قناعت
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
قناعت [ ق َ ع َ ] به معنی خرسندی، رضا به قسمت، بسنده کردن، راضی شدن به اندک چیز و به قسمت خود است.[۱]
ادبیات [ویرایش]
ز عالم به دست آوری گوشه ای
به صبر و قناعت خوری توشه ای . (ابوالقاسم فردوسی)
قناعت توانگر کند مرد را
خبرکن حریص جهان گرد را. (سعدی)
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ . لغتنامه دهخدا. http://www.loghatnaameh.org/dehkhodaworddetail-bf32cd43cac34a178fce3b58d2134208-fa.html. بازبینیشده در ۰۶ ژوئیه ۲۰۱۲.
 |
مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به قناعت در ویکیگفتاورد موجود است. |
 |
معنای واژهٔ «contentment» را در ویکیواژه ببینید. |
