قطعنامه ۵۱۴ شورای امنیت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Small Flag of the United Nations ZP.svg
شورای امنیت سازمان ملل متحد
قطعنامه شماره ۵۱۴
تاریخ: ۱۲ جولای (۲۱ تیر) ۱۹۸۲ (۱۳۶۱)
نوبت جلسه : ۲۳۸۳
کد قطعنامه: S/RES/514 (اصل سند)

رای‌گیری: ۱۵  ۰  ۰
موضوع: ایران-عراق
نتیجه: تصویب

اعضای شورای امنیت در سال ۱۹۸۲ (۱۳۶۱):
اعضای دائم:

 چین  فرانسه  بریتانیا  ایالات متحده آمریکا  اتحاد جماهیر شوروی

اعضای غیر دائم:
data is automatically filled in based on the year

Iran-Iraq War Montage.png

قطعنامه ۵۱۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۲ جولای ۱۹۸۲ (۲۱ تیر ۱۳۶۱) تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ ایران-عراق است. این قطعنامه طی نشست ۲۳۸۳ام با ۱۵ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.[۱]

درخواست‌های قطعنامه[ویرایش]

در قطعنامه چنین خواسته شده است :[۲][۳]

  1. خواهان آتش‌بس و خاتمهٔ فوری کلیهٔ عملیات‌های نظامی می‌باشد؛
  2. به علاوه خواهان عقب‌نشینی نیروها به مرزهای شناخته‌شدهٔ بین‌المللی می‌باشد؛
  3. تصمیم می‌گیرد گروهی از ناظران سازمان ملل را برای تأیید، تحکیم و نظارت بر آتش‌بس و عقب‌نشینی [نیروها] اعزام دارد و از دبیر کل درخواست می‌کند گزارشی درباره ترتیبات لازم برای [اجرای] این مقصود را به شورای امنیت تسلیم نماید؛
  4. مصراً می‌خواهد که کوشش‌های میانجیگری به گونه‌ای هماهنگ از طریق دبیرکل جهت دستیابی به یک راه حل جامع، عادلانه، شرافتمندانه که قابل قبول از هر دو طرف باشد در مورد کلیه مسائل مهم بر اساس اصول منشور ملل متحد از جمله احترام به حاکمیت، استقلال، تمامیت ارضی و عدم مداخله در امور داخلی کشورها ادامه یابد؛
  5. از کلیه کشورهای دیگر درخواست می‌کند از هر گونه اقدامی که ممکن است به ادامه منازعه کمک نماید خودداری کنند و اجرای قطعنامه حاضر را تسهیل نمایند؛
  6. از دبیر کل درخواست می‌کند که اجرای قطعنامه حاضر را ظرف سه ماه به شورا گزارش دهد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]