قوانین تحمل‌ناپذیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصویری از یک نشریه که قانون تحمل ناپذیر را بصورت حمله به یک زن آمریکایی نشان می‌دهد.[۱]

قوانین تحمل‌ناپذیر (به انگلیسی: Intolerable Acts) یا قوانین قهری (به انگلیسی: Coercive Acts) نام پنج قانون است که توسط دولت بریتانیا علیه مستعمرات سیزده‌گانه در سال ۱۷۷۴ و در زمان انقلاب آمریکا وضع گردید.[۲]

در اوایل تاریخ آمریکا، و به ویژه در سال‌هایی که بریتانیای کبیر بر آمریکا بصورت یک مستعمره حکومت می‌کرد، به‌دنبال جشن چای بوستون، پارلمان انگلیس به منظور تنبیه آمریکاییان، پنج قانون بر علیه آمریکا صادر نمود. این قوانین عبارت بودند از:

  • قانون بندر بوستون (به انگلیسی: Boston Port Act): بر طبق این قانون، هیچ کشتی باری یا تجاری حق استفاده از بندر بوستون را نداشت، و این وضع تا زمانی ادامه می‌یافت که ضررهای وارده بر کمپانی هند شرقی بریتانیا در اثر جشن چای بوستون جبران گردیده، و یا شاه انگلستان ابراز رضایت کنند.
  • قانون دولت ماساچوست (به انگلیسی: Massachusetts Government Act): بر طبق این قانون، انگلستان مستقیما مقامات دولتی ماساچوست را نصب و عزل می‌کردند.
  • قانون اجرای عدالت (به انگلیسی: Administration of Justice Act): این قانون در ایران با نام کاپیتولاسیون شناخته می‌شود. و بر طبق آن اتباع انگلیسی که مرتکب جرمی می‌شدند می‌توانستند برای قضاوت و اجرای عدالت در دادگاه به انگلیس برده شوند. جورج واشنگتن از این قانون با نام «قانون جنایت» (به انگلیسی: Murder Act) نام می‌برد.[۳]
  • قانون اقامتگاه سربازان (به انگلیسی: Quartering Act): این قانون اختیارات ویژه‌ای به فرماندار مستعمرات برای اقامت دادن نیروهای نظامی بریتانیایی در آمریکا می‌داد.
  • قانون کبک (به انگلیسی: Quebec Act): در مورد زمینهای غرب مستعمرات وضع گردید.

عاقبتا، خشم و نارضایتی مردم در برابر این قوانین یکی از دلایل ایجاد حرکت انقلاب آمریکا گردید.

منابع[ویرایش]