لا کامپانلا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
صفحهٔ نخست اتود لاکامپانلا (نسخهٔ ۱۸۵۱). به نت ر دیز تکرار شونده که نواختن آن نیازمند پرش دست راست است توجه کنید.
اجرای لا کامپانلا

آیا مشکلی با شنیدن این پرونده دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید.


لاکامپانِلا (به ایتالیایی La Campanella) به معنی زنگ کوچک است و نامی‌است که فرانتس لیست به موومان سوم از ویولن کنسرتوی شمارهٔ ۲ نیکولو پاگانینی، ویولن‌نواز استثنایی، ایتالیایی داد. وجه تسمیهٔ آن این است که صدای یک زنگ کوچک در سراسر قطعه به گوش می‌رسد و با ویولن همراهی می‌کند.[۱]

لیست بر اساس این قطعه اتود لاکامپانلای خود[یادداشت ۱] را در سُل‌دیز مینور برای پیانو نوشت[۱] و در آن به دو تکنیک پرش دست و نیز تریل برای انگشتان ضعیفتر به طرز اساسی می‌پردازد.

این اتود سومین اتود از اتودهای شش‌گانهٔ پاگانینی است. مانند سایر اتودهای شش‌گانه دو نسخه دارد که نسخهٔ اول سال ۱۸۳۸ انتشار یافت و نسخهٔ دوم سال ۱۸۵۱. نیز همچون دیگر اتودهای شش‌گانه نواختن نسخهٔ نخست از نسخهٔ دوم دشوارتر است. به طور کلی این قطعه حتی نسخهٔ دوم آن از قطعات دشوار و (ویرچوئوسیک) پیانو به حساب می‌آید و بعضاً به عنوان آنکور در رسیتالها به کار می‌رود.

یادداشت‌ها[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ “La campanella”. Encyclopædia Britannica. Retrieved 3 August 2013. 

منابع[ویرایش]

Grandes Études de Paganini (S141), LisztWorks.com (انگلیسی) *