لیزر گازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

لیزر گازی لیزری است که درآن جریان الکتریکی ،برای تولید نور، در یک گاز تخلیه می‌شود. علی جوان مخترع این نوع لیزر نخستین بار با کمک گاز هلیوم و نئون موفق به ساخت این دستگاه شد.

فهرست مندرجات ۱ تئوری ساخت ليزر CO2 ۲ سامانه خلا و گازهای ليزر ۳ تيوپ ليزر ۴ سامانه خنك كننده ۵ آينه‌ها و نصب آنها در ليزر ۶ نصب آينه‌ها و پيچ های تنظيم ۷ تنظيم پرتوی خروجی ۸ ولتاژها ۹ الكترود ها ۱۰ محاسبه تقريبی توان ليزر ۱۱ تلفات ليزر ۱۲ ايمنی ليزر ۱۳ منبع

[ویرایش] تئوری ساخت ليزر CO2

اجزای سازنده ليزر CO2 با جريان گاز

-تيوپ ليزر -آينه‌های ليزر -منبع گاز CO2 و N2 و He -پمپ خلا -منبع ولتاژ بالا -آند و كاتد -سيستم خنك كننده -پيچ ها و پايه‌های تنظيم

در ادامه به برسی هر يك از اجزای ليزر به طور مجزا می پردازیم و با ارائه آمار و ارقام و روش های پيشنهادی ، تئوری كاملی از ساخت ليزر CO2 با جريان گاز ارائه خواهيم داد.

[ویرایش] سامانه خلا و گازهای ليزر

همان طور كه در طرح ساخت بيان شد ، از سيستم جريان گاز با تخلیه الكتريكی ولتاژ بالا استفاده می‌شود. در ادامه نكات مهمی در مورد راه اندازی سيستم خلا و جريان گاز بيان می‌شود

- تمام هوای داخل لوله بايد تخليه شود . تخليه بايد تقريبا به طور كامل انجام شود چرا كه وجود هوای پس ماند در لوله باعث ضعيف شدن پرتوی خروجی يا عدم خروجی ليزر مي شود. - هر گونه آلودگی را از روی تيوپ ليزر پاك كنيد چرا كه ممكن است باعث اختلال در پرتوی خروجی شود . توجه شود كه برخی از مواد خلا مانند گريش و مواد پوشاننده درز ها مشكلی ايجاد نمی كند. - فشار گاز ليزر را به صورت تكی يا مخلوط ، چه در ابتدای كار و چه به هنگام عمل ليز كنترل كنيد .

درصد تركيب گاز ها در ليزر co2 به صورت زير است:

گاز ها

حجم (ليتر)

فشار (بار) دي اكسيد كربن 16% تا 4%

7930 – 280

167 - 2400 نيتروژن 20% تا 10%

5664 – 200

2124 - 75 هليوم به ميزان تعادل

2124 – 75

146 - 2100

با توجه به نقشه ساخت ليزر به صورت زير عمل مي كنيم . ابتدا ورودی گاز ليزر را مي بندیم و سپس از طرف ديگر توسط پمپ تخليه كاواك را به طور كامل تخليه می كنيم . منبع گاز را با توجه با جدول بالا پر ميكنيم و سپس آن را به ورودی كاواك متصل می كنيم . سپس شير ورودی را باز كرده تا مخلوط گاز وارد كاواك شود به منظور برقرار كردن جريان گاز در طول كاواك بايد خروجی ليزر را به پمپ خلا متصل كنيم تا با مكشی كه ايجاد ميكند ، گاز در طول لوله جريان يابد . راه ديگر برای ايجاد جريان گاز اين است كه خروجی كاواك را به يك مخزن خالی گاز با فشار كمتر از مخزن ورودی متصل كنيم . توجه شود كه بايد مسير جريان گاز در طول لوله از آند به كاتد باشد تا تخليه الكتريكی هم مسير با عبور جريان انجام شود . لوله‌هايی كه مخزن گاز و پمپ خلا را به ليزر متصل می كنند بايد انعطاف پذير باشند . محل اتصال لوله‌ها به ليزر بايد كاملا عايق بندی شود تا هيچ گونه نشت به بيرون نداشته باشد و باعث افت فشار نشود .

[ویرایش] تيوپ ليزر

مهم‌ترين قسمت ليزر co2 تيوپ آن می‌باشد . تيوپ های ليزر را معمولاً از جنس لوله تخليه پلاسما يا از جنس شيشه می سازند . اما كاواك های شيشه ای متداول تر هستند زيرا دسترسی و ساخت آنها آسان تر است . بهترين شيشه به منظور ساخت كاواک ليزر ، شيشه پريكس نسوز است كه در مقابل تغيير دما مقاومت بالايی دارد . چرا كه سامانه ليزر با توليد گرمای زيادی همراه است. با توجه به طرح ساخت ، طول تيوپ ليزر را 45 سانتی متر و قطر مقطع آن را 2.5 سانتی متر در نظر می گيريم . جهت اتصال لوله‌های ورودی و خروجی گاز ، دو سوراخ در قسمت‌های ابتدا و انتهای تيوپ ليزر تعبيه می كنيم يا اينكه تيوپ را به هنگام ساخت به گونه ای می سازيم كه قابليت اتصال دو لوله به ابتدا و انتهای آن وجود داشته باشد. تيوپ ليزر ابتدا در يك لوله شيشه ای بزرگ‌تر كه همان لوله سيستم خنك كننده است قرار می گيرد و سپس بر رويه پايه‌های نگه دارنه ليزر محكم می‌شود.

[ویرایش] سامانه خنك كننده

از آنجا كه عمل ليز گرمای زيادی ايجاد می كند و توان ليزر را تا حد زيادی كاهش می‌دهد پس بايد در اندیشه راهی برای خنك كردن تيوپ ليزر و آينه‌ها باشيم. يك روش خنك كردن سيستم استفاده از جريان گاز می‌باشد . و روش ديگر استفاده از سيستم خنك كننده ي گردش آب مي باشد . به اين منظور بايد كاواك را در يك لوله شيشه ای بزرگ قرار دهيم . طرز كار به گونه ای است كه تيوپ ليزر در وسط لوله بزرگ‌تر قرار دارد و آب از اطراف آن جريان می يابد و آن را خنك می كند. جهت اجاد جريان آب در سيستم خنك كننده بايد دو سوراخ در لوله شيشه ای بزرگ به منظور اتصال لوله‌های ورودی و خروجی آب تعبيه كنيم . و با اتصال آن از طريق لوله‌ها به يك پمپ ، آب را از يك مخزن درون لوله شيشه ای به جريان بيندازيم . جهت پمپ آب می‌توان از پمپ آكواريوم يا پمپ كولر های آبی استفاده كرد كه آب را از يك منبع به داخل سامانه خنك كننده جريان می‌دهند. در بستن لوله‌های آب و سيستم خنك كننده به هم تلاش شود تا هيچ گونه نشت آب به بيرون وجود نداشته باشد. طبق طرح طول لوله شيشه ای سيستم خنك كننده 30 سانتی متر و قطر آن 5 سانتی متر می‌باشد .

[ویرایش] آينه‌ها و نصب آنها در ليزر

همان طور كه در قسمت تشديد كننده‌های نوری بيان شد برای افزايش توان ليزر و موازی كردن مسير بازتاب پرتوها در كاواك از آينه‌هايی با درصد بازتابش بالا استفاده می‌شد تا فوتونها بتوانند بين دو آينه بازتاب كننده برای جلوگيری از تلفات به دليل جلوگيری از پراش در لبه‌های آينه‌ها از سامانه ای استفاده می‌شود كه در آن يك آينه تخت با درصد بازتابش تقريباً 100% و يك آينه کاو با درصد بازتابش تقريباً 90%در دو طرف كاواك تعبيه شده باشد. با توجه به در صد بازتابش آينه کاو با بازتابش 90% می‌باشد. از آنجا كه خروجی ليزرهای co2 در محدوده 10.6 ميكرون است از قطعات اپتيكی مثل شيشه و يا كوارتز جهت ساختن آينه‌های ليزر نمی‌توان استفاده كرد .چون اين مواد در محدوده 10.6 جذب زيادی دارند بنابراين خروجی ليزر را به شدت كاهش می‌دهند و در اثر گرمای زيادی كه در اثر فرآيند جذب در آنها ايجاد می‌شود ممكن است بشكنند يا ذوب شوند. بنابراين برای ساختن آينه‌های ليزر از موادی مانند ژرمانيوم ، گاليوم ، آرسنايد ، سولفيد روی ، طلا و هالوژن ها می‌توان استفاده كرد. در ميان اين آينه‌ها هالوژنها كمترين جذب را دارند ولی جذب رطوبت و نرم بودن آنها مشكلاتی را فراهم می كند. آينه‌های فلزی با درصد بازتاب 100% نيز می‌توانند برای استفاده در اين طول موج ها مورد استفاده قرار گيرند. ما در ساخت ليزر co2 با جريان گاز از آينه ژرمانيوم و طلا استفاده می كنيم. به اين صورت كه آينه تخت را از جنس آينه ژرمانيوم و آينه کاو را از جنس آينه طلا انتخاب می كنيم.

تقريباً بيشترين هزينه در ساخت ليزر co2 مربوط به تهيه آينه‌هاست. نیاز به یادآوری است كه آينه کاو طلا كه مورد استفاده قرار می گيرد دارای شعاع خمیدگی cm 120 بايد باشد در ضمن خروجی ليزر هم از همين آينه‌هاست. نكته ديگری كه بايد هنگام تهيه آينه‌ها در نظر گرفت اين است كه آينه‌ها بايد از طرف جلوی آينه پوشش داده شده باشند يعنی پوشش طلا يا ژرمانيوم بايد بر روی آینه باشد نه پشت آن. در صورتی كه در تهيه آينه طلا با مشكل روبرو شدیم می‌توانيم از آينه آلومينيوم نيز استفاده كرد. گاهی اوقات نيز در ساخت آينه‌ها سطح آينه را با استفاده از چند ماده گوناگون با درصد بازتابش بالا در طول موج های متفاوت استفاده می‌شود. ولی ضخامت پوش هر ماده بر روی سطح آينه برابر با نصف طول موج نوری است كه آينه برای آن طراحی شده است. در انتخاب آينه کاو بايد توجه كرد كه شعاع خمیدگی آن بايد بزرگ‌تر از طول كاواك ليزر باشد. در ادامه جدولی از آينه‌ها و اطلاعات مربوط به آن ارائه شده است.

[ویرایش] نصب آينه‌ها و پيچ های تنظيم

نصب آينه‌ها به صورت ثابت ولی حركت در دو انتهای كاواك ممكن است مشكلاتی از قبيل عدم موازی بودن پرتوها و يا ضعيف شدن توان خروجی ليزر برای ما ايجاد كند. بنابر اين بهترين كار اين است كه آينه‌ها را بر روی پايه‌های متحرك با پيچ تنظيم نصب كنيم تا بتوانيم آن را به آسانی حركت داده و تنظيم كنيم. از آنجا كه تهيه يك تنظيم كننده ايده آل كه با سيستم خلا كاواك ليزر سازگار باشد، بسيار هزينه بر است پس يك راهكار پيشنهادی ارائه می كنيم. مطابق شكل ارائه شده با دوقطعه فلز در ابتدا ، نگهدارنده ای برای آينه‌ها می سازيم و برای تعبيه پيچ های تنظيم دو سوراخ در آنها ايجاد می كنيم .برای اتصال آينه‌ها به كاواك خلا ، به ورقه ای از جنس آلومينيوم انعطاف پذير نياز داريم . فويل آلومينيوم را به صورت زيگ زاگ مطابق شكل به صورت استوانه ای كه قطر سطح مقطع آن برابر با قطر كاواك است شكل می دهيم و لبه‌های آن را توسط چسب قابل انعطافی مانند چسب آكواريوم به هم می چسبانيم . سپس يك انتهای استوانه انعطاف پذير ساختگی خود را به آينه می چسبانيم و طرف ديگر آن را به كاواك ليزر . با قرار دادن پيچ های تنظيم مطابق شكل پس از چك كردن عدم نشت گاز به بيرون با روشن كردن ليزر ، آينه‌ها را تنظيم می كنيم . نیاز به یادآوری است كه اين سامانه بايد برای هر دو آينه تخت و کاو به كار رود.

[ویرایش] تنظيم پرتوی خروجی

جهت استفاده از پرتوی ليزر بايد بتوانیم آن را در جهات گوناگون هدايت كنيم. قبل از هر چيزی بايد از موازی بودن پرتو های خروجی اطمينان حاصل كنيم. برای اين منظور كاغذی را از وسط سوراخ كرده به گونه ای در جلوی كاواك ليزر قرار می دهيم كه محور مركزی گذرنده از كاواك هم راستا با سوراخ باشد. سپس با دستكاری پيچ های تنظيم آينه‌ها پرتوی خروجی از ليزر را به گونه ای تنظيم می كنيم تا از مركز سوراخ عبور كند. اكنون ما يك دسته پرتوی راست داريم. از قبل نیاز به یادآوری است كه به دليل نوع آينه‌های استفاده شده و سامانه بازتابش رفت و برگشت فوتون بین دو آينه پرتوی خروجی يك پرتوی موازی است. اكنون می خواهيم پرتو را با قطر های متفاوت بر روی نقطه مورد نظر متمركز كنيم. جهت اين كار می‌توان از سيستم عدسی های مركب استفاده كرد . چند نمونه از سامانه‌های عدسی مركب به منظور هدايت پرتو در شكل نشان داده شده كه باتوجه به آنها می‌توانيم با استفاده از عدسی های گوناگون با فاصله كانونی ها وشعاع های خمیدگی گوناگون پرتوی خروجی را به گونه ای كه تمايل داريم هدايت كنيم.

نكته ی ديگر در تنظيم پرتوی خروجی استفاده از پهن كننده پرتو است . پهن كننده‌ها شعاع پرتو های نوری را افزايش داده و ما می‌توانيم با عبور دسته پرتوی گسترده تر از عدسی، سطح كانونی كوچك تری بدست آوریم و پرتو را بيشتر متمركز كنيم .

راه ديگری كه در انتقال پرتو ها سودمند است استفاده از تارهای نوری موج بر است كه می‌توانند با قابليت انعطاف پذيری خود، پرتو را به نقاط گوناگون انتقال دهند. اصولاً اين تارهای نوری دارای قطرهای كوچك، از جنس شيشه يا كوارتز هستند و دارای يك هسته مركزی با ضريب شكست بزرگ‌تر از محيط اطراف خود می‌باشند.پرتو نور قادر به حركت در داخل هسته مركزی به صورت زيگ زاگ به سبب بازتاب كلی از فصل مشترك هسته مركزی با دیواره می‌باشد. متاسفانه اين روش برای طول موج های تا 1.6 ميكرون به كار می‌رود . چون ميزان جذب برای طول موج های بزرگ‌تر زياد است ، از اين روش برای انتقال پرتو در ليزر co2 نمی‌توان استفاده كرد .

[ویرایش] ولتاژها

همان طور كه قبلا نيز بيان شد ، دمش در ليزر های گازي از نوع تخليه الكتريكی است كه توسط ولتاژ های بالا انجام می‌شود.از آنجا كه دمش در ليزر های co2 طی دو مرحله انجام می‌شود ، بنابر اين ابتدا بايد توسط تخليه الكتريكی ولتاژ بالا اتم های نيتروژن را تحريك كنيم تا به حالت برانگيخته برسند و با انتقال انرژی خود به مولكول های co2 عمل ليز آغاز شود. نخستین حالت تحريكی ازت تقريباً در 0.3 الكترون ولت است . بنا بر تجربه برای شروع عمل ليز به 2 الكترون ولت انرژی نياز دارد . نیاز به یادآوری است كه ليزر های co2 با جريان DC يا جريان متناوب AC با فركانس خيلی پايين كار می كند. البته جريان های AC در ليزر هایی استفاده می‌شود كه به صورت ضربانی دمش می‌شوند و خروجی ناپيوسته دارند . در مورد ليزر های co2 ولتاژی را برابر با 10 تا 15 كيلو ولت DC به ازای هر متر تخليه الكتريكی استفاده می كنيم . كه حدود جريان الكتريكی بین 10 تا 15 ميلی آمپر است . برای ايجاد جريان DC می‌توانيم از يكسو كننده‌های جريان AC استفاده كنيم تا به ولتاژ آغازين 10 كيلو ولت برسيم . در ليزر های co2 نياز نداریم كه از سيستم های ولتاژ بالا با قابليت تنظيم استفاده كنيم . اما استفاده كردن از چنين سيستمی كه قابليت تنظيم ولتاژ خروجی را داشته باشد برای تنظيم قدرت خروجی ليزر مناسب است؛چرا كه هر چه ولتاژ بالاتری به كار ببریم ، عمل ليز با قدرت بيشتری انجام می‌شود. ولتاژ بالای اعمال شده به دو سر تيوپ ليزر اعمال می‌شود، يك ميدان يكنواخت در سر تا سر لوله ايجاد ميكند و الكترونها در اين ميدان شتاب می گيرند و با برخورد به ديگر اتم ها آنها را تحريك می كنند. گاهی اوقات قبل از عمل تخلیه، گاز را كمی يونيزه می كنند . اين عمل به كمك يك پالس ولتاژ بالا كه به يكی از الكترود ها اعمال می‌شود يا به كمك یک سيم كوتاه كه به دور لوله پيچيده شده ، انجام می گيرد. در اين روش هم الكترون ها و هم يون ها و هم مولكول های خنثی در محيط وجود دارند. الكترونهای آزاد توسط میدان الكتریكی شتاب گرفته و به سمت آند حركت می كنند. نكته ای كه به هنگام تنظيم ولتاژ مناسب در نظر می گیریم اين است كه ولتاژ اعمال شده را از مرز 15 كيلو ولت آغاز ميكنيم . ولتاژ را اندك اندك افزايش می دهيم تا يك باريكه نوری موازی و درخشان در مركز كاواك ليزر مشاهده شود. در چنين حالتی ولتاژ اعمال شده ولتاژ مناسبی است. نیاز به یادآوری است كه استفاده از ولتاژ های بالا به مراقبت بسيار زيادی نياز دارد. از سيم های رابط عايق استفاده كنيد و هر جا كه سيم پوشش خود را از دست می‌دهد آن را عايق كنيد. سيستم ولتاژ بالا و خود دستگاه ليزر بايد بر روی پايه‌های محكم و بدون لغزش نصب شده باشد تا از هر گونه لغزش و خطر احتمالی برخورد سيم ها جلو گيری شود. به هنگام كار كردن با چنين سيستمی بسيار دقت كنيد تا سيم های كاتد و آند 2 اينچ به ازای هر 10 كيلو ولت از هم فاصله داشته باشند، تا از هر گونه جرقه زدن و اتصال كوتاه اجتناب شود.

[ویرایش] الكترود ها

يكی از مهم‌ترين اجزای يك ليزر الكترود های آن می‌باشد. همان طور كه قبلاً نيز اشاره شد ، الكترود ها با آزاد كردن الكترون های اوليه نقش مهمی در شروع عمل ليز ، ايفا می كنند . در ليزر های گوناگون، انواع متعددی از الكترودها استفاده می‌شود. در ليزر های co2 به طور معمول از الكترود هايی از جنس آلومينيوم استفاده می‌شود. چراكه آلومينيوم دارای الكترونهای ظرفيت مناسب جهت آزاد شدن توسط ولتاژ بالا می‌باشد. همچنين از آنجا كه سطح آلومينيوم هميشه پوشيده از يك لايه اكسيد آلومينيوم است اين کار به آزاد كردن الكترون های بيشتری كمك می كند. در طرح ليزر از ورقه‌های نازك و انعطاف پذير آلومينيوم برای ساخت كاتد و آند استفاده می كنيم. روش كار به اين صورت است كه دو برگه آلومينيوم با پهنای 3 و درازا 15 سانتی متر تهيه می كنيم . سپس اين برگه‌ها را به شكل استوانه‌هایی هم قطر با تيوپ ليزر يعنی به قطر 2.5 سانتی متر لوله می كنيم و در دو انتهای تيوپ ليزر فرو می كنيم . سپس يك سانتی متر از هر طرف را از لوله خارج كرده و بر روی خود تيوپ خم می كنيم. پس از اتصال سيم های رابط جريان به برگه‌های آلومينيوم، آن قسمت از تيوپ را كه برگه‌های آلومينيوم بر روی آن تا خورده به شدت عايق بندی می كنيم تا هرگونه تماس با آن ها غير ممكن شود. نیاز به یادآوری است، سيستم آينه‌ها و پيچ های تنظيم -كه قبلاً توضيح داده شد- بايد پس از عايق بندی الكترود ها و لوله كاواك به انتهای ليزر متصل شود؛چراكه اگر بدون عايق بندی عمل شود ، خطر برق گرفتگی وجود دارد.

[ویرایش] محاسبه تقريبی توان ليزر

ليزر های گوناگون با نوجه به سيستمی كه در ساخت آنها به كار برده شده از قبيل : نوع ماده ليزری ، درازای كاواك ليزر، روش های گوناگون دمش و نوع سيستم خنك كننده دارای توان های خروجی متفاوتی هستند. برای محاسبه توان خروجی ليزر روش های گوناگونی وجود دارد كه بسياری از آنها حاوی فرمول های سخت و پيچيده است و نيازمند اطلاعات دقيقی از قسمت های گوناگون دستگاه می‌باشد. در اينجا يك راه پيشنهادی و ساده جهت محاسبه توان تقريبی ليزر ارائه می‌شود كه می‌تواند سودمند باشد. جهت محاسبه توان خروجی، پرتوی ليزر را به يك مايع كه ظرفيت گرمایی آن برای ما مشخص است می تابانيم و در مدت زمان تابش ، تغييرات دمایی را اندازه می گيريم؛ با محاسبه انرژی گرمایی می‌توان توان خروجی ليزر را از رابطه معروف p=w/t بدست آورد. يكی از مناسب ترين مايعاتی كه می‌توان از آن استفاده كرد آب می‌باشد. چرا كه ظرفيت گرمایی آن مشخص است و به راحتی در دسترس می‌باشد. اما برای محاسبه توان دقيق بايد ضريب بازتابش سطح آب را نيز به هنگام محاسبات در نظر بگيريم،چرا كه مقداری از پرتوی تابيده شده به سطح آب ، توسط سطح بازتابيده می‌شود. استفاده از مايعاتی با ضريب بازتابش كمتر ، محاسبات را دقيق تر می كند.

[ویرایش] تلفات ليزر

راه‌های متفاوتی برای اتلاف در ليزر وجود دارد كه به كاهش توان خروجی ليزر منجر می‌شود. در زير به برخی از آنها اشاره می‌شود كه تلاش برای رفع هر كدام از موارد یاد شده باعث افزايش توان خروجی ليزر است. - جذب و پراكنده كردن نور توسط آينه‌ها . - پراش از لبه آينه‌ها . - عبور نور از آينه‌ها قبل از رسيدن به حد آستانه تابش . - پخش و پراكندگی پرتوها توسط ماده ليزری به دليل عدم يك نواختی ماده از نظر اپتيكی. - جذب ماده ليزری و گسيل تابش هایی كه مورد نظر ما نيست. - كاهش توان خروجی به دليل گرمای حاصله از عمل ليز كه می‌تواند باعت بالا رفتن دمای آينه‌ها ، كاواك ليزر و يا الكترودها شود. - كاهش توان خروجی به سبب عدم وجود خلا كامل در كاواك قبل از جريان دادن گاز درون كاواك. تعدادی از عوامل اتلاف بیان شده از جمله تلفات ناشی از گرم شدن سيستم و يا پراش از لبه‌های آينه‌ها قابل رفع است كه قبلاً در مورد آنها توضيح داده شد. تعدادی ديگر از عوامل نيز با استفاده از مواد مناسب در ساخت ليزر قابل رفع است . به طور كلی هر جه بيشتر بتوانيم در رفع عوامل بالا تلاش كنيم ، توان خروجی بيشتری خواهيم داشت.

[ویرایش] ايمنی ليزر

بيشتر ليزر ها تابشی گسيل می كنند كه با احتمال خطر همراه است. درجه خطرناكی ليزر به مشخصات خروجی ليزر ، طريقه استفاده و تجربه فردی كه از آن استفاده می كند بستگی دارد . از مشخصه‌های تابش ليزر جمع شوندگی پرتوی آن است. اين کار به همراه انرژی بالای ليزر می‌تواند انرژی زيادی به بافت های فيزيولوژيكی بدن منتقل كند.از آنجا كه پرتو های ليزر دارای طول موج های متفاوتی هستند، می‌توانند به بافت های گوناگون بدن با توجه به قابليت جذب آنها آسيب برسانند. جذب تابش باعث افزايش دما می‌شود و به قطع شدن پیوند های مولكولی می انجامد. يكی از آسيب پذير ترين قسمت های بدن تا آنجا كه به تابش ليزر مربوط می‌شود، چشم انسان است. اين امر به اين دليل است كه عدسی چشم ، پرتوی تابيده شده از ليزر را در ناحيه ای به شعاع حدود چندين برابر طول موج ليزر با چگالی بالای انرژی متمركز می كند. ميزان آسیب به طول موج بستگی دارد به طوری كه تابش در نواحی فرابنفش و فروسرخ كه توسط قرنيه جذب می‌شود ، باعث آسیب ديدن آن می‌شود و جذب در ناحيه مرئی باعث آسيب ديدن شبكيه می‌گردد. اين جذب ها توسط چشم می‌تواند به سوختگی يا نقص بينایی منجر شود. پوست می‌تواند بيشتر از چشم مورد تابش قرار گيرد. پوست ممكن است در تابندگی سطح بالا تاول بزند و يا آسيب كمتری ببيند. در مورد پوست هم ميزان آسیب به طول موج تابش و ميزان جذب بستگی دارد به يژه در محدوده پرتوهای فرابنفش. معمولاً مكان هایی كه دستگاه‌های ليزر در آن ها قرار دارد ، با چراغ های اخطار و متوقف كننده‌های پرتو تجهيز می‌شوند. در اين مكان ها از موادی كه بازتاب كننده پرتو هستند نيز استفاده می‌گردد. به هنگام كار كردن با لیزر ها بايد از عينك های محافظ چشمی استفاده كرد و با توجه به اينكه در ليزر ها معمولاً از مولد های ولتاژ بالا استفاده می‌شود ، رعايت نكات ايمنی در اين مورد نيز ضروری می‌باشد.

[ویرایش] منبع

Sams FAQ in laser construction Laser principle and application /J.Wilson – J.F Havaks Laser miloni منبع: كارگاه هواشناسی و پژوهشگاه ليزر و نانو تكنولوژی

‎

WWW.360.YAHOOO.COM./KHAGEST