فیلم صامت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

فیلم صامت به فیلمی بدون صدا و اختصاصاً بدون دیالوگ می‌گویند.

فکر ترکیب کردن فیلم‌ها با صدا یک ایدهٔ به قدمت خود سینماست، ولی به دلایل تکنیکی این امر تا قبل از سال ۱۹۲۰ میسر نشد. دوران فیلم‌های صامت به «عصر پردهٔ نقره‌ای» مشهور است.(سینمای صامت بافیلم بدون صدا اشتباه گرفته نشود . )

نخستین فیلم صامت ایرانی[ویرایش]

در دی ماه سال ۱۳۰۹ هجری خورشیدی نخستین فيلم ايرانی در تهران به نمايش درآمد.اين فيلم صامت که آبی و رابی نام داشت، توسط اوانس اوگانيانس نوشته و ساخته شده بود.بازیگران این فیلم کمدی عبارت بودند از محمد ضرابی و غلامعلی سهرابی که یکی نقش فرد کوتاه قد و دیگری نقش فرد بلند قد را بازی می کرد. در طی فیلم حوادث غیر مترقبه و جالب و خنده داری برای این دو به وجود می آمد این فیلم برای اولین بار در سینما ماباک تهران به نمایش در آمد و طبق روایتی می گویند که در یک حادثه آتش سوزی در این سینما فیلم آبی و رابی نیز از بین رفته است. پس از فیلم آبی و رابی اوگانیانس دست به کار ساخت دومین فیلم خود به نام حاجی آقا آکتور سینما می شود را شروع کرد و این فیلم پس از طی مراحل تولید در اواخر سال ۱۳۱۲ هجری خورشیدی، آماده نمایش شد ولی در همین زمان، تب اولین فیلم ناطق فارسی همه گیر می شود و این نمایش، گر چه جزو اولین فیلم های ایرانی بود، توفیقی برای سازندگانش نداشت.

پانویس[ویرایش]

کتاب اول