ماشین مور
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ماشین مور (به انگلیسی: moore machine) در نظریه محاسبات یک نوع از ماشینهای حالات متناهیست که خروجی آن فقط توسط حالت کنونی آن به وجود میآید.
محتویات |
فرم تعریفشده [ویرایش]
ماشین مور به شکل یک ششتایی ( S, S0, Σ, Λ, T, G ) است که در آن:
- S :مجموعهای از حالات متناهیست.
- S0 : حالت آغازین یا حالت شروع که زیر مجموعهای از S است.
- Σ : مجموعهای متناهی از الفبای ورودیست.
- Λ : مجموعهای متناهی از الفبای خروجیست.
- T : S × Σ → S : تابع انتقال است که حالت و الفبای ورودی را به حالت بعدی منتقل میکند.
- G : S → Λ : تابع خروجیست که هر حالت را به الفبای خروجی میانگارد.
انواع [ویرایش]
ماشین مور بر اساس تعداد ورودی و خروجی به دو دسته تقسیم میشود.
ساده [ویرایش]
یک ماشین مور ساده یک ورودی و یک خروجی دارد:
- یک آشکار ساز لبه با استفاده از XOR یا یای مانعةالجمع
- یک ماشین اضافه کننده باینری
- یک سیستم زمان سنجی مداوم (یک حالت محدود از ماشین مور که در آن حالتها فقط هنگامی که ساعت جهانی تغییر کند تغییر میکنند.)
پیچیده [ویرایش]
یک ماشین مور پیچیده میتواند هم چند ورودی و هم چند خروجی داشته باشد.
