فلسفه برای کودکان
فلسفه برای کودکان (فبک) یا فکرپروری برای کودکان یا P4C یکی از شاخههای آموزش فلسفه است که به پرورش قدرت استدلال و تفکر فلسفی در کودکان میپردازد.
محتویات |
پیشینه [ویرایش]
در اواخر سالهای ۱۹۶۰، وقتی متیو لیپمن در دانشگاه کلمبیا واقع در نیویورک در رشتهٔ فلسفه مشغول تدریس بود، متوجه شد که دانشجویانش فاقد قدرت استدلال و قضاوت هستند. او به این نتیجه رسید که برای تقویت قدرت تفکر این دانشجویان دیگر بسیار دیر شدهاست و قدرت استدلال باید از همان کودکی تقویت شود. لیپمن را بنیانگذار فلسفه برای کودکان میدانند.[۱]
در ایران [ویرایش]
یکی از گروههای پژوهشی در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، «گروه فلسفه برای کودکان و نوجوانان» است. این گروه همچنین نشریهای به نام تفکر و کودک منتشر میکند که سردبیری آن را مسعود صفایی مقدم بر عهده دارد.[۲] همچنین وبگاهی در این زمینه راهاندازی شده است.[۳] از جمله پژوهشگران ایرانی این رشته میتوان به جعفر چاوشی، روحالله کریمی، سعید ناجی، مسعود صفایی مقدم، مهرنوش هدایتی، حسین شیخرضایی و علیاصغر مصلح اشاره کرد.[۴][۵] [۶][۷]
