قضیه نقطه ثابت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


در ریاضیات، قضیه نقطه ثابت (به انگلیسی: Fixed-point theorem)‏ نظریه‌ای است که می‌گوید به ازای هر تابع F حداقل یک نقطه ثابت وجود دارد. (یک نقطه x که F(x)=x)

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]