قطبالدین محمود بن مسعود مصلح کازرونی (زاده ۶۳۳ درگذشته ۷۱۰ ه.ق) یکی از علمای ایرانی قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری است که نقش مهمی در گسترش حکمت و فلسفه، علوم طبیعی، پزشکی و هنر خود داشته است.
فرزند مولانا ضیاءالدین مسعودبن مصلح کازرونی پزشک معروف و از مشایخ صوفیه در سال ۶۳۳ هجری قمری در دوتنگ کازرون پا به عرصه هستی نهاد.
قطبالدین علاوه بر شاگردی در نزد پدر از محضر بزرگانی چون کمالالدین ابوالخیر بن مصلح کازرونی، شمسالدین محمد بن احمدالحکیم الکیشی، شرفالدین زکی بوشکانی، خواجه نصیر طوسی، نجمالدین کاتبی، علامه قطبالدین مؤیدالدین عرضی و کمال کوفی بهره فراوانی یافت تا آنجا که علاوه بر پزشکی، بر علوم دیگری چون ریاضی، فلسفه، علوم ادبی، دین شناسی، موسیقی، نواختن رباب و سرودن شعر، بازی شطرنج و فنون شعبدهبازی به چیرگی شگفتانگیزی دست یافت. او مدتی در شهرهای سیواس و ملطیه به شغل قضاوت اشتغال یافت و در زمانی دیگر از طرف تکودار، ایلخان مغول به سمت سفارت، همراه اتابک پهلوان به مصر نزد ملک قلادون الفی اعزام شد. آرامگاه وی در مقبرةالوزرای چرنداب تبریز است.
علامه در اندک زمانی در علوم معقول و منقول سرآمد فضلای عصر خود بود و در طول مدت حیات خود بیش از بیست اثر به فارسی و عربی از خود باقی گذاشت.
قطبالدین کازرونی در علم موسیقی، فیزیک از سرآمدان زمان خود بودهاست. اگرچه قطبالدین را نمیتوان شاگرد صفیالدین ارموی -نظریهپرداز موسیقی قرن هفتم- دانست؛ وی او را باید بدون شک نخستین شارح کتب صفیالدین ارموی قلمداد کرد. قطبالدین بخش مفصلی از کتاب دایرةالمعارف چندجلدی خود به نام درةالتاج را به موسیقی اختصاص داده و در آنجا به تشریح نظریات صفیالدین ارموی، مخصوصاً مطالبی که در رساله الشرفیه بیان شده، پرداختهاست.
در سال ۱۳۹۰ هزار و دویست و پنجاهمین سالگرد تولد قطب الدین کازرونی از طرف ایران و سازمان یونسکو جشن گرفته شد.[۱]
آثار مشکوک منسوب به قطبالدین کازرونی [ویرایش]
مقبره شیرازی در چرنداب تبریز
علّامه قطبالدین رسالات و تألیفات دیگری نیز دارد که در منسوب کردن برخی از این آثار به علامه در نظر مورخان جای شبهه و ابهام است و از آن میان میتوان به رسالات زیر اشاره نمود:
جستارهای وابسته [ویرایش]
|
دانش پزشکی در تمدن اسلامی |
|
| پزشکان |
|
|
قرن هفتم میلادی
|
|
|
|
قرن نهم میلادی
|
|
|
|
قرن دهم میلادی
|
|
|
|
قرن یازدهم میلادی
|
|
|
|
قرن دوازدهم میلادی
|
|
|
|
قرن سیزدهم میلادی
|
|
|
|
قرن چهاردهم میلادی
|
|
|
|
قرن پانزدهم میلادی
|
|
|
|
قرن شانزدهم میلادی
|
|
|
|
| آثار |
|
|
| مراکز |
|
|
|
فلسفه اسلامی |
|
| مکاتب |
|
|
| فیلسوفان |
|
قرن ۷ میلادی
|
|
|
|
قرن ۸ میلادی
|
|
|
|
قرن ۹ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۰ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۱ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۲ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۳ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۴ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۵ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۶ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۷ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۸ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۹ میلادی
|
|
|
|
قرن ۲۰ تا ۲۱
|
|
|
|
| وابسته |
|
|
|
|
|
S. H. Nasr، Oliver Leaman. History of Islamic Philosophy. Vol I. ISBN ۰-۴۱۵-۲۵۹۳۴-۷. ۱۹۹۳. * p.۵۳۴-۵