لیوسیسم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شیرهای سفید رنگ پوست خود را به دلیل یک الل چیره دارند.

لیوسیسم (به انگلیسی: Leucism) وضعیتی در جانوران است که در آن رنگدانه‌های پوست کم است. بر خلاف آلبینیسم، این پدیده به دلیل کاهش در همه رنگدانه‌های پوست به وجود می‌آید و نه تنها ملانین.

واژه لیوسیسم از اصطلاح‌شناسی پزشکی گرفته شده است. ریشه لیوس (leuc) برگرفته از لیوک (leuk) در زبان لاتین است که خود برگرفته از لیوکوس (leukos) یونانی به معنای «سفید» است.

جزئیات[ویرایش]

لیوسیسم اصطلاحی کلی برای فنوتیپی است که از کمبود سلول رنگدانه ناشی می‌شود. این کمبود به دلیل کم شدن پخش و مهاجرت سلول‌های رنگدانه‌ای از تاج عصبی به سوی پوست، مو، یا پرها در هنگام ریخت‌سازی (Morphogenesis) پدید می‌آید. چنین چیزی یا کل سطح بدن و یا بخشی از آن را با کمبود رنگدانه مواجه می‌کند.

غیبت کامل رنگدانه‌ها کمتر معمول است ولی اغلب نبود رنگدانه در بخش‌هایی از بدن دیده می‌شود که به شکل الگوهای غیرعادی رنگ سفید بر روی بدن جانوری پدید می‌آید که در غیر آن صورت پوستی با رنگ‌آمیزی طبیعی می‌داشت. چنین چیزی در میان اسب‌ها، گاوها، گربه‌ها، سگ‌ها، کلاغ‌های شهری[۱] و بسیاری دیگر از جانوران دیده می‌شود.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. “White Crows”. Cornell University. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ لیوسیسم موجود است.