قندان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
قندان ظرفی در دار است برای نگهداری و پذیرایی حبه قند. ریشه این کلمه هندی است.[۱] در آذربایجان ایران قندانی باقدمت حدود دو هزار سال مربوط به دوره اشکانیان کشف شدهاست.[۲] پرتاب قندان توسط محسنی اژهای به عیسی سحرخیز و پس از آن، سایر حوادث مشابه[۳] در ایران، بازتاب مطبوعاتی جهانی داشته و سوژه طنزنویسان نیز قرار گرفته است.[۴]
منابع [ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ قندان موجود است. |
- ↑ دهخدا. «قند». لغتنامه دهخدا. بازبینیشده در ۱۶ آبان ۸۸.
- ↑ محسن پیرامون. «مصاحبهای با یکی از متخصصین ترمیم و مرمت آثار باستانی». مرکز اسناد میراث فرهنگی. بازبینیشده در ۱۶ آبان ۸۸.
- ↑ محمد امین خوش نیت. «سريال دنباله دار «پرتاب قندان در شورا»». روزنامه رسالت. بازبینیشده در ۱۶ آبان ۸۸.
- ↑ سیدابراهیم نبوی. «هاری». گویا نیوز. بازبینیشده در ۱۶ آبان ۸۸.
