لیزر حفره عمودی نشر کننده از سطح

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

لیزر حفره عمودی نشر کننده از سطح (به انگلیسی: Vertical Cavity Surface Emitting Laser) نوعی لیزر دیودی است که نور را به صورت عمودی منتشر می‌کنند. اولین بار در سال ۱۹۶۵ میلادی توسط دانشمندی به نام ملنگالیس ساخته شد که شامل پیوند npp از InSb بود. هنگامی که این لیزر در دمای ۱۰ کلوین قرار گرفت در حضور میدان مغنطیسی طول موجی در حدود ۵٫۲ میلی متر ساطع کرد. انتشار امواج نزدیک مادون قرمز(طول موج مخابراتی) در حدود ۱٫۵ میلی متر توسط دانشمندی ژاپنی در دانشگاه توکیو در سال ۱۹۷۹ بدست آمد. تا کنون لیزرهایی که نور را به صورت عمود بر صفحه لیزری منتشر می‌کنند پیشرفت چشمگیری داشته‌اند. این نوع لیزرها در مقایسه با لیزرهای رایج ابعاد و پهنای بسیار کوچک تری دارند و از بهره بالایی نیز برخوردارند.

ویژگی‌های اصلی لیزرهای پهلو افکن[ویرایش]

لیزرهای معمولی تا زمان اتمام فرایند ساخت قابل آزمایش نیستند به همین دلیل در صورت هرگونه نقص و کاستی هزینه بالایی را در بر خواهند داشت. در صورتی که این نوع لیزرها نه تنها قابلیت آزمایش در هر مرحله از ساخت را دارند بلکه قابلیت ساخت دو بعدی نیز دارند بدین معنا که ده‌ها هزار لیزر پهلو افکن را می توان بر روی سه اینچ از قالب گالیم – آرسناید ساخت. علاوه بر این آنها کیفیت باریکه بهتری ایجاد می‌کنند و از بسیاری از لیزرهای جانشین که در طول موجهای بلندتر کار می‌کنند، آسانتر ساخته می‌شوند

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]