قانون تجارت ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

قانون تجارت ایران مهمترین مجموعه مدون قوانین مربوط به امور بازرگانی در ایران است که اساس حقوق تجارت ایران را تشکیل می‌دهد.[۱] این قانون در سیزدهم اردیبهشت ماه سال ۱۳۱۱ در ششصد ماده توسط مجلس شورای ملی تصویب شد. این قانون بر مبنای قانون تجارت ۱۸۰۷ فرانسه (معروف به کد ناپلئون) ترجمه و تهیه شده است، قریب به اتفاق حقوقدانان ایرانی قانون مذکور را ناکافی و بیش از اندازه ناقص و مبهم می‌دانند.[۲][۳][۴]

به‌جز در مورد شرکت‌های تعاونی (که مقررات لایحه اصلاحی سال ۱۳۴۷ مجراست) و برخی مقررات مربوط به دلالی و ورشکستگی بقیه مقررات این قانون به قوت خود باقی است.

موضوعات[ویرایش]

در این قانون اصول مربوط به معاملات تجاری، دفاتر تجارتی، اسناد تجاری و چک، دلالی، حق العمل کاری، قرارداد حمل و نقل، قائم مقام تجارتی و سایر نمایندگان تجارتی، ضمانت، ورشکستگی، اسم تجارتی و شخصیت حقوقی بیان می‌شود.

لایحه اصلاحی قانون تجارت[ویرایش]

در سال ۱۳۴۷ مقررات بخش شرکت‌های سهامی قانون تجارت اصلاح شده و در سیصد ماده مقررات جدیدی برای شرکت‌های سهامی عام و خاص وضع گردید.

لایحه جدید قانون تجارت بالاخره پس از دو دوره بررسی در کمیسیونهای مجلس به تصویب رسید. بررسی این لایحه با 1261ماده در صحن علنی مجلس کار بسیار وقت گیری بود و در تاریخ 6/10/1390 به تصویب رسید و در 23/01/1391 با اجرای آزمایشی این لایحه در قالب قانونی 5 ساله درمجلس موافقت گردید.نمایندگان در نشست علنی یکشنبه 17 فروردین 1391 مجلس شورای اسلامی با 193 رأی موافق، 12 رأی مخالف و 6 رأی ممتنع از مجموع 235 نماینده حاضر لایحه تجارت را به تصویب رساندند.گفتنی است لایحه تجارت که پس از تصویب مجلس شورای اسلامی مورد ایراد شورای نگهبان قرار گرفته بود در جلسه مورخ 18 اسفند 92 این کمیسیون با حضور نماینده آن شورا مورد بحث و تبادل‌نظر قرار گرفت و ضمن موافقت جهت رسیدگی مدت اجرای آزمایشی آن برای 4 سال مورد تصویب قرار گرفت.

بر اساس ماده 1260 این لایحه كليه قوانين و مقررات مغاير با اين قانون كه در ذيل احصاء شده است و اصلاحيه ها، الحاقيه ها و آيين نامه هاي اجرائي آنها نسخ مي گردد:

1 - قانون راجع به ثبت شركتها مصوب 02/03/1310

2- قانون تجارت مصوب 13/02/1311

3- قانون اداره تصفيه امور ورشكستگي مصوب 24/04/1318

4- قانون حمايت صنعتي و جلوگيري از تعطيلي كارخانه هاي كشور مصوب 19/03/1343

5- قانون طرز استفاده از درآمد صندوقهاي (الف) و (ب) اداره كل تصفيه امور ورشکستگی مصوب 02/02/1344

6- لايحه قانوني اصلاح قسمتي از قانون تجارت مصوب 24/12/1347

7 - مقررات راجع به تشكيل، اداره، انحلال و تصفيه، تغييرات در سرمايه، ادغام، تجزيه و حسابهاي شركت تعاوني در قانون شركتهاي تعاوني مصوب 16/03/1350

8- قانون صدور چك مصوب 16/04/1355

9- مقررات راجع به تشكيل، اداره، انحلال و تصف يه، تغييرات در سرمايه، ادغام، تجزيه و حسابهاي شركت تعاوني در قانون بخش تعاوني اقتصاد جمهوري اسلامي ايران مصوب 13/06/1370

10- قانون اجازه ثبت شعبه يا نمايندگي شركتهاي خارجي مصوب 21/08/1376

11- بندهاي (22)، (28)، (29)، (30) و (31) ماده (1)، بند (4) ماده (27)، بند (4) ماده (46) و مواد (20)، (22)، (23)، (24)، (25) و تبصره های مواد (22) و (33) قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران مصوب 01/09/1384 در مورد انتشار اوراق سهام در شرکت های سهامی عام، مختلط سهامی عام و تعاونی سهام عام در مرحله تشکیل و افزایش سرمایه.


منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌نبشته متن مربوطه در ویکی‌نبشته: قانون تجارت ایران
  1. حسن ستوده تهرانی، حقوق تجارت، جلد اول، تهران: دادگستر، ۱۳۸۲، ص ۲۴
  2. ربیعا اسکینی، حقوق تجارت (کلیات)، تهران: سمت، ۱۳۷۸، ص ۱۵
  3. محمود عرفانی، حقوق تجارت، جلد ۳، تهران:جهاد دانشگاهی، ۱۳۶۵، ص ۴۷۲
  4. رضا آخوندی، عاملیت تجاری در حقوق ایران و فرانسه، تهران: میزان، ۱۳۸۴، ص ۱۳