قطبش (خوردگی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

قطبش (به انگلیسی: Polarization) در خوردگی به تغییر پتانسیل یک واکنش الکتروشیمیایی گفته می‌شود.

در تعریف پلاریزاسیون یعنی مقاومت در برابر عبور جریان. طبق این تعریف، پلاریزاسیون منجر به عدم خوردگی می‎شود چرا که مانع جریان یافتن و حرکت الکترون ها و یا یون ها می‎شود. در مقابل دپلاریزاسیون به معنی از دست رفتن پلاریزاسیون است که منجر به خوردگی می‎شود. به عبارت دیگر عاملی که موجب عدم خوردگی یک ماده می‎شود پلاریزاسیون است.

قطبش با خارج شدن واکنش الکتروشیمیایی از تعادل رخ می‌دهد و همراه با ایجاد شدت جریان خالص است که اگر شدت جریان آندی بیشتر از کاتدی باشد، گفته می‌شود قطبش آندی است و برعکس.

قطبش بر دو گونه است:

قطبش فعال‌سازی (Activation Polarization) که با کاهش سد انرژی یکی از واکنش‌های آندی یا کاتدی، تعادل از بین میرود و جریان خالص آندی یا کاتدی تولید می‌شود.

قطبش غلظتی که تغییر پتانسیل واکنش الکتروشیمیایی در اثر ایجاد اختلاف غلظت اجزای شرکت‌کننده در واکنش است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

Mars G. Fontana, Corrosion Engineering, McGraw-Hill, 1987.

پیوند به بیرون[ویرایش]