قالی مشهد
قالی مشهد گونهای قالی ایرانی و از صنایع دستی همین خطهاست که امروز و در گذشته تولید میشدهاست.
پیشینه قالی مشهد [ویرایش]
جالب است بدانید که قالی بافی در مشهد حدود پنج قرن قدمت دارد، به طوری که یکی قدیمی ترین فرش مشهد که موجود است، نوعی فرش نماز(سجاده) است که توسط شاه طهماسب به سلیمان باشکوه در سال ۱۵۵۶ هدیه شدهاست. این فرشها در سه درجه کیفیتی در کارگاه سلطان ابراهیم میرزا، فرزند سام میرزا، و برادرزاده شاه طهماسب، ساخته میشدهاست. یکی از انواع درجه یک آن تا دو سال پیش در لندن بود و به اعتقاد برخی در حال حاضر در اختیار کلکسیونر معروف، شیخ سعود آل ثانی قطری، است. تعدادی از نمونههای درجه دوم و سوم هنوز در موزه Topkapi موجود میباشند.
در قرن ۱۹ و ۲۰ محبوبیت قالی مشهد به حدی رسید که از آن علاوه بر استفاده در داخل کشور، برای صادرات نیز بهره میجستند؛
الیاف پشمی به کار رفته در این فرشها به شدت صیقل داده میشدند تا رنگ را بهتر به خود جذب کنند، اما این عمل از دیگر سو باعث کاهش عمر فرشها نیز میگشت، و این عاملی بود که تصویر بدی قالی مشهد در اذهان شکل بگیرد تا جایی که صادرات این فرش به اروپا به طور چشمگیری کاهش یافت؛ متاسفانه قالیهای به جای مانده از آن دوران نیز همگی در معرض فرسایش قرار دارند...[۱]
پانویس [ویرایش]
- ↑ «Mashad Rugs: Guide to Mashhad Carpet» (انگلیسی).
منابع [ویرایش]
- فرش ایران. فضل الله حشمتی رضوی. چاپ سوم. دفتر پژوهشهای فرهنگی. تهران. ۱۳۸۰
| این یک نوشتار خُرد پیرامون هنر است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |