قمری بخاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابومنصور حسن بن نوح القمری البخاری دانشمندی ایرانی است که از پزشکان سرشناس سدهٔ چهارم هجری به شمار می‌آید.در بغداد برآمد. نوشته‌اند که ابن سینا در دوران جوانی چندی در نزد او به آموختن دانش پزشکی مشغول بود. از او کتابی در پزشکی به نام غنی و منی در دست است که بیشتر مبتنی بر الحاوی رازی بود و منقسم بر سه باب است (بیمارهای داخلی، بیماری‌های خارجی، تب‌ها). از آثار دیگر قمری می توان کتاب التنویر فی الاصطلاحات الطبیه را نام برد که در حقیقت اولین فرهنگ طبی به شمار می رود و قمری در این کتاب که ده فصل دارد ، تمامی اصطلاحات کاربردی طبی را شرح وتوصیف نموده است. نسخه های خطی متعددی از این کتاب در کتابخانه های مختلف جهان وجود دارد و نسخه چاپی آن 1991 در ریاض عربستان چاپ ومنتشر شده است. کتاب دیگر قمری کتاب «علل العلل» است که در آن قمری به ذکر علل بیماریها پرداخته است

منابع[ویرایش]

صفا، ذبیح‌الله، تاریخ ادبیات ایران(جلد یکم)، انتشارات فردوس، چاپ هفدهم

جورج سارتون ، 'مقدمه بر تاریخ علم، ترجمه غلامحسین صدری افشار، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی