فهرست حالت‌های اکسایش عنصرها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

این صفحه فهرست حالت‌های اکسایش (یا اعداد اکسایش) عنصرهای شیمیایی است.
البته باید توضیحی در این مورد که اصولاً عدد اکسایش چیست داده شود. برای این توضیحات صفحه ی عدد اکسایش را ببینید.

−1 H +1
He
−1 Li +1
Be +2
B +1 +2 +3
−4 −3 −2 −1 C +1 +2 +3 +4
−3 −2 −1 N +1 +2 +3 +4 +5
−2 −1 O +1 +2
−1 F
Ne
−1 Na +1
Mg +1 +2
Al +1 +3
−4 −3 −2 −1 Si +1 +2 +3 +4
−3 −2 −1 P +1 +2 +3 +4 +5
−2 −1 S +1 +2 +3 +4 +5 +6
−1 Cl +1 +2 +3 +4 +5 +6 +7
Ar
K +1
Ca +2
Sc +1 +2 +3
−1 Ti +2 +3 +4
−1 V +1 +2 +3 +4 +5
−2 −1 Cr +1 +2 +3 +4 +5 +6
−3 −2 −1 Mn +1 +2 +3 +4 +5 +6 +7
−2 −1 Fe +1 +2 +3 +4 +5 +6
−1 Co +1 +2 +3 +4 +5
−1 Ni +1 +2 +3 +4
Cu +1 +2 +3 +4
Zn +2
Ga +1 +2 +3
−4 Ge +1 +2 +3 +4
−3 As +2 +3 +5
−2 Se +2 +4 +6
−1 Br +1 +3 +4 +5 +7
Kr +2
Rb +1
Sr +2
Y +1 +2 +3
Zr +1 +2 +3 +4
−1 Nb +2 +3 +4 +5
−2 −1 Mo +1 +2 +3 +4 +5 +6
−3 −1 Tc +1 +2 +3 +4 +5 +6 +7
−2 Ru +1 +2 +3 +4 +5 +6 +7 +8
−1 Rh +1 +2 +3 +4 +5 +6
Pd +2 +4
Ag +1 +2 +3
Cd +2
In +1 +2 +3
−4 Sn +2 +4
−3 Sb +3 +5
−2 Te +2 +4 +5 +6
−1 I +1 +3 +5 +7
Xe +2 +4 +6 +8
Cs +1
Ba +2
La +2 +3
Ce +2 +3 +4
Pr +2 +3 +4
Nd +2 +3
Pm +3
Sm +2 +3
Eu +2 +3
Gd +1 +2 +3
Tb +1 +3 +4
Dy +2 +3
Ho +3
Er +3
Tm +2 +3
Yb +2 +3
Lu +3
Hf +2 +3 +4
−1 Ta +2 +3 +4 +5
−2 −1 W +1 +2 +3 +4 +5 +6
−3 −1 Re +1 +2 +3 +4 +5 +6 +7
−2 Os +1 +2 +3 +4 +5 +6 +7 +8
−3 −1 Ir +1 +2 +3 +4 +5 +6 [۱]
Pt +2 +4 +5 +6
−1 Au +1 +2 +3 +5
Hg +1 +2 +4 [۲]
Tl +1 +3
−4 Pb +2 +4
−3 Bi +3 +5
−2 Po +2 +4 +6
−1 At +1 +3 +5 +7
Rn +2
Fr +1
Ra +2
Ac +3
Th +2 +3 +4
Pa +3 +4 +5
U +3 +4 +5 +6
Np +3 +4 +5 +6 +7
Pu +3 +4 +5 +6 +7
Am +2 +3 +4 +5 +6
Cm +3 +4
Bk +3 +4
Cf +2 +3 +4
Es +2 +3
Fm +2 +3
Md +2 +3
No +2 +3
Lr +3
Rf +4
Langmuir valence.png

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی:
  1. Ir(−3) has been observed in Ir(CO)33−; see Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2nd ed.). Oxford: Butterworth-Heinemann. ISBN 0080379419.  p.1117
  2. Hg4+ در تترافلوراید جیوه مشاهده شده‌است؛ بنگرید: Xuefang Wang. Mercury Is a Transition Metal: The First Experimental Evidence for HgF4.. Lester Andrews; Sebastian Riedel; and Martin Kaupp. . Angew. Chem. Int. Ed. 46, no. 44 (2007): 8371–8375.  10.1002/anie.200703710]}} .