فولاد ضد زنگ
فولاد زنگ نزن (به انگلیسی: Stainless Steel) به فولادهای با مقدار عناصر آلیاژی بالا گفته میشود که توانایی مقاومت به خوردگی در اتمسفرهای خورنده و دماهای بالا را داشته باشند. فولادهای ضد زنگ معمولی حاوی حداقل ۱۲ درصد کروم هستند که عامل اصلی مقاومت به خوردگی آنهاست.
محتویات |
تاریخچه [ویرایش]
پیر بارتیه[۱] مهندس فرانسوی در سال ۱۸۲۱، مشاهده کرد که با افزایش مقدار مشخصی کروم به آهن، سفتی و مقاومت به خوردگی اسیدی آن بسیار افرایش مییابد. در ۱۹۰۹، لئون گویله[۲] و آلبرت پورتوین[۳] بطور مستقل در فرانسه ریزساختار آلیاژهای Fe-Cr و Fe-Cr-Ni را بررسی کردند.
فولاد ضد زنگ حساسشده [ویرایش]
فولاد ضد زنگ حساسشده (Sensitized) فولاد زنگی نزنی است که با فرآیند گرمایی اتمهای کروم آن از حلالیت خارج و بصورت کاربید و زیگما در مرزدانه رسوب کردهاند.
چنانچه اگر این فولاد در آب دریا باشد، خوردگی بین دانهای در آن رخ میدهد.
هرگز زنگ نمیزند [ویرایش]
این نوع فولاد بسیار در برابر زنگ زدگی و خوردگی مقاوم است و میتواند سالها بدون خوردگی و زنگ زدگی باقی بماند. این دست آورد در خیلی از ساخت و سازها دیده میشود. همچنان این سازه وجود دارد و دارای کاربردهای فراوان است. در ساختمانهای بسیار از جمله راهروهای زیر زمینی کاخ سفید آمریکا (به انگلیسی:White House)بکار رفته است.
پانویس [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- Leslie Aitchison, Chromium steels and irons, ARCHIVE: Proceedings of the Institution of Automobile Engineers 1906-1947, 16, 183-217, 1921. doi:10.1243/PIAE_PROC_1921_016_019_02
- François Cardarelli, Ferrous Metals and Their Alloys, in Materials Handbook, 2nd Ed. Springer London, 2008. ISBN 978-1-84628-668-1 doi:۱۰٫۱۰۰۷/۹۷۸-۱-۸۴۶۲۸-۶۶۹-۸ pp. 59-157.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون مهندسی مواد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
