قمری خانگی
| قمری خانگی | |
|---|---|
| وضعیت بقا | |
| طبقهبندی علمی | |
| فرمانرو: | جانوران |
| شاخه: | طنابداران |
| رده: | پرندگان |
| راسته: | کبوترسانان |
| تیره: | کبوتریان |
| سرده: | Spilopelia |
| گونه: | S. senegalensis |
| نام علمی | |
| Spilopelia senegalensis (Linnaeus, 1766) |
|
| مترادفها | |
|
Streptopelia senegalensis |
|
|
|
|
| آیا مشکلی با شنیدن این پرونده دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید. | |
قمری خانگی (نام علمی: Spilopelia senegalensis) گونهای پرنده از تیرهٔ کبوتریان و راستهٔ کبوترسانان است که حدود ۲۶ سانتیمتر طول دارد و شبیه قمری معمولی، اما کوچکتر از آن است.[۱] قمری خانگی در مناطق گرمسیری آفریقای جنوب صحرا، خاورمیانه، جنوب آسیا، هند و غرب استرالیا زندگی میکند. این پرنده در ایران نیز یافت میشود. این پرنده دم بلند و جثه لاغری نسبت به دیگر کبوترسانان دارد. سطح پشتی، بالها و دم آن به رنگ خرمایی است. پرهای خاکستری مایل به آبی در بالهایش دیده میشود. سر و بخشهای پائینی بدنش به صورتی و شکمش به رنگ سفید میگراید. پاهایش نیز قرمز رنگ است. این پرنده گاه «یاکریم» نامیده میشود.
خوراک قمری خانگی دانهها، غلات، علفها، دیگر انواع سبزیجات و حشرات کوچک است، بیشتر بر روی زمین زندگی میکنند و به دنبال غذا میگردند. اصولاً اجتماعی نیستند و معمولاً تنها یا جفتی زندگی میکنند.
نر و ماده آن شبیه به هم و پرنده نابالغ تیرهرنگتر است.
قمری خانگی، دو تخم میگذارد و نزدیک ۱۴ روز روی آنها میخوابد. بیشتر این زمان را قمری خانگی ماده روی تخم میخوابد ولی در صورت نیاز جای خود را با قمری خانگی نر عوض میکند. [۲]
قمری خانگی طوق پهنی در جلو گردن دارد. سر و صورتش تقریباً صورتی با یک طوق پهن خال خال سیاه و مسی رنگ در قاعده جلوئی گردن، چانهاش کمرنگ و شکم و پوش پرهای زیر دم آن سفید است. سطح پشتش خرمائی پررنگ است. قمری خانگی در بسیاری از شهرهای ایران به یاکریم معروف شدهاست. در حالی که یاکریم پرندهای است با طوقی دور گردن که به طوقی نیز معروف شدهاست. قمری خانگی در استان خراسان معروف به «موسی کو تقی» است. یاد شدهاست به دلیل اینکه قمری خانگی بسیار تنبل است و از انسان هم نمیترسد، در گذشته به منظور جلوگیری از شکار این حیوان توسط انسان به یاکریم معروف شدهاست.[۳] [۴]
در گویش خراسانی به نوع خاکستری رنگ قمری موساکوتقی گفته می شود. علت نامیدن این پرنده به این نام، صدای آواز این پرنده است که انگار لغت "موسی کو تقی" را تکرار می نماید. در بین مردم خراسان این پرنده نماد سفاهت و بی عقلی است. دلیل این باور هم کارهای غیر عقلانی این پرنده همچون تخم گذاری بر روی در نیمه باز یا در مکان های ناامن و همچنین عدم احتیاط در هنگام مواجهه با وسایل نقلیه است.[۵] [۶] [۷]
نگارخانه [ویرایش]
-
قمری خانگی در ابوظبی.
-
یک جفت قمری خانگی در کویت
-
قمری خانگی در باغ پرندگان، آفریقای جنوبی
-
قمری خانگی در بنگلور، هندوستان
منابع [ویرایش]
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ قمری خانگی موجود است. |
- ↑ قمری خانگی وبگاه کویرها و بیابانهای ایران
- ↑ Laughing Dove, Streptopelia senegalensis
- ↑ دکتر:، العلوی، هادی ، «(عالم الطیور والحیوانات) »، دارالعودة، بیروت، لبنان، چاپ پنجم سال ۱۹۹۸ میلادی به (عربی) .
- ↑ عطاءالله، سمیر،. (موسوعة المعلومات العامة) . دار عطاءالله للنشر والتوزیع، بیروت، لبنان، چاپ هشتم، سال انتشار ۱۹۸۴ میلادی به (عربی) .
- ↑ دکتر:، العلوی، هادی ، «(عالم الطیور والحیوانات) »، دارالعودة، بیروت، لبنان، چاپ پنجم سال ۱۹۹۸ میلادی به (عربی) .
- ↑ عطاءالله، سمیر،. (موسوعة المعلومات العامة) . دار عطاءالله للنشر والتوزیع، بیروت، لبنان، چاپ هشتم، سال انتشار ۱۹۸۴ میلادی به (عربی) .
- ↑ محمدیان، كوخردى، محمد، (طيور بيئة كوخرد، أسماء ومعاني) . (عربی).
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «قمری خانگی»، ویکیپدیای ، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۶ اسفند ۱۳۹۱).