فرودگاه (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فرودگاه

پوستر فیلم فرودگاه
کارگردان جورج سیتن
تهیه‌کننده راس هانتر
نویسنده آرتور هیلی (کتاب)
جورج سیتن (فیلمنامه)
بازیگران برت لنکستر
دین مارتین
ژاکلین بیسه
هلن هایز
جورج کندی
موسیقی آلفرد نیومن
فیلم‌برداری ارنست لاستزلو
تدوین استوارت گیلمور
درجه فیلم G
توزیع‌کننده یونیورسال پیکچرز
تاریخ انتشار ژانویه ۱۹۷۰
مدت زمان ۱۳۷ دقیقه
کشور Flag of the United States.svg ایالات متحده آمریکا
زبان انگلیسی
بودجه ۱۰ میلیون دلار
فروش ۱۰۰٬۴۸۹٬۱۵۰ دلار (آمریکا)
پیش از فرودگاه ۱۹۷۵

صفحه در وب‌گاه IMDb

صفحه در وب‌گاه All Movie

فرودگاه (انگلیسی: Airport) نام فیلمی است آمریکایی در ژانر حادثه‌ای که کمپانی یونیورسال آنرا در ۱۹۷۰ و بر اساس کتابی به همین نام از آرتور هیلی ساخته است. کارگردانی فیلم بر عهدهٔ جورج سیتون بوده و بازیگرانی همچون برت لنکستر، دین مارتین، جورج کندی، جین سیبرگ و هلن هیز در آن ایفای نقش کرده‌اند. داستان فیلم درارتباط با مدیر فرودگاهی است که می‌خواهد فرودگاه خود را با وجود کولاک برف شدید و مشکلات دیگر باز نگاه دارد و در همین زمان مقاطعه‌کار ورشکسته‌ای که امید دارد بیمهٔ عمرش پس از مرگش به همسرش برسد می‌خواهد یک بوئینگ ۷۰۷ مسافربری را منفجر کند.

موفقیت فیلم فرودگاه مسئولین کمپانی یونیورسال را برآن داشت تا سه دنبالهٔ دیگر بر این فیلم بسازند. همچنین این فیلم در ۱۹۷۱ نامزد دریافت جایزه اسکار در چندین رشته از جمله بهترین فیلم بوده و هلن هایز جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را برای بازی در آن دریافت داشته است.

خلاصه داستان[ویرایش]

خطر لوث‌شدن: آنچه در زیر می‌آید ممکن است قضیه یا پایان ماجرا را لو دهد!

مل بیکرزفلد مدیر فرودگاه بین‌المللی و پر ترافیک لینکلن است که گرفتار کولاک شدید برف شده و تمام تلاش خود را می‌کند تا فرودگاهش بر روی پروازها بسته نشود. کاپیتان ورنون دمرست شوهر خواهر مل است که با او درگیری داشته و دو مرد روابط خوبی با یکدیگر ندارند. همان شب قرار است که کاپیتان دمرست به طور آزمایشی با پروازه شمارهٔ ۲ هواپیمایی ترنس گلوبال به مقصد ایتالیا پرواز نماید تا گواهینامهٔ بالاتر خلبانی خود را دریافت دارد. در بین مسافران هواپیما یک مقاطعه‌کار بازنشسته به نام گوئررو نیز هست که کیف کوچکی را با خود حمل می‌کند. او که تمام دارایی باقی ماندهٔ خود را صرف بیمه کردن خویش نموده است امید دارد تا با مرگش تمام حق بیمهٔ عمرش به همسرش برسد و به همین منظور می‌خواهد که هواپیما را منفجر کند. اما پس از پرواز هواپیما نقشه‌اش برملا شده و در حین کشمکش برای گرفتن کیف حاوی بمب از او ضامن آن رها شده و بمب منفجر می‌شود. گوئررو به خارج از هواپیما کشیده می‌شود و هواپیما که دچار آسیب شدید شده، چاره‌ای جز فرود اضطراری در فرودگاه برف گرفتهٔ مل را ندارد. اما تنها باند موجود فرودگاه به سبب خارج شدن و گیر کردن هواپیمای دیگری در گل و شل بسته شده و تلاش‌ها برای باز کردن آن بی نتیجه مانده‌است. سرانجام جو پترونی لحظه‌ای پیش از فرود پرواز شمارهٔ ۲ موفق به حرکت دادن هواپیمای در گل گیرکرده شده و بوئینگ ۷۰۷ ترنس گلوبال موفق به فرود می‌شود.

پایان خطر لوث‌شدن

بازیگران[ویرایش]

نام بازیگر نقش توضیحات نقش
برت لنکستر مل بیکرزفلد مدیر فرودگاه
دین مارتین کاپیتان ورنون دمرست خلبان آزمایشی پرواز شمارهٔ ۲ ترانس گلوبال
جین سیبرگ تانیا لیوینگستون مسئول روابط عمومی شرکت هواپیمایی ترنس گلوبال
ژاکلین بیسه گوئن مین سرمهماندار پرواز شمارهٔ ۲ ترنس گلوبال
جورج کندی جو پترونی مکانیک ارشد هواپیمایی تی دبلیو ای و در استخدام موقت ترانس گلوبال ایرلاینز
هلن هایز خانم کنست مسافر قاچاقی
وان هفلین دی. او. گوئررو مقاطعه‌کار ورشکسته، بمبگذار پرواز شمارهٔ ۲
مورین استیپلتون خانم گوئررو همسر مرد بمبگذار
بری نلسون کاپیتان انسون هریس خلبان پرواز شمارهٔ ۲ ترنس گلوبال
دانا وینتر خانم بیکرزفلد همسر مل بیکرزفلد
باربارا هیل سارا دمرست خواهر مل بیکرزفلد و همسر ورنون دمرست
گری کالینز سای جوردن کمک خلبان پرواز شماره ۲ ترنس گلوبال

جوایز[ویرایش]

  • ۱۹۷۱ - برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن - هلن هایز
  • ۱۹۷۱ - نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم - راس هانتر
  • ۱۹۷۱ - نامرد دریافت جایزه اسکار بهترین کارگردانی هنری و طراحی صحنه - الکساندر گلیتزن، ای. پرستون ایمز، جک دی. مور و میکی اس. مایکلز
  • ۱۹۷۱ - نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری - ارنست لستزلو
  • ۱۹۷۱ - نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین طراحی لباس - ادیت هد
  • ۱۹۷۱ - نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین تدوین فیلم - استوارت گیلمور
  • ۱۹۷۱ - نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم - آلفرد نیومن
  • ۱۹۷۱ - نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر زن نقش مکمل - مورین استیپلتن
  • ۱۹۷۱ - نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین صداگذاری - رونالد پیرس و دیوید اچو موریارتی
  • ۱۹۷۱ - نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلمنامه - جورج سیتون

دنباله‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]