فلج کامل اندام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فلج کامل اندام
سمپ D010243

فلج کامل اندام یا پارالیز یا پلژی نوعی از فلج است که در این حالت، انسان کنترل ارادی عضلات خود را از دست می‌دهد.

فلج می‌تواند توام با انقباض عضلانی (سفتی) یا شلی عضلات باشد. می‌تواند یک یا چندین عضله را درگیر سازد.

انواع فلج اندام‌ها[ویرایش]

تقسیم بندی فلج مغزی بر اساس تعداد اندام‌ها بدین‌گونه‌است:

  1. فلج چهاراندام (کوادری‌پلژی): هر چهار اندام بدن درگیر است.
  2. فلج دواندام (دی‌پلژی): هر چهار اندام بدن درگیر است اما درگیری پاها (اندام تحتانی) شدید از دست‌هاست.
  3. فلج نیم‌اندام (همی‌پلژی): یک طرف بدن درگیر است معمولاً دست بیشتر از پا درگیر است.
  4. فلج سه‌اندام (تری‌پلژی): سه اندام بدن درگیر است معمولاً دو دست و یک پا.
  5. فلج تک‌اندام (مونوپلژی): فقط یک عضو بدن درگیر است معمولاً یک دست.

فلج اندام بر اساس سطح آسیب[ویرایش]

یکی از شایعترین دلایل فلج اندام آسیب نخاعی بر اثر عوامل مختلف مانند تروما، تومور و فشار خارجی مانند فتق دیسک است. در این حالت بسته به محل آسیب ما علائم متفاوتی را در بیمار می‌بینیم

  1. کوادری پلژی :
    • اگر ضایعه در سطح مهره‌های C۱-C۵ باشد، آن را کوادری پلژی در سطح بالا گویند.
    • اگر ضایعه در سطح مهره‌های C۶-T۱ باشد، آن را کوادری پلژی در سطح پایین گویند.
  2. پاراپلژی :
    • اگر ضایعه در سطح مهره‌های T۲-T۵ باشد، آن را پاراپلژی در سطح بالا گویند.
    • اگر ضایعه در سطح مهره‌های T۶-T۱۲ باشد، آن را پاراپلژی در سطح میانی گویند.
    • اگر ضایعه در سطح مهره‌های L۱-L۵ باشد، آن را پاراپلژی در سطح تحتانی (پایین) گویند

جستارهای وابسته[ویرایش]

فلج چهاراندام

پارزی

منابع[ویرایش]

  • دورلند فرهنگ پزشکی. تهران