فهرست مسافران ایرانی قطب جنوب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عبدالله امیدوار اولین مسافر ایرانی قطب جنوب- سال ۱۳۴۵[ویرایش]

عیسی و عبداله امیدوار برادران جهانگرد ایرانی، اولین ایرانیانی هستند که به شکل تخصصی و حرفه‌ای، سفری تحقیقاتی را به مدت ده‌سال طی سال‌های ۱۳۳۳ تا ۱۳۴۳ به اقصی نقاط جهان ترتیب دادند.

به گفته عیسی امیدوار[۱] «سفر قطب جنوب در سال ۱۳۴۵ شمسی، زمانی که هر دو برادر در شیلی بودند، از بندر وال پارائیزو که نیروی دریایی شیلی نیز در آنجا مستقر می‌باشد، برای عبداله امیدوار میسر شده است. این بندر در فاصله حدود ۱۲۰ کیلومتری پایتخت شیلی (شهر سانتیاگو) قرار دارد.

عبداله امیدوار مدت دو ماه را در قطب جنوب به سر برد و در آن زمان به عنوان اولین مسافر آسیایی قطب جنوب، نام برده شد. محدودیت‌های موجود برای دسترسی به قطب جنوب باعث شد که برادران امیدوار قادر به سفر هوایی نباشند. کشور شیلی از کشورهایی است که در قطب جنوب دارای پایگاه تحقیقاتی است. مسئولین دولتی کشور شیلی پذیرفتند که با برادران امیدوار برای انجام این سفر همکاری نمایند. البته به دلیل هزینه‌های زیاد، فقط با اعزام یکی از برادران امیدوار موافقت شد و به این ترتیب عبداله امیدوار به وسیله ناوگان دریایی شیلی همراه با یک گروه علمی به قطب جنوب راه یافت.

در زمان این سفر (دهه ۴۰ شمسی) کسی موفق نشده بود که از هر دو قطب شمال و جنوب بازدید نمایند. عبداله امیدوار، حدود شش ماه در قطب شمال اقامت نموده و در مورد زندگی اسکیموها تحقیق نموده اند. بنابراین عبداله امیدوار اولین فردی است که هر دو قطب شمال و جنوب را دیده است و علی‌رغم گذشت بیش از ۴۰ سال از سفر او به هر دو قطب، شاید تا کنون نیز در این زمینه رکورددار باشد.»

با توجه به سفر عبداله امیدوار در سال ۱۳۴۵ به قطب جنوب، می توان گفت که عبداله امیدوار اولین مسافر آسیایی قطب جنوب است .

برادران امیدوار با اهدای برخی از عکس‌ها و یادگاری‌های سفر، در سال ۱۳۸۲موزه ای در مجموعه سعدآباد ترتیب داده اند و کتاب سفرنامه آنان نیز به چاپ پنجم رسیده است.

سایر مسافران ایرانی قطب جنوب[ویرایش]

پس از ۲۲ سال، در دی ماه ۱۳۷۷ خورشیدی، در پی سفر یک گروه تحقیقاتی هندی تبار و همراهی یک کارشناس ایرانی، پای محمد رضا شکری به قاره جنوبگان (قطب جنوب) رسید و پرچم ایران بر فراز قاره سفید به اهتزاز درآمد. این سفر ۹۹ روزه، برپایه تحقیقات و بررسی‌های علمی استوار بود و اعزام کارشناس ایرانی با هماهنگی مرکز ملی اقیانوس‌شناسی صورت گرفته بود.[۲] پس از او، طی سقرهاي کوتاه‌تر، سید مانی میرصادقی، با تکیه بر تجربه فیلمسازی خود، مجموعه مستندي از قطب جنوب تهیه کرد. همچنین حمید جدیری خداشناس و بابک امین تفرشی برای رصد کسوف در سال ۱۳۸۲ به قطب جنوب سفر کردند. در دی‌ماه سال ۱۳۸۶ نیز این روند با سفر اولین زن ایرانی، شکل جدیدی به خود گرفته و نام آیرین شیوایی از فعالان عرصه نجوم نیز به فهرست مسافران ایرانی قطب جنوب اضافه شد.[۳]. همچنین طاهره جوهرچی به قصد گردشگری در بهمن ماه ۱۳۸۷ موفق به حضور در قطب جنوب شده است.[۴]

شمارگان مسافران ایرانی قطب جنوب[ویرایش]

  • نفر اول ۱۳۴۵: عبدالله امیدوار، اولین مسافر آسیایی قطب جنوب، اولین مسافری که هم قطب جنوب و هم قطب شمال را بازدید کرده است.
  • نفر دوم ۱۳۷۷: محمدرضا شکری
  • نفر سوم ۱۳۸۰: سیدمانی میرصادقی
  • نفرات چهارم و پنجم ۱۳۸۲(سفر مشترک): حمید جدیری خداشناس و بابک امین تفرشی
  • نفر ششم ۱۳۸۶: آیرین شیوایی، اولین مسافر زن ایرانی قطب جنوب
  • نفر هفتم ۱۳۸۷: طاهره جوهرچی

منابع[ویرایش]

  1. پرویز شاکری، روزنامه همشهری سال شانزدهم، شماره ۴۷۲۱ - ۲۱/۹/۱۳۸۷
  2. پرویز شاکری؛ "سفر به قاره سحرآمیز –گزارش سفر نخستین ایرانی به قطب جنوب"، روزنامه جوان، سال اول، شماره ۱۰۸، ۲۶/۴/۱۳۷۸
  3. ده مقاله
  4. گفتگو با زن ایرانی گردشگر قطب جنوب