فردیناند زاوئربروخ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فردیناند زائربروخ ۱۹۴۹

ارنست فردیناند زائربروخ (۳ جولای ۱۸۷۵ – ۲ جولای ۱۹۵۱) یک جراح آلمانی چیره‌دست بود که در پایان عمر به جنون ادواری مبتلا شد.

زندگی و فعالیتها[ویرایش]

وی در ووپرتال آلمان بدنیا آمد. تحصیل پزشکی را از دانشگاه ماربورگ آغاز کرد و در سال ۱۹۰۲ از دانشگاه لایپزیک فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۰۳ به وروتسواف رفت. در سال ۱۹۰۴ و در همانجا روش فشار قفسه سینه زائربروخ را گسترش داد. این حرکت نوعی ماساژ است که در جراحی باز قفسه سینه استفاده می‌شود و هنگامیکه قلب از کار باز ایستاده است با فشار دستِ جراح، دوباره شروع به تپیدن می‌کند. این کشف او، کمکی بزرگ به درمان قفسه سینه و عمل قلب بود و خطرات این عمل‌ها را بسیار کاهش می‌داد. در طی جنگ جهانی اول، بعنوان پزشک جنگ چندین روش تازه در ساخت اندام مصنوعی را گسترش داد که برای نخستین بار مجروحان را قادر می‌ساخت تا بتوانند حرکاتی ابتدایی را با باقیمانده اعضای قطع شدهٔ خود انجام دهند.[۱]

از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۷ در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ بر روی تکنیک‌های جراحی و رژیم‌های غذایی برای بیماری سل تحقیق می‌کرد. از ۱۹۲۸ تا ۱۹۴۹ رئیس دپارتمان جراحی دانشگاه چریتی برلین بود و توانست با ابتکارات جراحی به شهرتی بین‌المللی دست یابد. پیش از جنگ جهانی دوم، دولت نازی جایزه ملی دانش و هنر آلمان را به وی اهدا کرد.

رابطه زائربروخ با حزب نازی[ویرایش]

موضع زائربروخ نسبت به دولت نازی شک برانگیز و مورد بحث است. در آن هنگام وی بشکل مستقیم با اعضا ارشد سیاسی در ارتباط بود اما هرگز هم در آن حزب عضویت نیافت و از آن پشتیبانی سیاسی نکرد. بهرحال، وی ملی‌گرای پرشوری بود که از معاهده ورسای سرخورده بود و می‌خواست کشورش را بعنوان کشوری توسعه یافته و پیشرفته بنمایاند.

در سال ۱۹۳۷ در انجمن تحقیق رایش (Reichsforschungsrat) عضویت یافت که برروی پروژه‌های اس اس هم تحقیق می‌کرد. تحقیقاتی که شامل آزمایشاتی بر روی اسیران بازداشتگاهای جنگی نیز می‌شد. البته پس از تحقیقات بسیار مشخص شد که تحقیقات وی در ارتباط با آزمایش بر روی اسیران نبوده است. وی در سال ۱۹۴۲ جراح عمومی جنگ شد و تا پایان دوران جنگ در پست خود باقی ماند.

او در اواخر زندگی مبتلا به فراموشی موقتی می‌شد و گاهی در حین عمل، جراحی‌های مرگبار بر روی بیماران انجام می‌داد. بهمین دلیل و بتدریج مقام خود را در دانشگاه چریتی برلین بدلیل عمل‌های جراحی نامطمئن بر روی بیماران از دست داد. در ابتدا همکارانش فقط می‌توانستند اشتباهاتش را اصلاح کنند اما بدلیل شهرت و قدرت پزشکیش قادر نبودند وی را از انجام جراحی باز دارند. اما وقتی روزی در حین عمل و در جلوی چشم کادر جراحی، قلب بیمار را از رگها جدا کرده و درون سطل انداخت با شهادت پرسنل، از کار باز داشته شد[نیازمند منبع].

مرگ[ویرایش]

زائربروخ در ۲ جولای ۱۹۵۱ در برلین و در سن ۷۵ سالگی در گذشت. در سال ۱۹۵۴ در آلمان از زندگی وی و بر اساس خاطراتش فیلمی از زندگی او ساخته شد. یک دبیرستان نیز در گرسروردورف بنام وی نامگزاری شد.[۲] ذبیح‌الله منصوری شرح حالی از وی را با نام جراح دیوانه ترجمه و منتشر کرده‌است.

سرچشمه‌ها[ویرایش]

کتاب‌شناسی و منابع[ویرایش]

  • Ferdinand Sauerbruch: Das war mein Leben، Autobiography، ۶۳۹ pages، Kindler u. Schiermeyer ۱۹۵۱
  • Marc Dewey، MD، Udo Schagen، MD،Wolgang Eckart، MD and Eva Schönenberger: Ernst Ferdinand Sauerbruch and his ambiguous role in the period of National Socialism. Surgical Retrospective in Annals of Surgery، Volume ۲۲۴، Number ۲، August ۲۰۰۶
  • Friedolf Kudlien und Christian Andree: Sauerbruch und der Nationalsozialismus. Medizinhistorisches Journal، Band ۱۵، ۱۹۸۰
  • Rudolf Nissen، Helle Blätter، dunkle Blätter، Erinnerungen eines Chirurgen، Page ۱۴۲ ff.
  • Rolf Winau، Die Berliner Charité als Zentrum der Chirurgie: Ferdinand Sauerbruchs Lebensleistung und sein Verhältnis zum Nationalsozialismus aus Meilensteine der Medizin، Hrsg Heinz Schott، ۱۹۹۶

پیوند به بیرون[ویرایش]