ماشین مور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ماشین مور (به انگلیسی: moore machine) در نظریه محاسبات یک نوع از ماشین‌های حالات متناهیست که خروجی آن فقط توسط حالت کنونی آن به وجود می‌آید.

فرم تعریف‌شده[ویرایش]

ماشین مور به شکل یک شش‌تایی ( S, S0, Σ, Λ, T, G ) است که در آن:

  • S :مجموعه‌ای از حالات متناهی‌ست.
  • S0 : حالت آغازین یا حالت شروع که زیر مجموعه‌ای از S است.
  • Σ : مجموعه‌ای متناهی از الفبای ورودی‌ست.
  • Λ : مجموعه‌ای متناهی از الفبای خروجی‌ست.
  • T : S × Σ → S : تابع انتقال است که حالت و الفبای ورودی را به حالت بعدی منتقل می‌کند.
  • G : S → Λ : تابع خروجی‌ست که هر حالت را به الفبای خروجی می‌انگارد.

انواع[ویرایش]

ماشین مور بر اساس تعداد ورودی و خروجی به دو دسته تقسیم می‌شود.

ساده[ویرایش]

یک ماشین مور ساده یک ورودی و یک خروجی دارد:

  • یک آشکار ساز لبه با استفاده از XOR یا یای مانعةالجمع
  • یک ماشین اضافه کننده باینری
  • یک سیستم زمان سنجی مداوم (یک حالت محدود از ماشین مور که در آن حالت‌ها فقط هنگامی که ساعت جهانی تغییر کند تغییر می‌کنند.)


پیچیده[ویرایش]

یک ماشین مور پیچیده می‌تواند هم چند ورودی و هم چند خروجی داشته باشد.

ماشین مور با منطق ترکیبی