فن گریز از مرکز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصویر فن گریز از مرکز

فن گریز از مرکز(فن‌سانتریفوژ) به فنی گفته می‌شود که جریان گاز در آن به‌وسیله نیروی گریز از مرکز جابجا شود.

اجزا ساختاری[ویرایش]

ساختار فن گریز از مرکز

فن‌های گریز از مرکز از قسمت‌های زیر تشکیل یافته‌اند:

  1. حلزونی(Housing)که پروانه داخل آن قرار می‌گیرد.
  2. پروانه(Fan Wheel) که قسمت اصلی فن می‌باشد و وظیفه به جریان‌انداختن هوا را به‌عهده دارد.پروانه فن‌های گریز از مرکز عموماً به سه دسته طبقه‌بندی می‌شوند .
  3. الکتروموتور که به عنوان نیروی محرک پروانه عمل‌می‌کند .
  4. صفحه برشی(Cut Off Plate) صفحه‌ای که در قسمت دهانه خروجی فن قرارگرفته و از بازگشت هوای تخلیه‌شده به داخل حلزونی جلوگیری می‌کند .
  5. قیفی(Vortex) که در قسمت دهانه ورودی فن قرار می‌گیرد و جهت افزایش بازدهی فن به‌کار می‌رود.

انواع[ویرایش]

انواع فن های گریز از مرکز

فن‌های گریز از مرکز با توجه به نوع پروانه به‌کار رفته درآنها به سه دسته تقسیم می‌شوند:

فن‌های گریز از مرکز با پروانه خم به جلو(Forward)[ویرایش]

در این نوع پره‌ها رو به جلو و در جهت چرخش پروانه می‌باشد.تعداد پره‌های آن در مقایسه با پروانه‌های خم به عقب و شعاعی بیشتر می‌باشد.توان واقعی در این فن‌ها به‌علت ساختار پروانه آن، بیشتر از توان محاسبه شده برای فن می‌باشد.فن‌های دارای این نوع پروانه بیشتر در صنایع تهویه مطبوع و تهویه در ساختمانها و برجهای اداری و مسکونی به‌کار می‌رود.

فن‌های گریز از مرکز با پروانه خم به عقب(Backward)[ویرایش]

بازدهی این فن‌ها نسبت به فن‌های با پروانه خم به جلو بیشتر و دارای صدای کمتری می‌باشد و در آن توان واقعی با توان محاسباتی تقریباً برابر می‌باشد.پره‌ها در این نوع رو به عقب بوده و در خلاف جهت چرخش پروانه می‌باشد.

فن‌های گریز از مرکز با پروانه شعاعی(Radial)[ویرایش]

این نوع فن‌ها نسبت به فن‌های ذکر شده در بالا، فشار بیشتری ایجاد می‌کنند و کاربرد آنها بیشتر برای انتقال مواد و ذرات می‌باشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

فن

فن محوری

منابع[ویرایش]

  • فن‌ها و تسمه‌های V شکل، نوشته لئو مایر/ترجمه میلاد تیموری، انتشارات یزدا، ۱۳۸۶
  • هواکش نگاهی کاربردی، ریاضی کرمانی، انتشارات سارا، ۱۳۸۱.