قرارداد کنترل انتقال
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع بر طبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
قرارداد کنترل انتقال یا پروتکل کنترل انتقال (به انگلیسی: TCP یا Transmission Control Protocol) مجموعهای از پروتکلهای قراردادی است که پایه و اساس اینترنت شده است.
معماری پروتکل TCP نتیجهٔ تحقیق بر روی پروتکل و توسعهٔ هدایت شدهای بر روی شبکههای سوئیچینگ بستهای میباشدو به طور کلی مجموعه پروتکلهای TCP نامیده میشود.
TCP(بر اساس IPv4) شامل چهار لایه است:
۱- لایه دسترسی به شبکه (Network Interface Physical)
۲- لایه ارتباط اینترنتی یا اینترنت (Internet)
۳- لایه ارتباطات میزبان به میزبان یا انتقال (Transport)
۴- لایه سرویسهای کاربردی (Application)
برای برقراری یک ارتباط گفتاری بوسیله اینترنت، در لایه انتقال از دو پروتکل TCP و UDP استفاده میشود. پروتکل TCP انتقال داده را با دقت و امنیت بالا انجام میدهد در حالیکه ویژگی پروتکل UDP انتقال سریع اطلاعات، بدون در نظر گرفتن مسائل امنیتی برای انتقال داده، است.
