لجن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لجن انباشته شده در سیلو.
ترک های خشک موجود در لجن که از پس خشک شدن کامل تصفیه فاضلاب باقی می ماند.

لجن، پس‌ماندهٔ مواد نیمه‌جامد از فرایندهای صنعتی، گندزدایی آب و گندزدایی فاضلاب است. در اصطلاح عمومی به گل سیاهی که در ته مرداب، جوی و آب‌های راکد می‌ماند، لجن می‌گویند.[۱]

هنگامی که هرزاب تازه یا فاضلاب به یک استخر ته‌نشینی (settling tank) افزوده می‌شود، تقریباً ۵۰٪ از مواد جامد معلق در یک و نیم ساعت نخست، ته‌نشین می‌شوند. این مجموعه از مواد جامد به لجن خام معروف است و تا پیش از فعال شدن فرایند بی‌هوازی، «تازه» گفته می‌شود. هنگامی که باکتری‌های بی‌هوازی آن را فراگیرند، لجن در زمانی کوتاه می‌گندد و تا پیش از این رویداد باید آن را از استخر ته‌نشینی خارج کرد.

مترادف [ویرایش]

از واژه های مترادف لجن، میتوان به خاکروبه و رشت اشاره کرد.[۲] و یا آن چه که از جایی فرو می ریزد [۳]

پانویس [ویرایش]

  1. لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «لجن».
  2. معانی رشت
  3. واژه یاب

منابع [ویرایش]