قانون بیر-لامبرت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از قانون بیر)
پرش به: ناوبری، جستجو

قانون بیر-لامبرت (به انگلیسی: Beer-Lambert law) یا قانون بیر-لامبرت-بوگوه و حتی ترکیب‌های مختلف دیگری از این نام‌ها مشهور است، یکی از قوانین اصلی در طیف بینی فوتومتری و اپتیک است. این قانون تجربی ارتباط شدت نور جذب شده در اثر عبور از ماده همگن بدون پراکندگی را با خصوصیات مواد بیان می‌کند. این قانون بطور کلی بصورت زیر بیان می‌شود:

Log(\frac{I_0}{I})=A

که در آن I_0 شدت نور اولیه، I شدت نور عبوری و A مقدار جذب[۱] ماده است. که بصورت زیر تعریف می‌شود:

A=abc

که در آن a ضریب جذب ماده (گاهی نیز با ε نشان داده می‌گردد.) [۲]، b طول نمونه (ظرف نمونه) و c غلظت آن است.

پانویس[ویرایش]

  1. absorbance
  2. absorptivity

منابع[ویرایش]

  • Ulrich J. Krull, Michael Thompson (Eds.), Encyclopedia of Physical science and Technology: Analytical Chemistry, 3rd Ed., Academic Press, 2001 ISBN 0-12-227410-5