لخته‌سازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

لخته‌سازی یا فلوکولاسیون (به انگلیسی: flocculation) یکی از روشهای انجام آزمایشهای سرم‌شناسی است که بررسی پادتنهای موجود در سرم خون می‌پردازد. تست VDRL برای بررسی سیفلیس یکی از معروفترین آزمایشهای این روش است. در این روش آنتی ژنهای کلوئیدی را ته‌نشین می‌کنند.

عامل دفلوکوله‌کنند[ویرایش]

دفلوکولانت (به انگلیسی: Deflocculant) یا عامل دفلوکوله‌کننده (به انگلیسی: deflocculating agent) عاملی‌ست که با افزایش دادن دافعهٔ بین ذرات به روش‌های شیمیایی و فیزیکی از فلوکوله‌شدن سوسپانسیون‌ها جلوگیری می‌کند.

توصیف آزمایشهای سرم شناسی[ویرایش]

آزمایشهای سرم شناسی اغلب براین اساس استوار هستند که بجای یافتن یک آنتی ژن یا عامل بیماریزا در بدن آسانتر است که پاسخ اختصاصی بدن به آن آنتی ژن (آنتی بادی) را جستجو کرد مثلاً بجای جستجوی ویروس ایدز، آنتی بادی علیه ویروس ایدز در بدن را سنجید؛ بالابودن سطوح آنتی بادی در خون نشانه مواجهه فرد با ویروس ایدز است.

واکنش‌های لخته سازی: وقتی آنتی ژن به صورت ذرات کلوئیدی باشد (مثل کاردیولیپین قلب در تست VDRL) واکنش را "لخته سازی" نامند.

در صنعت[ویرایش]

فلوکولاسیون و لخته سازی یک روش تصفیه آب است که مواد شیمیایی مختلف مانند (آهک، آلومینیوم، فروس سولفات، پلی الکترولیتها و ...) به مقادیر مناسب به آب اضافه گشته تا ذرات کوچک و کلوئیدی، سبک وغیر قابل ته‌نشینی، به ذرات بزرگتر، سنگین تر و قابل ته‌نشین تبدیل گشته و از طریق مکانیسم ته‌نشینی حذف گردند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • ASTM Standard D 653, 2009, "Standard Terminology Relating to Soil, Rock, and Contained Fluids," ASTM International, West Conshohocken, PA, 2009, doi:10.1520/D0653-09
  • "Deflocculation" in Arthur Dodd, Dictionary of ceramics, The Institute of Materials 1994. ISBN 0-901716-56-1