لستر براون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لستر آر. براون
لستر براون
زادروز ۲۸ مارس ۱۹۳۴(۱۹۳۴-03-۲۸) ‏(۸۰ سال)
بریجتون , نیوجرسی
ملیت ایالات متحده
پیشه تحلیلگر محیط زیست
نقش‌های برجسته بنیان‍گذار موسسه "worldwatch"
بنیانگذار و رئیس موسسه "Earth policy"
وبگاه
www.earth-policy.org


لستر راسل براون(به انگلیسی: Lester Russel Brown) (متولد ۲۸ مارس، ۱۹۳۴) تحلیلگر محیط زیست ایالات متحده، بنیان‍گذار موسسه "worldwatch"، و بنیانگذار و رئیس موسسه "Earth policy"، یک سازمان پژوهشی غیر انتفاعی مستقر در واشنگتن است. "پیتر دی" مفسر رادیو بی بی سی او را "یکی از بزرگترین پیشگامان حفظ محیط زیست "می نامد.

براون نویسنده یا نویسنده مشترک بیش از ۵۰ کتاب در مورد مسائل جهانی محیط زیست است و آثار او به بیش از چهل زبان ترجمه شده اند. تازه ترین کتاب او "جهان روی لبه" درباره چگونگی جلوگیری از فروپاشی اقتصادی و زیست محیطی است (۲۰۱۱) [۱] براون بر اثرات جغرافیای سیاسی بر رشد سریع قیمت غلات و حبوبات تاکید می کند ،[۲] با توجه به اینکه "بزرگترین تهدید در پایداری جهانی، آمادگی بالقوه برای بحران غذایی در کشورهای فقیر است و اینکه این موضوع می تواند سبب "افت تمدن" شود.[۳] وی در مجله سیاست خارجی، سهم " جغرافیای سیاسی غذا" بر ایجاد انقلاب و تحول در کشورهای مختلف را شرح می‌دهد.[۴]

انتشار اخطارها[ویرایش]

بعد از یک گفتگو در دانشگاه کاتوبا در سال ۲۰۰۸، نشریه‌ی دانشگاه او را " پُل ریورِ محیط زیستی" نامید، چرا که او به مخاطبانش هشدار داد که: " پایان یافتن تمدن بسیار نزدیک است، مگر اینکه تمدن مسیر حرکت‌اش را تغییر دهد.... ما در دوران رقابت بین حد تسلیم طبیعت و سیاست بسر می‌بریم، -" ما بیش از هر چیز می‌خواهیم تجارت‌جهانی را از واقعیت‌های محیط زیست آگاه کنیم." او افزود: " ما نمی‌خواهیم به دوران بعد از ذوب شدن یخ‌هایمان برویم تا آن‌زمان بفهمیم که در دردسر افتاده‌ایم. برای جلوگیری از افزایش ۲۳فوتی ازتفاع آب‌ها حاضریم چقدر هزینه دهیم؟" او توضیح می‌دهد که " هزینه‌های غیر مستقیم آینده‌ی ما را تضمین می‌کنند" و با نادیده گرفتن این هزینه‌ها " ما هم دقیقاً همان کاری را انجام می‌دهیم که اِنرُن انجام می‌دهد- نپذیرفتن هزینه‌ی کتاب‌ها. مصرف‌گرایی امروز بدون داشتن هیچ نگرانی‌ای نسبت به آینده یک فلسفه‌ی فاتحانه نیست." او از سرعت رشد جمعیت و جنگل‌زدایی و " دو نگرانی جدید- افزایش قیمت غذا و نفت" صحبت کرد. او گفت: "همچنانکه قیمت غذا افزایش می‌یابد، قیمت بذر هم افزایش می‌یابد."[۵]

ارائه راه حل‌ها[ویرایش]

در دسامبر ۲۰۰۸، براون راهکارهایی جهت ایجاد شغل های جدید برای سرمایه گذاری عمومی هم در صنعت انرژی قابل بازیافت و هم در تکنولوژی بهره وری انرژی ارائه کرد.او آمار رشد به همراه تعداد محاسبه شده شغل های که ایجاد خواهد شد:[۶]

  • صنعت انرژی قابل بازیافت- بادی، خورشیدی، زمین گرمایی سالانه ۳۰ درصد گسترش می یابند.
  • اکنون در آمریکا ۲۴۰۰۰ مگاوات ظرفیت در خط تولید انرژی بادی است اما " مقدار حیرت انگیز ۲۲۵۰۰۰ مگاوات " "مزارع برنامه ریزی شده ی بادی" وجود دارد.
  • هر بیلیون دلار سرمایه گذاری در مزارع بادی ۳۳۵۰۰ شغل ایجاد میکند- تقریباً ۴ برابر تعدادی که سایت های ذغال سنگ تولید می کرد.
  • یک بیلیون دلار سرمایه گذاری در انرژی خورشیدی ۱۴۸۰ شغل ایجاد می کند.
  • آنچه مورد نیاز است یک بسیج همانند جنگ جهانی دوم برای تولید اتومبیل هایی با سوخت الکتریکی است که با هزینه ی هم ارز گازی $۱ برای هر گالن کار خواهند کرد(جایگزینی هر SUV با دوگانه سوز های برقی $۲۰۰۰۰ از واردات نفت را در طول عمرش صرفه جویی خواهد کرد)
  • هدف آمریکا برای دیترویت نباید تنها حفظ آن باشد بلکه باید آن را یک رهبر جهانی سازد...".
  • یک سرمایه گذاری ۵۰۰ بیلیون دلاری در انرژی پاک و قابل بازیافت ۳ میلیون شغل جدید که تا ۲۰۲۰ دوام خواهند آورد ایجاد می کند.

او خاطر نشان می سازد" از لحاظ تاریخی نادر است که برای چندین تهدید پدیدار شده راه حلی مشترک داشته باشیم".

گزیده‌ی کتاب ها[ویرایش]

براون به تنهایی و با همکاری دیگران بیش از ۵۰ کتاب را تالیف کرده است.او یکی از پرفروشترین نویسنده های دنیاست و کتاب هایش به حدوداً ۴۰ زبان منتشر شده اند.در میان کتاب های اولیه اش می توان به "انسان" ، "زمین و غذا"، "دنیا بدون مرزها" و "ساختن جامعه ای قابل تامین" اشاره کرد.کتاب سال ۱۹۹۵ اش به نام "چه کسی چین را تغذیه خواهد کرد؟" دیدگاه رسمی را درباره ی دورنمای غذای چین به چالش کشید و صدها کنفرانس و سمینار را به راه انداخت.در طول سالها کتاب هایش تفکر و عملکرد بسیاری از رهبران جهانی را تحت تاثیر قرار داده است. برای مثال وقتی مجله وایرد از او در مورد همفکری تد ترنر بنیانگذار CNN با آرای او پرسید، پاسخ داد، " تد یکی از متعهدترین طرفدارن محیط زیست است، او پس از اینکه "نقشه B " اصلی را در ۲۰۰۳ خواند، تماس گرفت و گفت می خواهد آن را میان تصمیم گیرندگان کلیدی دنیا پخش کند—فرمانداران ایالات، اعضای کابینه، مدیران عامل فورتون ۵۰۰ . او...۳.۵۶۹ نسخه را پخش کرد با این یادداشت' من اینو خوندم.چیز مهمیه.تو هم باید بخونیش' " [۷]

چه کسی چین را سیر خواهد کرد[ویرایش]

براون در این کتاب- که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد- فشاری را که کشورهای توسعه یافته- مخصوصاً چین- بر منابع جهانی وارد می‌کنند، آشکار می‌کند. او در کتابش می‌نویسد: " چین، بزودی ممکن است، برای غذا دادن به ۱.۲ میلیارد نفر جمعیت‌اش، مجبور به وارد کردن مقدار بسیار زیادی غله شود که این عمل منجر به افزایشی بی‌سابقه در قیمت جهانی غذا می‌شود." او به برخی از موقعیت‌های دشوار چین در آینده اشاره می‌کند: آب کمیاب می‌شود؛ ۸۰ درصد از غلات‌شان به آبیاری احتیاج خواهد داشت؛ شهرهای رو به گسترش، به منظور صنعتی‌سازی، مراتع را از بین می‌برند؛ تولید غذا متوقف می‌شود؛ و جمعیت همچنان در حال افزایش است. " پایان هر سال معادل است با تولد یک پکن جدید."

او تأثیری که رشد جمعیت چین، بر اقتصاد جهان می‌گذارد را اینگونه تشریح می‌کند: " افزایشِ قیمتِ غذایِ چین، باعث افزایش قیمت غذای جهانی می‌شود. کمیابی زمین در چین به معنای کمیابی زمین برای هر انسان می‌باشد. و تأثیر کمبود آب، بر کلِّ دنیا وارد می‌آید. وابستگی چین به وارداتی در سطح کلان - همانطوری که شیلات جهان از بین می‌رود- به معنای یک زنگ بیداری است که در آن با مسئله‌ی، توانایی زمین در غذا دادن به انسان، مواجه‌ایم." یکی از راهکارهای براون مربوط به دوره‌ی جدیدی است که علت‌اش کمبود غذا است. " تعریف مجدد امنیت ملی، بدور از آماده‌باش‌های نظامی، و پشتیبانی از عرضه‌ی برابر غذا، می‌تواند بخوبی راهبر ما باشد.

در پیشگفتار کتاب می‌نویسد:" با اینکه میدانستم که دولت چین از اینکه ممکن است مجبور شود مقادیر عظیمی غلات وارد کند آگاه است، اما نمی‌دانستم که این موضوع از چنین حساسیتی برخوردار است. همه‌ی رهبران امروز چین، بازماندگان قحطی وسیعی هستند که بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۱ پیش آمد که در واقع پیامد «سیاست یک گام بزرگ به جلو» بود. قحطی‌ای که زندگی ۳۰ میلیون نفر را گرفت، که چندصد میلیون نفر هم در آستانه‌ی قحطی بودند."

فراتر از ظرفیت کره[ویرایش]

در این کتاب- که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد- او اعمالی، که در آنها " مطالبات نوین انسانی، از ظرفیت‌های طبیعی زمین پیشی می‌گیرند را برمی‌شمرد، و همچنین به بررسی چگونگی اثرگذاری تخریب محیط زیست، بر تولید غذا، در مقیاسی جهانی، می‌پردازد." او به عنوان سند تعدادی از تغییرات اساسی‌ای که در تمدن شهری امروز تاثیرگذارند را معرفی می‌کند:

  • تولیدات گیاهی در گرو "گرمایش زمین" هستند. براون شرح می‌دهد که چگونه افزایشی جزئی در دمای (متوسط) زمین، منجر به کاهشی ده درصدی در محصولات غله‌ای می‌شود.
  • نایابی آب و سایر کمبودها، همچون "استهلاک حوزه‌های آبی" شاید مهم‌تر از کاهش حوزه‌های نفتی باشند. او تصریح می‌کند که، " با کاهش منابع نفتی می‌توان از منابع دیگر انرژی استفاده کرد، ولی برای آب نمی‌توان چنین جایگزینی پیدا کرد.
  • کاهش مراتع در کشورهای کلیدی‌ای همچون چین، باعث پدید آمدن مسائل و مشکلات پیچیده و جدی‌ای می‌شوند، " همچنانکه تراکم جمعیت کشورها افزایش می‌یابد، اتکای آنها به اتومبیل ها هم افزایش می‌یابد، و آنها اندک مراتع باقی‌مانده را برای جاده‌ها، اتوبان‌ها و محوطه‌های پارکینگ، آسفالت می‌کنند.
  • حتی اگر رشد جمعیت در بسیاری از کشورها کاهش یابد، باز هم جمعیت جهان به میزان ۷۶ میلیون نفر در هر سال، افزایش می‌یابد. او موقعیت دشوار دیگری را خاطرنشان می‌کند: " در دنیایی که در آن نرخ رشد صعودی، در زمینه‌ی کشاورزی-باغبانی، از سال ۱۹۹۰ تا امروز به میزان ۵۰ درصد کاهش یافته، تولید غله در پشت سر این افزایش جمعیت، به دست فراموشی سپرده شده است.

براون اینگونه نتیجه‌گیری می‌کند: " توانایی ما جهت فراهم‌کردن غذای کافی روی میز شرط‌بندی است، و پیروزی در این بازی، فقط به کوشش‌هایمان در بستر فرهنگ بستگی ندارد، ما سیاست انرژی را داریم که متعادل کننده‌ی شرایط اقلیمی است، ما به تلاشی جهانی در راستای افزایش آب تولیدی نیازمندیم و همینطور به انقلابی کارآمد، در سیستم‌های حمل و نقل زمینی و سیاست‌های جمعیتی.

کتاب شناسی[ویرایش]

  • انسان، زمین و غذا (۱۹۶۳)
  • تولید صعودی غذای جهان (۱۹۶۵)
  • بذرها و دگرگونی (۱۹۷۰)
  • انسان و محیط زیست‌اش: غذا (با همکاری گِیل فینستربوچ) (۱۹۷۲)
  • جهانِ بدون مرز (۱۹۷۲)
  • در باب منفعت انسان (۱۹۷۴)
  • تنها با نان (با همکاری اِریک اِکولم) (۱۹۷۴)
  • بیست و نهمین روز (۱۹۷۸)
  • Running on empty {دویدن با شکم خالی یا رانندگی با باک خالی(!!!)} (با همکاری کُلین نورمن و کریستوفر فلاوین) (۱۹۷۹)
  • ساختن یک جامعه‌ی ماندگار (۱۹۸۱)
  • ایالت جهانی (با همکاری دیگران) (۱۹۸۴–۲۰۰۱)
  • نشانه‌های حیاتی (با همکاری دیگران) (۱۹۹۲–۲۰۰۱)(این کتاب تحت عنوان «علائم حیاتی» توسط انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد به چاپ رسیده است.)
  • بازسازی رویه‌های محیط زیستیِ اقتصادِ جهانی (۱۹۹۸) (به زبان ژاپنی)
  • نجاتِ سیاره: چگونگی ساخت یک اقتصاد جهانیِ ماندگار با در نظرگرفتن محیط زیست (با همکاری کریستوفر فلاوین و سندرا پُستِل) (۱۹۹۲)
  • خانه‌ی شلوغ پلوغ: ارزیابی مجددِ ظرفیتِ مجازِ جمعیت در زمین (با همکاری هال کین) (۱۹۹۵)
  • چه کسی به چین غذا خواهد داد؟: زنگ بیداری برای سیاره‌ای کوچک (۱۹۹۵)
  • گزینه‌های خشن: مواجِهِ با چالش کمبود غذا (۱۹۹۶)
  • آن‌سوی مالتوس: نوزده بُعدِ چالش جمعیت (با همکاری گری گاردنر و برایان هال‌ویل) (۱۹۹۹)
  • بوم شناسی اقتصاد: ساختن یک اقتصاد برای زمین (۲۰۰۱)
  • خواننده‌ی سیاسی زمین (با همکاری ژانت لارسن و برنی رابرتس فیسشلویز) (۲۰۰۲)
  • طرح «ب» : نجات یک سیاره از تنش و یک تمدن از آشفتگی (۲۰۰۳)(این کتاب تحت عنوان «طرح امید» با ترجمه‌ی آقای طراوتی توسط انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد به چاپ رسیده است.)
  • رشد نامتناسب جمعیت زمین: چالش امنیت غذا در عصر سقوط آب و افزایش دما (۲۰۰۴)
  • طرح «ب» قسمت دوم: نجات یک سیاره از تنش و یک تمدن از آشفتگی (۲۰۰۶)
  • طرح «ب» قسمت سوم: بسیج شدن برای نحات تمدن (۲۰۰۸)
  • طرح «ب» قسمت چهارم: بسیج شدن برای نحات تمدن (۲۰۰۹)
  • جهان بر لبه‌ی تیغ: چگونگی جلوگیری از اضمحلال اقتصادی و زیست محیطی (۲۰۱۱)

منابع[ویرایش]

  1. Brown, Lester R. (2011) (PDF). World on the Edge: How to Prevent Environmental and Economic Collapse. W. W. Norton & Company. ISBN 978-0-393-08029-2. Archived from the original on 2011-03-01. Retrieved 2011-03-01.
  2. Brown, Lester. "The Great Food Crisis of 2011" Earth Policy Institute
  3. Brown, Lester R. "Could Food Shortages Bring Down Civilization?", Scientific American, May, 2009
  4. Brown, Lester R. "The New Geopolitics of Food", Foreign Policy, May/June 2011
  5. Environmental Paul Revere, Talk at Catawba College, Nov. 12, 2008
  6. Brown, Lester R. Creating New Jobs, Earth Policy Institute, Dec. 8, 2008
  7. Anderson, Mark. Saving the Planet With Plan B 2.0 Wired, March 22, 2006