فلفل دلمه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسی English
فلفل دلمه‌ای در رنگ‌های قرمز، زرد و سبز

فلفل دلمه‌ای نوعی فلفل از خانواده سیب‌زمینیان که به رنگهای قرمز، زرد، سبز و نارنجی یافت می‌شود. از ویژگیهای آن این است که به تندی دیگر گونه‌های فلفل نیست.به همین دلیل در انگلستان و ایرلند "فلفل شیرین" نیز نامیده می شود. این گیاه بومی مکزیک، آمریکای مرکزی و شمال آمریکای جنوبی است. دانه ی این گیاه در سال 1493 به اسپانیا حمل شد و از آنجا به سراسر اروپا، آسیا و آفریقا گسترش یافت. امروزه چین و پس از آن مکزیک و اندونزی بزرگترین تولیدکننده ی فلفل در جهان هستند.

نام گمراه کننده ی فلفل به اشتباه توسط کریستف کلمب هنگام برگشت به اروپا به این گیاه داده شد. چرا که در آن زمان به هر ادویه ای که طعم تندی داشت فلفل اطلاق می شد.

خواص دارویی[ویرایش]

تحقیقات نشان داده‌است که کاپسی سین (capsaicin) موجود در فلفل، باعث کاهش بروز زخم معده می‌شود[نیازمند منبع]. کاپسی سین، موجب افزایش جریان خون در قسمت مخاطی معده و تولید موکوس به وسیلهٔ دیوارهٔ معده می‌شود، بنابراین بافت معده در برابر ترشح اسید معده مصون باقی می‌ماند.

مطالعات نیز دیده شده‌است که خوردن ۲۰ گرم فلفل، درست ۳۰ دقیقه قبل از خوردن یک عدد آسپیرین، از اثرات مخرب این دارو بر بافت معده و دوازدهه، در اثر مصرف طولانی مدت آن جلوگیری می‌کند[نیازمند منبع].

افرادی که طولانی مدت الکل مصرف می‌کرده‌اند، اگر عادت به خوردن فلفل نیز داشته‌اند، بافت معده‌شان کمترین آسیب را دیده‌است. در حالی که بسیاری از مردم به غلط تصور می‌کنند، فلفل می‌تواند ناراحتی‌های معده را تشدید کند.

فلفل داروی ضد سرطان است. از فلفل می‌توان در درمان سرطان و حتی برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری استفاده کرد. تحقیقات نشان داده‌اند کپساسین موجود در فلفل، به عنوان یک ترکیب ضد سمی عمل کرده و مانع از فعالیت ترکیبات سرطان زا در بدن می‌شود و از تشکیل تومورهای بدخیم در بدن جلوگیری می‌کنند.

به علاوه، این سبزی سرشار از ترکیبات آنتی اکسیدانی مثل ویتامین C و کاروتن است، طوری که در ۱۰۰ گرم فلفل دلمه‌ای قرمز یا سبز و فلفل معمولی خام به ترتیب ۱۴۰، ۱۲۰ و ۱۲۰ میلی گرم ویتامین C و ۳۸۴۰، ۲۶۵ و ۱۷۵ میکروگرم بتاکاروتن وجود دارد. اثر فلفل در سرماخوردگی: وجود مقادیر فراوان ویتامین C در فلفل دلمه‌ای باعث شده این سبزی برای درمان سرماخوردگی مفید باشد. طوری که مصرف مرتب این سبزی در برنامهٔ غذایی، هم شدت و هم طول دوران سرماخوردگی را کاهش می‌دهد.

فلفل دلمه‌ای

به علاوه این سبزی دارای خواص ضدعفونی کنندگی نیز هست. کپساسین موجود در فلفل، به خصوص در فلفل معمولی، ترکیب شیمیایی دارد که موجب تحریک سیستم ایمنی شده و به این سیستم در حمله به عوامل عفونی کمک می‌کند. به علاوه، این ترکیبات موجب تحریک معده برای ترشح اسید می‌شود، بنابراین افرادی که در برنامهٔ غذایی شان به طور مرتب از این سبزی استفاده می‌کنند، کمتر به بیماری‌های عفونی مبتلا می‌شوند. در بعضی موارد استفاده از مشتقات این سبزی بر روی پوست می‌تواند سبب عوارض و حساسیتهایی شود از این رو به افراد توصیه می‌شود که در مصرف اینگونه مشتقات بر روی پوست دقت بیشتری اعمال کنند.

نگارخانه[ویرایش]

Red, yellow and green bell peppers. In some countries these three different-colored peppers are sold in packs of three and are known as "traffic light peppers".

Bell pepper, also known as sweet pepper or a pepper (in the United Kingdom and Ireland) and capsicum (in India, Australia, Singapore and New Zealand), is a cultivar group of the species Capsicum annuum.[1] Cultivars of the plant produce fruits in different colors, including red, yellow, orange, green, chocolate/brown, vanilla/white, and purple. Bell peppers are sometimes grouped with less pungent pepper varieties as "sweet peppers". Peppers are native to Mexico, Central America and northern South America. Pepper seeds were later carried to Spain in 1493 and from there spread to other European, African and Asian countries. Today, China is the world's largest pepper producer, followed by Mexico and Indonesia.

Ideal growing conditions for bell peppers include warm soil, ideally 21 to 29 °C (70 to 84 °F), that is kept moist but not waterlogged.[2] Bell peppers are sensitive to an abundance of moisture and excessive temperatures.

Nomenclature

Bell pepper
Heat None (SR:0)

The misleading name "pepper" was given by Christopher Columbus upon bringing the plant back to Europe.[citation needed] At that time peppercorns, the fruit of an unrelated plant originating from India, Piper nigrum, was a highly prized condiment; the name "pepper" was at that time applied in Europe to all known spices with a hot and pungent taste and so naturally extended to the newly discovered Capsicum genus. The most commonly used alternative name of the plant family, "chile", is of Mexican origin, from the Nahuatl word chilli or xilli. Bell peppers are botanically fruits, but are generally considered in culinary contexts to be vegetables.

While the bell pepper is a member of the Capsicum genus, it is the only Capsicum that does not produce capsaicin,[3] a lipophilic chemical that can cause a strong burning sensation when it comes in contact with mucous membranes. (An exception to this is the hybrid variety Mexibelle, which does contain a moderate level of capsaicin, and is therefore, somewhat hot). The lack of capsaicin in bell peppers is due to a recessive form of a gene that eliminates capsaicin and, consequently, the "hot" taste usually associated with the rest of the Capsicum genus.[4]

The terms "bell pepper", "pepper" or in India, Australia and New Zealand "capsicum", are often used for any of the large bell shaped fruits, regardless of their color. In British English, the fruit is simply referred to as a "pepper", or additionally by color (as in the term "green pepper", for example), whereas in many Commonwealth of Nations countries, such as Canada, and Malaysia, as well as in the United States, they are called "bell peppers".[citation needed] In some countries in Europe, the term "paprika", which has its roots in the word for pepper, is used – sometimes referred to by their color (e.g., "groene paprika", "gele paprika", in Dutch, which are green and yellow, respectively). The bell pepper is called "パプリカ" (papurika) in Japan. Paprika also refers to the powdered spice made from the fruits in the Capsicum genus.[5] In Switzerland it is mostly called "peperoni", which is the Italian name of the fruit. In France, it is called "poivron", with the same root as "poivre" (meaning "pepper"), or "piment". In Korea, the word "피망" (pimang from the Japanese "ピーマン" (piiman)) refers to green bell peppers, whereas "파프리카" (papurika from paprika) refers to bell peppers of other colors.

Varieties

Peppers in five colors

Most often bell peppers are green, yellow, orange, and red (between stages of ripening). More rarely, color can be brown, white, rainbow, lavender and dark purple, depending on the variety of pepper. Most typically, unripe fruit are green or, less commonly, pale yellow or purple. Red bell peppers are simply ripened green peppers,[6] although the Permagreen variety maintains its green color even when fully ripe. Green peppers are less sweet and slightly more bitter than yellow or orange peppers, with red bell peppers being the sweetest. The taste of ripe peppers can also vary with growing conditions and post-harvest storage treatment; the sweetest are fruit allowed to ripen fully on the plant in full sunshine, while fruit harvested green and after-ripened in storage are less sweet.

Nutritional value

Peppers, sweet, green, raw
Nutritional value per 100 g (3.5 oz)
Energy 84 kJ (20 kcal)
4.64 g
Sugars 2.4 g
Dietary fiber 1.8 g
0.17 g
0.86 g
Vitamins
Vitamin A equiv.
(2%)
18 μg
(2%)
208 μg
341 μg
Thiamine (B1)
(5%)
0.057 mg
Riboflavin (B2)
(2%)
0.028 mg
Niacin (B3)
(3%)
0.48 mg
(2%)
0.099 mg
Vitamin B6
(17%)
0.224 mg
Folate (B9)
(3%)
10 μg
Vitamin C
(97%)
80.4 mg
Vitamin E
(2%)
0.37 mg
Vitamin K
(7%)
7.4 μg
Trace metals
Calcium
(1%)
10 mg
Iron
(3%)
0.34 mg
Magnesium
(3%)
10 mg
Manganese
(6%)
0.122 mg
Phosphorus
(3%)
20 mg
Potassium
(4%)
175 mg
Sodium
(0%)
3 mg
Zinc
(1%)
0.13 mg
Other constituents
Fluoride 2 µg

Percentages are roughly approximated using US recommendations for adults.
Source: USDA Nutrient Database

Capsicum peppers are rich sources of antioxidants and vitamin C. Compared to green peppers, red peppers have more vitamins and nutrients and contain the antioxidant lycopene.[1] The level of carotene, like lycopene, is nine times higher in red peppers. Red peppers have twice the vitamin C content of green peppers.[1]

Red and green bell peppers are high in para-coumaric acid.

The characteristic aroma of green peppers is caused by 3-isoButyl-2-methoxypyrazine (IBMP). Its detection threshold in water is estimated to be 2 ng/L.[7] The same chemical is responsible for characteristic Cabernet Sauvignon green note.

Production

Bell and Chile pepper production (metric tons)[8]
Country 2004 2005 2006 2007
 People's Republic of China 12,031,031 12,530,180 13,031,000 14,033,000
 Mexico 1,431,258 1,617,264 1,681,277 1,690,000
 Indonesia 1,100,514 1,058,023 1,100,000 1,100,000
 Turkey 1,700,000 1,829,000 1,842,175 1,090,921
 Spain 1,077,025 1,063,501 1,074,100 1,065,000
 United States 978,890 959,070 998,210 855,870
 Nigeria 720,000 721,000 721,500 723,000
 Egypt 467,433 460,000 470,000 475,000
 Korea, South 410,281 395,293 352,966 345,000
 Netherlands 318,000 345,000 318,000 340,000
 Romania 237,240 203,751 279,126 280,000
 Ghana 270,000 270,000 277,000 279,000
 Italy 362,430 362,994 345,152 252,194
 Tunisia 255,000 256,000 256,000 250,000
 Algeria 265,307 248,614 275,888 233,000
 Hungary 126,133 113,371 206,419 207,000
 Morocco 182,340 190,480 235,570 192,000
 Serbia* 159,741 167,477 177,255 150,257
 Japan 153,400 154,000 146,900 150,000
 Israel 129,100 134,700 150,677 136,000
 World 24,587,124 25,261,259 26,252,907 26,056,900
  • Note: Serbia before 2006 incl. Montenegro

Gallery

See also

References

  1. ^ a b c Pharmacognosy and Health Benefits of Capsicum Peppers (Bell Peppers)
  2. ^ "Growing Peppers: The Important Facts". GardenersGardening.com. Retrieved 10 January 2013. 
  3. ^ http://www.chiliwonders.com/chili.scoville.htm
  4. ^ "The World's Healthiest Foods". Archived from the original on 8 February 2010. Retrieved 23 February 2010. 
  5. ^ Azhar Ali Farooqi; B. S. Sreeramu; K. N. Srinivasappa (2005). Cultivation of Spice Crops. Universities Press. pp. 336–. ISBN 978-81-7371-521-1. Retrieved 22 August 2010. 
  6. ^ "Vegetable of the Month: Bell Pepper". CDC Fruit & Vegetable of the Month. Retrieved 9 April 2012. 
  7. ^ Dominique Roujou de Boubee, School of Oenology, University of Bordeaux II. "Research on 2-methoxy-3-isoButylpyrazine in Grapes and Wine". Retrieved 18 March 2013. 
  8. ^ "Table 64—World bell and chile peppers: Production 1990–2007". United States Department of Agriculture. Retrieved 2011-05-08.