لولیتاخوانی در تهران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصویری از جلد انگلیسی کتاب لولیتا خوانی در تهران

لولیتاخوانی در تهران (در انگلیسی: Reading Lolita in Tehran) نام کتاب خاطراتی از آذر نفیسی، استاد دانشگاه و نویسنده ایرانی الاصل است که ابتدا در سال ۲۰۰۳ در ایالات متحده آمریکا به زبان انگلیسی به چاپ رسید و به یکی از پرفروش‌ترین کتابهای دهه معاصر آمریکا تبدیل گشت.

کتاب خوانش لولیتا در تهران، بیش از صدهفته در فهرست پرفروش ترین‌های نیویورک تایمز قرار داشت و تا کنون به ۳۲ زبان زنده دنیا ترجمه شده‌است.

موضوع کتاب[ویرایش]

موضوع اصلی کتاب شرح و توصیف خاطرات خانم نفیسی از روزهای انقلاب فرهنگی در ایران و اخراج اساتید زن از دانشگاه‌های ایران توسط تندرویانی است که قصد تثبیت جمهوری اسلامی را دارند. نویسنده در پی تعطیلی کلاس تدریس انگلیسی اش در دانشگاه تهران اقدام به فراخوانی تعدادی از دانشجویان نخبه کلاسش را می‌کند و با دایر کردن کلاسهای خصوصی به شاگردان سابقش به تدریس دروس تعطیل شده خود اقدام می‌کند و رمان‌های مشهور انگلیسی را باز خوانی می‌کرده‌اند.

نویسنده علاوه بر این در واقعاً تاریخ زندگی خود را از پیش از انقلاب و زمان دانشجویی‌اش در آمریکا و فعالیت در کنفدراسیون دانشجویی و سپس شرکت در انقلاب و به قدرت رسیدن جمهوری اسلامی و درگیری‌ها بر سر حجاب و انقلاب فرهنگی و جنگ ایران و عراق و مرگ روح‌الله خمینی و غیره از زاویه شخصی و در کنار نقد ادبی رمان‌ها در زمان‌های مختلف، بیان می‌کند. نفیسی در بیان تاریخ زندگی خود و تاریخ معاصر ایران، به نقد دائم جمهوری اسلامی می‌پردازد و بارها علیه نظرات روح‌الله خمینی نکاتی را بیان می‌کند.

کتاب لولیتاخوانی در تهران، به چهار بخش اصلی تقسیم شده‌است که از این قرارند:

  1. لولیتا (پرسوناژ رمان لولیتا اثر ولادیمیر نابوکوف
  2. گتسبی (پرسوناژ رمان گتسبی بزرگ اثر اسکات فیتزجرالد
  3. جیمز (هنری جیمز، نویسنده مشهور آمریکایی)
  4. آستن (جین آستن، نویسنده مشهور انگلیسی).

نقد[ویرایش]

حمید دباشی مقاله‌ای در الاهرام به چاپ رسانده و در آن مدعی و معترض تبلیغات ضد جمهوری اسلامی ایران در غرب شده‌است. به گفته دباشی، این کتاب دقیقاً در خدمت جنگ افروزی جهانی آمریکا و تخریب جو عمومی علیه ایران می‌باشد. نویسنده این کتاب به اهداف عمده‌ای مانند تخریب و لکه دار کردن منظم فرهنگ انقلابی ایران و مقابله اش با استعمار، و از طرف دیگر ترویج برتری فرهنگی یک امپراتوری غارتگر دست یافته‌است.[۱]

محمد مرندی در مقاله‌ای با عنوان «آذر نفیسی خوانی در تهران» (Reading Azar Nafisi in Tehran) که در ژورنال مطالعات آمریکای معاصر (Contemporary American Studies) به چاپ رسیده است، می‌گوید: «نفیسی جامعه‌ی ایران و اسلام را به طور فاحشی اشتباه نمایش داده و او از نقل قول‌ها و مراجعی استفاده می‌کند که نادقیق، غلط‌انداز یا حتی کاملاً ساختگی هستند.»[۲]

منابع[ویرایش]

  • آذر نفیسی، خوانش لولیتا در تهران

پیوند به بیرون[ویرایش]