فرزانگان هفتگانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصور یک هنرمند از حکمای سبعه

فرزانگان هفتگانهٔ یونان، هفت خردمند یونان، یا حکمای سبعهٔ یونان(به یونانی: οἱ ἑπτὰ σοφοί, hoi hepta sophoi)؛ عنوانی بود که یونانیان باستان به تعدادی از شخصیت‌های مهم فلسفی، سیاسی، اجتماعی و ادبی خود در دورهٔ پیش از سقراط اطلاق می‌کردند.[۱]

در روایات مختلف، نام ۳ تن از فرزانگان هفتگانه متفاوت ضبط شده است؛ اما نام ۴ تن مورد اتفاق نظر مورخان می‌باشد.[۱]

افراد مورد اتفاق[ویرایش]

۴ نفری که به اتفاق نظر مورخان از ملقٌبان به حکمای سبعه بوده‌اند:

افراد مورد اختلاف[ویرایش]

۳ تن دیگر از میان افراد زیر بوده‌اند:

  • فرسید سیروسی(Pherecydes of Syros)
  • آناکارسیس(یا اناخارسیس) (Anacharsis)
  • سلئبول(یا کلیبول)(Cleobule)
  • کلئوبولس(یا قلیوبولس)(kleobulos)
  • میزون(یا موسون) (Myson)
  • پریاندروس(یا فریاندرس) (Periandros)
  • کیلون(یا خیلون یا شیلون) (Chilon)
  • اپیمنیدس(یا افمندیس)(Epimenides)

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ رجینالد هالینگ دیل. «۸». در تاریخ فلسفه غرب. ترجمهٔ عبدالحسین آذرنگ. تهران: انتشارات ققنوس، ۱۳۸۷. صفحه ۹۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]