فرزانگان هفتگانه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
فرزانگان هفتگانهٔ یونان، هفت خردمند یونان، یا حکمای سبعهٔ یونان(به یونانی: οἱ ἑπτὰ σοφοί, hoi hepta sophoi)؛ عنوانی بود که یونانیان باستان به تعدادی از شخصیتهای مهم فلسفی، سیاسی، اجتماعی و ادبی خود در دورهٔ پیش از سقراط اطلاق میکردند.[۱]
در روایات مختلف، نام ۳ تن از فرزانگان هفتگانه متفاوت ضبط شده است؛ اما نام ۴ تن مورد اتفاق نظر مورخان میباشد.[۱]
محتویات |
افراد مورد اتفاق[ویرایش]
۴ نفری که به اتفاق نظر مورخان از ملقٌبان به حکمای سبعه بودهاند:
- بیاس پرینی(متفکر و قانونگذار)
- تالس ملطی(فیلسوف)
- پیتاکوس مولیتینی(جنگجو و فرمانروا)
- سولون آتنی(شاعر و قانونگذار)[۱]
افراد مورد اختلاف[ویرایش]
۳ تن دیگر از میان افراد زیر بودهاند:
- فرسید سیروسی(Pherecydes of Syros)
- آناکارسیس(یا اناخارسیس) (Anacharsis)
- سلئبول(یا کلیبول)(Cleobule)
- کلئوبولس(یا قلیوبولس)(kleobulos)
- میزون(یا موسون) (Myson)
- پریاندروس(یا فریاندرس) (Periandros)
- کیلون(یا خیلون یا شیلون) (Chilon)
- اپیمنیدس(یا افمندیس)(Epimenides)
پانویس[ویرایش]
پیوند به بیرون[ویرایش]
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ فرزانگان هفتگانه موجود است. |
- Plutarch's The Dinner of the Seven Wise Men، in the Loeb Classical Library.
- Seven Sages of Greece with illustrations and further links.
- Jona Lendering's article Seven Sages includes a chart of various canonical lists.