لا دولچه ویتا

زندگی شیرین
کارگردان	فدریکو فلینی
تهیه‌کننده	جوزپه آماتو آنجلو ریتزولی
نویسنده	فدریکو فلینی انیو فلائینو تولیو پینللی برونللو روندی پیر پائولو پازولینی
بازیگران	مارچلو ماسترویانی آنیتا اکبرگ انوک امه ایون فورنو
موسیقی	نینو روتا
فیلم‌برداری	اوتللو مارتللی
تاریخ انتشار	۵ فوریه ۱۹۶۰ (ایتالیا) ۱۹ آوریل ۱۹۶۱ (ایالات متحده)
مدت زمان	۱۷۴ دقیقه ۱۸۰ دقیقه (آمریکا)
کشور	ایتالیا فرانسه
زبان	ایتالیایی انگلیسی فرانسه آلمانی
فروش	۱۹،۵۱۶،۰۰۰ دلار

لا دولچه ویتا (زندگی شیرین) (به ایتالیایی: La Dolce Vita)‏ نام یک فیلم کمدی-درام به کارگردانی و نویسندگی فدریکو فلینی ست که در سال ۱۹۶۰ ساخته شد. فیلم یک هفته از زندگی یک ژورنالیست کنش پذیر در رم و جستجوی او برای یافتن عشق و شادی که هرگز یافت نمی‌شوند را به تصویر می‌کشد. از زندگی شیرین به عنوان فیلمی یاد می‌شود که گذار فلینی را از فیلم‌های اولیه نئورئالیسمی او به فیلم‌های هنری بعدی اش نشانه گذاری می‌کند و یکی از دستاوردهای بزرگ سینمای جهان محسوب می‌شود.

ساختار فیلم

زندگی شیرین در هفت بخش دنبال می‌شود:

۱. عصری که مارچلو با مادالنا (آنوک امه) سپری می‌کند.

۲. شب طولانی او با سیلویا (آنیتا اکبرگ) هنرپشه آمریکایی که با رسیدن سحر و در آبنمای تروی پایان میابد.

۳. برخورد دوباره او با استینر (آلن کانی) روشنفکر. این ارتباط در سه بخش در طول فیلم صورت می‌گیرد. رویارویی، میهمانی و تراژدی استینر.

۴. معجزه دروغین

۵. دیدار با پدر/مهمانی استینر

۶. مهمانی اشرافی/تراژدی استینر

۷. مهمانی عیاشی در خانه ساحلی

بازخورد انتقادی

پیر پائولو پازولینی درباره فیلم می‌گوید: "لا دولچه ویتا مهم تر از آن است که کسی بتواند درباره آن، آنگونه که معمولاً در مورد یک فیلم بحث می‌شود، بحث کند. گرچه نه به بزرگی چاپلین، آیزنشتاین یا میزوگوچی، بی تردید فلینی یک مولف است تا یک کارگردان. بنابراین این فیلم تنها و تنها از آن اوست..."

ژاک دونیول-والکروز از بنیانگذاران کایه دو سینما این احساس را دارد که فیلم "فاقد ساختار یک شاهکار است" و در ادامه آن را "توالی لحظه‌های سینمایی می‌داند که برخی از برخی دیگر قانع کننده تر هستند."

راجر ایبرت آن را بهترین فیلم فلینی می‌داند و در فهرست ده فیلم برگزیده‌اش قرار می‌دهد.

جوایز و جایگاه ها

• جایزه اسکار بهترین طرحی لباس برای یک فیلم سیاه و سفید به همراه سه نامزدی دیگر این جایزه.
• نخل طلایی جشنواره کن در سال ۱۹۶۰.
• ششمین فیلم برتر تاریخ از دید اینترتینمت ویکلی.
• رتبه یازدهم در فهرست "۱۰۰ فیلم برتر دنیای سینما" از دید مجله امپایر.

فرهنگ عامه

واژه پاپاراتزی برگرفته از نام یکی از کاراکترهای این فیلم با نام پاپاراتزو است که یک عکاس خبری ست.

فیلم سلبریتی (۱۹۹۸) به کارگردانی وودی آلن و با بازی گلدی هاون (به جای آنوک امه) و چارلیز ترون (آنیتا اکبرگ) نوعی بازسازی فیلم در حال و هوای نیویورکی آن است.

باب دیلن در یکی از ترانه‌های خود با عنوان کابوس موتورسایکو به نام فیلم اشاره می‌کند.

منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «La Dolce Vita»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۵ اوت ۲۰۱۱).