فلورید پلیوینیلیدین
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| References | |
|---|---|
 |
|
|
poly-1,1-difluoroethene |
|
| نامهای دیگر | Polyvinylidene difluoride; Kynar; Hylar; Solef; Sygef |
| شناساگرها | |
| CAS | 24937-79-9  |
| خصوصیات | |
| فرمول شیمیایی |
-(C2H2F2)n-
|
| شکل ظاهری | whitish or translucent solid |
| محلول در آب | not soluble in water |
| ساختار | |
| قطبها | 2.1 D[۱] |
| ترکیبات مرتبط | |
| ترکیبات مرتبط | پلی وینیل کلراید, پلی تترافلوئورواتیلن |
 (verify) (what is:  / ?)تمامی دادهها مربوط به شرایط استاندارد(در °C۲۵ و kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد. |
|
| Infobox references | |
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
پلیوینیلیدین (Polyvinylidene fluoride) یا پیویدیاف (PVDF) نوعی بسپار است.
این بسپار در قیاس با PTFE از مقاومت کششی و ثبات فرم بالاتری برخوردار است.در عین حال اصطکاک و عایق بودن آن کمتر است. دمای حرارتی قابل تحمل برای آن از -۶۰تا +۱۵۰C میباشد.
منابع [ویرایش]
- ↑ Zhang, Q. M., Bharti, V., Kavarnos, G., Schwartz, M. (Ed.), (2002). "Poly (Vinylidene Fluoride) (PVDF) and its Copolymers", Encyclopedia of Smart Materials, Volumes 1–2, John Wiley & Sons, 807–825.
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون شیمی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
