مارک نافلر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مارک نافلر
MarkKnopfler 060528 P5280036a jm.JPG
اطلاعات پس‌زمینه
تولد ۱۲ آگوست ۱۹۴۹ (۶۵ سال)
ملیت گلاسگو، اسکاتلند
سبک‌ها فولک راک، بلوز/راک، کانتری، سوینگ
سال‌های فعالیت ۱۹۶۵ تاکنون[۱]
ناشرین مرکوری، وارنر، ورتیگو
وب‌گاه MarkKnopfler.com

مارک نافلر (به انگلیسی: Mark Knopfler) آهنگ‌ساز، گیتاریست و خواننده نامدار بریتانیایی است.[۲]

او بیشتر به‌عنوان گیتاریست و خواننده گروه راک دایر استریتس که در سال ۱۹۷۷ توسط او و برادرش دیوید بنیان‌گذاشته شد شناخته می‌شود. در پی فروپاشیدن گروه از سال ۱۹۹۵ به این سو، نافلر به کارهای تکی و انتشار آلبوم‌های شخصی روی آورده است.

درباره[ویرایش]

مادر مارک نافلر انگلیسی و پدرش یک معمار یهودی تبار اهل مجارستان[۳] بود. به خاطر شرایط سیاسی و گرایش‌های کمونیستی پدرش آن‌ها مجبور شدند ابتدا به اسکاتلند مهاجرت کنند. مدتی بعد و زمانی که مارک نافلر ۹ ساله بود خانواده‌اش به منطقه‌ای در شمال شرقی انگلستان که زادگاه مادرش بود نقل مکان کردند.

در ده سالگی اولین گیتارش را که یک هافنر با پیکاپ‌های جفت بود به قیمت ۵۰ پاوند خریداری کرد.[۴] مانند دیگر همسالانش به کارهای خوانندگانی چون الویس و نوازندگانی همچون جیمی هندریکس، چت اتکینز، اسکاتی مور و... علاقه نشان می‌داد. در ۱۶ سالگی به همراه یکی از دوستانش مدتی در یک تلویزیون محلی به اجرای برنامه پرداختند.[۵]

نافلر در سال ۱۹۶۷ به تحصیل در رشته روزنامه‌نگاری پرداخت و بعد از پایان این دوره در روزنامه عصر یورک‌شایر مشغول بکار شد.[۶] دو سال بعد برای دستیابی به درجه بالاتر علمی به ادامه تحصیل در دانشگاه لیدز پرداخت.[۷] در همین زمان بود که با کیتی وایت (دوست دختر قدیمی‌اش از زمان مدرسه) ازدواج کرد هرچند این رابطه دوام زیادی نیاورد و بعد از مدتی به جدایی انجامید. مارک در آن زمان با یک نوازنده و خواننده سبک بلوز به نام «استیو فیلیپس» آشنا شد. این دو در کنار هم به مدت ۵ سال ساز می‌زدند. مارک در برخی آلبوم‌های شخصی استیو نیز با او همکاری کرد. سپس نافلر به لندن نقل مکان کرد، جایی که فعالیت حرفه‌ای موسیقی‌اش را آغاز نمود.

سال ۱۹۷۷ را می‌توان سال شهرت " مارک نافلر" دانست زیرا در این سال او پس از آشنایی اتفاقی با "جان ایلسلی" و "آلن کلارک" گروه دایر استریتس را بوجود آورد. اعضای گروه "دایر استریتس" شامل برادرش دیوید (نوازنده گیتار)، جان ایلسلی (نوازنده بیس) و پیک ویترز (نوازنده درامز) بودند. این گروه موفق در اواخر دهه ۷۰ با ترکیب موسیقی راک، بلوز، جَز و حتی کانتری و اشعاری که اغلب خود نافلر تهیه می‌کرد به شهرت زیادی رسیدند.

مارک نافلر ترانه سرا، گیتاریست و خواننده اصلی دایر استریتس بود، گروه راکی که دیگر وجود ندارد، این گروه در دوره بعد از پانک راک وارد میدان شد و موسیقی بی پیرایه، صیقل نخورده و مینیمالیست داشت و کار خود را با الهام از بلوز راک جِی‌جِی کیل شروع کرد اما از جاز و کانتری هم مایه می‌گرفت و از پراگرسیو راک هم متاثر بود.

زندگی حرفه‌ای[ویرایش]

مجله رولینگ استون در سال ۲۰۰۳ و در رده‌بندی ۱۰۰ گیتاریست برتر تمامی دوران، مارک نافلر را در رتبه ۲۷ قرار داد.[۸]

تجهیزات موسیقی و شیوهٔ نوازندگی[ویرایش]

نافلر گیتارهای متعددی دارد از میان آن‌ها می‌توان به فندرهای تلکستر و استرتوکستر، گیبسون لس پال، دن‌الکترو، رامیرز اسپانیش اشاره کرد. او بیشتر اوقات از یک استرتوکستر قرمز رنگ مدل ۱۹۵۴ استفاده می‌کند. نافلر به این ساز که یکی از اولین فندرهای تولید شده از این سری است لقب ژوراسیک استرت داده است.[۹]

از نکات جالب درباره مارک نافلر این است که با وجود این‌که او فردی چپ‌دست است با گیتارهای معمولی (راست‌دست) می‌نوازد. نافلر به خاطر شیوه منحصربه‌فرد پیکینگ‌اش [۱۰] شهرت دارد. در واقع تکنیک ابداعی وی تلفیقی از کلاوهمر[۱۱] و پیکینگ گیتار آکوستیک است.

آلبوم‌ها[ویرایش]

آلبوم‌های شخصی[ویرایش]

نام آلبوم تاریخ پخش
۱. Golden Heart ۲۶ مارس ۱۹۹۶
۲. Sailing to Philadelphia ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۰
۳. The Ragpicker's Dream ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۲
۴. Shangri-La ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۴
۵. One Take Radio Sessions ۲۱ ژوئن ۲۰۰۵
۶. The Trawlerman's Song EP ۲۰۰۵
۷. The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations ۲۰۰۵
۸. Kill to Get Crimson ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۷
۹. Get Lucky ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۹
۱۰. Privateering ۳ سپتامبر ۲۰۱۲

آلبوم‌های مشترک[ویرایش]

نام آلبوم سال انتشار همراه با
۱. Missing...Presumed Having a Good Time ۱۹۸۳ The Notting Hillbillies
۲. Neck and Neck' ۱۹۸۴ چت اتکینز
۳. The Booze Brothers ۱۹۸۴ بریورز دروپ
۴. All the Roadrunning ۲۰۰۶ امیلو هریس
۵. Real Live Roadrunning ۲۰۰۶ امیلو هریس

آلبوم‌های موسیقی فیلم/Soundtrack[ویرایش]

نام آلبوم سال انتشار
۱. Local Hero ۱۹۸۳
۲. Music from 'Cal' ۱۹۸۴
۳. Comfort and Joy ۱۹۸۴
۴. The Princess Bride ۱۹۸۷
۵. Last Exit to Brooklyn ۱۹۸۹
۶. Screenplaying ۱۹۹۳
۷. Metroland ۱۹۹۸
۸. Wag the Dog ۱۹۹۸
۹. A Shot at Glory ۲۰۰۱

جوایز و افتخارات[ویرایش]

۱۹۸۶[ویرایش]

  • برنده گرمی بهترین اجرای دونفره یا گروهی همراه با آواز برای آهنگ Money for nothing
  • برنده گرمی بهترین اجرای کانتری بدون کلام برای آهنگ Cosmic Square Dance(همراه با چت اتکینز)

۱۹۹۱[ویرایش]

  • برنده گرمی بهترین هم‌آوایی کانتری برای آهنگ Poor Boy Blues(همراه با چت اتکینز)
  • برنده گرمی بهترین اجرای کانتری بدون کلام برای آهنگ So Soft, Your Goodbye(همراه با چت اتکینز)

۱۹۹۳[ویرایش]

دریافت دکترای افتخاری موسیقی از دانشگاه نیوکاسل[۱۲]

۱۹۹۹[ویرایش]

دریافت نشان افتخار پادشاهی بریتانیا[۱۳]

۲۰۰۷[ویرایش]

دریافت دکترای افتخاری موسیقی از دانشگاه ساندرلند[۱۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. بیوگرافی در IMDB
  2. سایت All Music
  3. بیوگرافی در Guitar4U
  4. بیوگرافی مارک نافلر
  5. بیوگرافی در MarkKnopfler.com
  6. سایت روزنامه Yorkshire Evening Post
  7. سایت دانشگاه لیدز
  8. سایت نشریه رولینگ استون
  9. مصاحبه با مارک نافلر
  10. Picking به شیوه اجرای نت‌ها روی سیم‌های سازهای زهی با انگشت‌ها و یا پیک، در قسمت کاسه ساز گفته می‌شود
  11. Clawhammer به نوعی از پیکینگ گفته می‌شود که معمولاً نوازندگان بانجو از این روش در نوازندگی استفاده می‌کنند
  12. سایت بی‌بی‌سی
  13. سایت بی‌بی‌سی
  14. سایت دانشگاه ساندرلند

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Mark Knopfler»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۵ نوامبر ۲۰۰۸).