لیلا صادقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ليلا صادقي)
پرش به: ناوبری, جستجو
لیلا صادقی
زادروز ۲۸ فروردین ۱۳۵۶
۱۹۷۷

تهران
ملیت ایرانی
پیشه شاعر، داستان‌نویس، محقق و مترجم

لیلا صادقی اصفهانی (۲۸ فروردین ۱۳۵۶ در تهران-)، داستان‌نویس، شاعر و منتقد ادبی اهل ایران است.[۱]

محتویات

[ویرایش] زندگی

صادقی تحصیلات متوسطه خود را در رشته ادبیات و علوم انسانی آغاز کرد، و سپس در ۱۳۷۴ در مقطع کارشناسی ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی به تحصیل ادامه داد. بعد از چاپ کتاب اولش، ضمیر چهارم شخص مفرد (۱۳۷۹) و سپس مجموعه داستان «وقتم کن که بگذرم» (نشر نیلوفر، ۱۳۸۰) و «اگه اون لیلاست، پس من کی ام؟!» (نشر آوامسرا، ۱۳۸۱) و ترجمه آثار میم. استانلی بوبین (نشر آوامسرا، ۱۳۸۱)، مشغول به تحصیل در رشته مترجمی زبان انگلیسی در دانشگاه آزاد واحد شمال تهران شد. در سال ۱۳۸۵ در رشته زبان‌شناسی همگانی در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه علامه طباطبایی پذیرفته شد و در مهرماه ۱۳۸۸ از پایان‌نامه خود به راهنمایی فرزان سجودی و مشاوره گلناز مدرسی قوامی دفاع کرد. او در مهرماه ۱۳۹۰ تحصیل در دوره دکتری زبانشناسی دانشگاه تهران را آغاز کرد.

اثر چندرسانه‌ای «داستان‌هایی برعکس» و ترجمه کتاب جاناتان کالر به نام «در جستجوی نشانه‌ها»، از جمله آثار دیگر او هستند[۲]. همچنین بعد از سال‌ها مجموعه شعر-داستان "از غلط‌های نحوی معذورم" (نشر ثالث، ۱۳۹۰) را منتشر کرد که تلفیق دو جهان شعر و داستان است. همچنین در زمینه نقدنویسی آثار بسیاری از او منتشر شده است که برخی در مجلات دانشگاهی یا غیردانشگاهی و برخی در همایش‌ها ارائه شده است.

[ویرایش] کتاب‌شناسی

[ویرایش] شرح آثار

اولین کتاب، «ضمیر چهارم شخص مفرد» بود. این کتاب در ۱۳۷۹ از سوی نشر هامون پا به دنیای ادبیات گذاشت. سبک و ساختار این اثر که در مرز میان رمان و داستان بلند قرار دارد، تجربه‌ای بود در زمینه ادبیات زبانی، داستان تجربی، داستان شدگی پیرامتن و نیز ورود تصاویر به دنیای متن داستانی[۳]. عناصر پیرامتنی این کتاب، از جمله طرح روی جلد، عنوان سربرگ هر فصل، فصل بندی کتاب و حتی نام کتاب همگی جزوی از داستان او تلقی می شوند. او در یکی از مصاحبه هایش گفته است که هر عنصری که وارد داستان می‌شود باید در روایت داستانی نقشمند باشد، در غیر این صورت علت وجودی ندارد.

حضور نظام زبان تصویری، اتصال خرده داستان‌ها به یک کل یکپارچه، ساختارهای روایی نامتعارف و ساختمندی پیرامتن‌های داستانی متفاوت که باعث ایجاد وحدت در عین تکثر می‌شود، در مجموعه شصت داستان او با نام وقتم کن که بگذرم (۱۳۸۱، نشر نیلوفر) گونه دیگری از داستان نویسی را معرفی کرد. داستان شدگی عناصر پیرامتنی از ویژگی‌های بارز داستان‌های لیلا صادقی است[۴].

اگه اون لیلاست، پس من کی ام؟!(۱۳۸۱، نشر آوامسرا) مجموعه ۱۱ داستانی است که نام تمام شخصیت‌های اصلی هر کدام از داستان‌ها لیلا است و این اثر به دو عدد یک در کنارهم که مجموعاً نشان دهنده ۱۱ است، تقدیم شده که خود استعاره‌ای از درون یک فرد و نمود بیرونی او است (دوگانگی نویسنده و لیلا)[۵].

برگردان مجموعه شصت داستان، از نویسنده آمریکایی، مارک استانلی بوبین با نام وهم بزرگ: من زیر نظرم! که به صورت دوزبانه (۱۳۸۱، نشر آوامسرا) منتشر شد و خود معرفی گونه جدیدی از نگاه به داستان به شمار می‌رفت. بدان معنی که داستان می‌تواند حتی صفر کلمه باشد و این داستانک‌های چند کلمه‌ای به نوعی هنجارهای متعارف داستان نویسی را برهم می‌زنند[۶].

داستان‌هایی برعکس، ابر رمانی است که در سال ۱۳۸۸ از سوی نشر نگاه منتشر شده است که بر اساس سی و دو عکس از جاوید رمضانی نوشته شده که هرکدام با یکی از حروف الفبا مرتبط است. همچنین ده قطعه موسیقی، اثر داریوش تقی پور، با خرده داستان‌ها در این اثر ارتباط چند رسانه‌ای ایجاد می‌کنند. این اثر از دو بخش تشکیل می‌شود. بخش اول بر روی سی دی به صورت ابر رسانه (Hypermedia) به همراه صدا، رنگ، تصویر، کلمات و تصاویر متحرک و آهنگ، به صورت خرده داستان‌هایی اجرا شده است که به هم لینک می‌خورند و استعاره‌ای از خرده شیشه‌های شکسته یک روایت است، و بخش دوم به صورت کتاب، روایتی است از همان داستان‌های خرد شده، اما از پشت شیشه‌ای که هنوز نشکسته است[۷].

در جستجوی نشانه‌ها، کتابی در زمینه نشانه‌شناسی، ادبیات و واسازی است که از سوی لیلا صادقی و تینا امراللهی ترجمه شده است و دکتر فرزان سجودی آن را ویرایش کرده‌اند. این کتاب از جمله کتاب‌های اصلی نشانه‌شناسی ادبی محسوب می‌شود [۸].

از غلط‌های نحوی معذورم مجموعه شعری است که از مثل بقیه آثار نویسنده، از طرح روی جلد آغاز می‌شود. طرح روی جلد دارای دو چهره است. چهره اول آن، جلد چپ کتاب است به نام “زندگی پر است از غلط‌های نحوی” که شامل چهل قطعه شعر است. چهره دوم آن، جلد راست کتاب است به نام “از غلط‌های نحوی معذورم” که شامل یک داستان در چهل قطعه به صورت پاورقی است. هر قطعه شعر با یک قطعه داستان در ارتباط است. داستان روایت دو شهر به نام‌های خورشید و ماه است. این دو گانگی در تمام اجزای کتاب دیده می‌شود، از جمله: طرح روی جلد (زن/مرد)، ژانر اثر (شعر/داستان)، نام شهرها (خورشید/ماه)، دو گونه زن (زن مدرن/زن کلاسیک) و دو نوع روایت (خرد/کلان). روایت خرد، در داستان در چهل شب بیان می‌شود که یادآور داستان‌های هزار و یک شب است، با این تفاوت که اینبار به جای شهرزاد، لیلای قصه گو به روایت داستان می‌پردازد و هر تکه داستانی که لیلا روایت می‌کند، با شعرها که نمایانگر چهل شب هستند، مرتبط هستند.از آنجایی که شهر خورشید (داستان) از سمت راست شروع می‌شود و شهر ماه (شعر) از سمت چپ، کتاب در یک چرخش فلکی روایت کلان را شکل می‌دهد و خوانشی که از سطح صرفن شعرها یا داستان‌ها فراتر می‌رود، با توجه به ساختار اثر شکل می‌گیرد. [۹]

بالاتر از سیاهی نقطه، داستانی است که از سه فصل تشکیل شده و هر فصل به اسم رنگ‌های اصلی (آبی، زرد و قرمز) نام‌گذاری شده‌اند. رنگ صفحات هر فصل، به رنگ مکمل آن رنگی است که عنوان هر فصل است و هر سه عنوان (سه رنگ اصلی) به رنگ خاکستری نوشته شده‌اند؛ در واقع تضاد رنگ مکمل که رنگ زمینه‌ی صفحه‌ی سرفصل است، با رنگ اصلی عنوان، بیانگر تضاد شخصیت داستان با جامعه‌ای است که در آن زندگی می‌کند و رنگ خاکستری عنوان فصل نیز نمایانگر شخصیت اصلی داستان است. شخصیت اصلی داستان یک زنی است که در واقع گاهی یک زن نقاش است در فضای جامعه، گاهی یک زن معمولی است که در فضای خانه با روزمرگی‌های خود سر می‌کند و گاهی نیز یک زن اسطوره‌یی (شیرین) است. در این کتاب، داستان شیرین و فرهاد به شکلی در فضای معاصر بازسازی شده‌ است و گاهی شخصیت اصلی داستان با شخصیت شیرین در تلاقی قرار می‌گیرد [۱۰].

[ویرایش] پانویس

  1. فرخ‌زاد، پوران. کارنمای زنان کارای ایران (از دیروز تا امروز). تهران: نشر قطره، ۱۳۸۱. ۵۰۸. ISBN 964-341-116-8. 
  2. روزنامه فرهیختگان، مصاحبه بوالحسنی، محسن، صفحه ۸، ۱۴ مهر ۱۳۸۸
  3. صادقی، لیلا. ضمیر چهارم شخص مفرد. تهران: نشر هامون، ۱۳۷۹. ۱۵۱، مصور. ISBN ‎۹۶۴-۶۵۳۸-۱۲-۶۳. 
  4. صادقی، لیلا. وقتم کن که بگذرم. تهران: نشر نیلوفر، ۱۳۸۰. ۱۶۵، مصور. ISBN ‎۹۶۴-۴۴۸-۱۸۹-۵. 
  5. صادقی، لیلا. اگه اون لیلاست، پس من کی‌ام؟!. تهران: نشر آوامسرا، ۱۳۸۰. ۷۰، مصور. ISBN ‎۹۶۴-۹۴۰۵۶-۰-۷. 
  6. استانلی بوبین، مارک. وهم بزرگ: من زیر نظرم. ترجمهٔ صادقی، لیلا. تهران: نشر آوامسرا، ۱۳۸۰. ۸۰، مصور. ISBN ‎۹۶۴-۹۴۰۶۵۶-۱-۵. 
  7. صادقی، لیلا. داستان‌هایی برعکس. تهران: نشر نگاه، ۱۳۸۸. ۸۵، به همراه لوح فشرده. ISBN 978-964-351-485-3. 
  8. کالر، جاناتان مترجمان= لیلا صادقی، تینا امراللهی؛ ویرایش فرزان سجودی. در جستجوی نشانه‌ها (نشانه‌شناسی، ادبیات، واسازی). تهران: نشر علم، ۱۳۸۸. ۴۶۰. ISBN 978-964-224-103-3. 
  9. http://www.leilasadeghi.com/article.aspx?id=824
  10. خبرگزاری ایبنا، مصاحبه توکلی، پروانه، داخلی-خبر-ادبیات، ۹ آبان ۱۳۸۸

[ویرایش] منابع

[ویرایش] پیوند به بیرون

ابزارهای شخصی
گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار