لوپوس اریتماتوی دیسکوئید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لوپوس اریتماتوی دیسکوئید
Discoid lupus erythematosus lesion of the face.
آی‌سی‌دی-۱۰ L93.0 (ILDS L93.020)
آی‌سی‌دی-۹ 695.4
دادگان بیماری‌ها 29595
سمپ D008179

لوپوس اریتماتوی دیسکوئید(DLE یا Discoid lupus erythematosus)یا لوپوس اریتماتوی پوستی مزمن(CCLE)،فرم پوستی لوپوس اریتماتو بدون درگیری سیستمیک می باشد و یک بیماری مزمن پوستی است.

امکان تبدیل آن به فرم سیستمیک،5درصد است(بخصوص در موارد منتشر) .بیماری در زنان شایعتر است و اوج بروز آن در دهه چهارم است.تروما و نور ماوراءبنفش ،ممکن است عامل شروع و یا تشدید بیماری باشد.شایعترین محل درگیری صورت ، گوش و اطراف چشمها (نواحی در معرض نور) می باشد ولی ضایعات ممکن است در هر کجای بدن ایجاد شود.

تظاهرات بالینی[ویرایش]

ضایعات معمولا غیر قرینه می باشند و به صورت پلاک های بدون علامت و با حدود مشخص به رنگ قرمز یا بنفش و با پوسته هایی که بر روی آن چسبیده است،بروز می کند.آتروفی اپیدرم باعث می شود که سطح ضایعه صاف و سفید یا چروکیده به نظر برسد.ضایعات ممکن است برای ماهها پایدار بمانند و یا خود به خود بهبود یابند ولی بیشتر دچار آتروفی می شوند و نهایتا اسکاری سفید رنگ و صاف یا هیپرپیگمانته و فرورفته،بر جای می گذارند. ضایعات بر روی اسکالپ می توانند اسکارسیکاتریسیه (آلوپسی همراه با اسکار) ایجاد نمایند.

تشخیص[ویرایش]

لوپوس اريتماتوی ديسکوئيد ممکن است از نظر بالينی از سارکوئيدوز قابل افتراق نباشد، هر چند که در بررسی بافتی، لوپوس اريتماتوی ديسکوئيد نمايانگر آتروفی همراه با درماتيت بينابينی در لايه بازال اپیدرم است. تشخیص قطعی با بیوپسی است.

درمان[ویرایش]

هدف از درمان،پیشگیری یا به حداقل رساندن بدشکلی های حاصل از ضایعات است.انتخاب روش درمان بر اساس شدت ضایعات می باشد.ضایعات کوچک و محدود را باید به صورت موضعی درمان نمود ولی ضایعات وسیعتر و ضایعاتی که به درمان های موضعی پاسخ نمی دهند را باید به صورت سیستمیک درمان کرد. درمان اغلب باضد آفتاب ، کورتیکواستروئید و کلروکین خوراکی است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

لوپوس منتشر

منبع[ویرایش]

کلینیک آنلاین روماتولوژی