ماری سلست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ماری کلست)
پرش به: ناوبری، جستجو
Mary Celeste engraving.jpg
کنده‌کاری از کشتی ماری سلست بدون سرنشین در میان اقیانوس اطلس
مالک (بریتیش نورث امریکا) Civil Ensign of the United Kingdom.svg
نام: آمازون
مالک: جاشوا دیویس[و ۱], ویلیام هنری بیگالو[و ۲] و شش سرمایه‌گذار محلی دیگر[۱]
بندر ثبت: پارسبورو، نووا اسکوشیا [و ۳]
سازنده: جاشوا دیویس
به آب اندازی: ۱۸۶۰
شروع کار: ماه مه ۱۸۶۱
شناسایی: ICS: JFWN[۲]
سرنوشت: به گل نشسته در نوا اسکوشیا در ۱۸۶۷, تعمیر و فروخته شده به مالک آمریکایی
پی‌نوشت: شماره رسمی ۳۷۶۷۱۲
مالک (ایالات متحده آمریکا) US flag 37 stars.svg
نام: آمازون (۱۸۶۸)
ماری سِلِست (۱۸۶۹-۱۸۸۵)
مالک: جیمز اج. وینچستر[و ۴](نخستین مالک آمریکایی)، جی. سی. پارکر (آخرین مالک)
بندر ثبت: ایالت نیویورک
سازنده: نوسازی در نیو یورک، ۱۸۷۲
سرنوشت: پیدا شده متروک در جزایر آسورش ۱۸۷۲; غرق عمدی در جنوب غربی هائیتی ۱۸۸۵.
مشخصات اصلی
گنجایش:

198 تن در زمان ساخت 1861[۳]

۲۸۲ تن پس از نوسازی 1872[۴]
درازا: ۹۹٫۳ فوت (۳۰٫۳ متر) در زمان ساخت, ۱۰۷ فوت (۳۳ متر) پس از نوسازی
پهنا: ۲۲٫۵ فوت (۶٫۹ متر) در زمان ساخت, ۲۶٫۶ پس از نوسازی
عمق: ۱۱٫۷ فوت (۳٫۶ متر) در زمان ساخت, ۱۶٫۲ فوت (۴٫۹ متر) پس از نوسازی
عرشه‌ها: ۱, در زمان ساخت, ۲ پس از نوسازی
نقشه دریانوردی: بریگانتین[و ۵]

ماری سلست (به انگلیسی: Mary Celeste) یک کشتی تجاری بود که در سال ۱۸۶۱ در نوا اسکوشیا کانادا ساخته شد.[۵]

در ابتدا سازنده آن جاشوا دیویس نام آمازون را برایش برگزید و تا در سال ۱۸۶۸ بر اثر توفان کشتی در سواحل نوا اسکوشیا به گل نشست بهمین نام شناخته می‌شد. آمازون در همان سال تعمیر و به چند شریک اهل آمریکا فروخته شد. پس از تغییراتی در این کشتی اینبار با نام کشتی ماری سلست آغاز بکار کرد.

ناپدید شدن[ویرایش]

در تاریخ ۳ نوامبر ۱۸۷۲ کشتی ماری سلست بندر نیو یورک را با بار ۱۷۰۱ بشکه الکل صنعتی، هشت خدمه و دو مسافر (همسر و دختر ناخدا) ترک کرد. یک ماه پس از ترک این بندر در ۵ دسامبر ۱۸۷۲ در حالیکه کشتی در شرایط کاملا عادی قرار داشت با بادبان‌های نیمه برافراشته، بدون سرنشین در میان اقیانوس اطلس پیدا شد. کاپیتان کشتی دی گراسیا[و ۶] بنام دیوید رید مورهاوس[و ۷] که ماری سلست را پیدا کرده بود با وجود بجای ماندن تمام اشیاء با ارزش درون کشتی هیچ اثری از سرنشینان آن و توضیحی در دفتر گزارش روزانه کشتی درباره علت ترک آن پیدا نکرد.

در آخرین جمله نوشته شده در دفتر گزارش کشتی موقعیت کشتی را در تاریخ ۲۴ نوامبر چند صد مایل (۱۸۵ کیلومتر) از جزایر آسورش[و ۸] نشان می‌داد در حالیکه تابلوی مسیر کشتی را در ۲۵ نوامبر در جزیره سانتا ماریا[و ۹]، واقع در جنوب شرقی جزایر آسورش، یکی از این نه جزیره آسورش نشان می‌داد.[۶]

در زمان پیدا کردن این کشتی در آن آب آشامیدنی و ذخیره غذایی شش ماه بهمراه ۱۷۰۱ بشکه الکل صنعتی و وسایل و اشیاء شخصی با ارزش وجود داشت.

بدلیل فقدان تنها قایق نجات کشتی و چندین وسیله معمولی دریانوردی علت رها کردن کشتی و ناپدید شدن ده سرنشین آن یکی از اسرار تاریخ دریانوردی است که همچنان پاسخی برای آن یافت نشده است.

سرنوشت ماری سلست[ویرایش]

کشتی ماری سلست پس از آن چندین بار تغییر مالکیت پیدا کرد تا در نهایت در سوم ژانویه ۱۸۸۵ توسط آخرین مالک آن جی. سی. پارکر[و ۱۰] و درحالیکه در شرایط مناسبی قرار نداشت در سواحل غربی پور-او-پرنس[و ۱۱] هائیتی بمنظور کلاهبرداری از شرکت بیمه به عمد غرق شد.

ماری سلست در ادبیات و فرهنگ[ویرایش]

داستان‌ها و رمان‌های زیادی از نویسندگان مختلف دنیا همچون رمانی از آرتور کانن دویل برگرفته از داستان کشتی ماری سلست نوشته شده است و داستان‌ها و افسانه‌های زیادی در میان مردم درباره این کشتی رواج پیدا کرده است.

نگارخانه[ویرایش]

واژه‌نامه[ویرایش]

  1. Joshua Dewis
  2. William Henry Bigalow
  3. Parrsboro, Nova Scotia
  4. James H. Winchester
  5. Brigantine
  6. Dei Gratia
  7. David Reed Morehouse
  8. Açores
  9. Ilha de Santa Maria
  10. G. C. Parker
  11. Port-au-Prince
  12. Benjamin Spoon Briggs
  13. Sarah Elizabeth Cobb
  14. Sophia Matilda Briggs
  15. Albert Richardson

پانویس[ویرایش]

  1. Art Gallery of Nova Scotia, "Tall Ships of Atlantic Canada", Amazon Registry Information
  2. "On the Rocks Shipwreck Database", Maritime Museum of the Atlantic, "Amazon-1867
  3. Registry of Nova Scotia, 1866, p. 177
  4. Registry of American & Foreign Shipping, 1873
  5. Marilyn Smulders. «'Thinking with your hands'». Dalhousie University، اوت 2007. بازبینی‌شده در ۶ اوت ۲۰۱۴. 
  6. Jonathan Thompson. «Dating of wreck's timbers puts wind in sails of the 'Mary Celeste' mystery». independent، 23 ژانویه 2005. بازبینی‌شده در ۶ اوت ۲۰۱۴. 

منابع[ویرایش]


پیوند به بیرون[ویرایش]