فرانک کاستلو، ویتو گنووسه، آلبرت آناستازیا، کارلو گامبینو، مایر لانسکی و باگزی سیگل یهودی، مافیای امریکا را وارد مرحله جدیدی از ثروت و قدرت کرد و در سال ۱۹۳۲ سندیکای ملی جنایت کاران را به وجود آورد(شامل رهبران پنج خانواده).او پایه پنج خانواده مافیایی نیویورک را مستحکم کرد و با تشکیل کمیسیون، خود در راس این سندیکا، ریاست و رهبری را بر عهده گرفت.لوچیانو در سال ۱۹۳۶ به زندان افتاد ولی چند سال بعد به دلیل کمک به ارتش امریکا در ورود به سیسیل ایتالیا در جنگ جهانی دوم و سرکوب ژنرال موسلینی از زندان آزاد شد.بعد از لوچیانو کبیر، فرانک کاستلو ملقب به (نخست وزیر) رهبری مافیای آمریکا را در دست گرفت. کاستلو جانشین و مشاور لوچیانو در گذشته بود. پس از کاستلو، به ترتیب ویتو گنووسه، جوزف بونانو و کارلو گامبینو رهبری مافیای امریکا(رهبری کل)را بر عهده داشتند.خانواده‌های مافیایی امریکا هنوز هم با همان کیفیت ولی با ساختاری متفاوت حفظ شده‌اند.

مافیا در سینما[ویرایش]

موضوع مافیا در بسیاری از کشورها به عنوان چالشی جدی همواره مطرح بوده‌است تا جایی که این موضوع به سینما نیز کشیده شده‌است .در باره این موضوع تا کنون فیلمهای متعددی ساخته شده‌است. فیلم پدرخوانده یکی از فیلهای لقب گرفته که تاریخ مافیا را ارزیابی می‌کند.

قوانین ده گانه[ویرایش]

ده فرمان که توسط خانواده‌های مافیایی رعایت می‌شدند عبارتند از[۱]:

  1. هیچکس نمی‌تواند خود را مستقیماً به دوستان نشان بدهد. باید شخص ثالثی واسطه این کار شود.
  2. به زن دوستتان نگاه نکنید.
  3. با پلیس دیده نشوید.
  4. زیاد به بارها و کلوپ‌ها نروید.
  5. همواره در دسترس بودن یک وظیفه‌است حتی اگر همسرتان در حال وضع حمل است.
  6. به قرارهای ملاقات احترام بگذارید.
  7. با همسرتان همواره با احترام برخورد کنید.
  8. وقتی سوالی پرسیده می‌شود حتماً حقیقت را بگویید.
  9. ثروت اگر متعلق به خانواده دیگریست به آن چشم ندوزید.
  10. این افراد نمی‌توانند عضو کوزانوسترا شوند: کلیه کسانی که خویشاوندی نزدیک در تشکیلات پلیس دارند، کلیه کسانی که خویشاوندی خائن در خانواده دارند، کلیه کسانی که بدرفتاری می‌کنند و به ارزش‌های اخلاقی پای‌بند نیستند.

سران مافیا[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی