فرخ تمیمی
| فَرُّخ تَمیمی | |
|---|---|
 |
|
| زمینه کاری | شاعر و مترجم |
| زادروز | ۱۱ بهمن ۱۳۱۲ نیشابور |
| مرگ | ۲۳ اسفند ۱۳۸۱ تهران |
| ملیت | ایرانی |
| محل زندگی | تهران |
فرخ تمیمی (زاده ۱۱ بهمن ۱۳۱۲ خورشیدی در نیشابور - درگذشته ۲۳ اسفند ۱۳۸۱ تهران)، از شاعران معاصر ایران است.
محتویات |
زندگی نامه[ویرایش]
فرخ تمیمی فرزند میرزا محمد خان طالقانی از مردم طالقان و از خویشاوندان دکتر ابراهیم حشمت طالقانی، همرزم میرزا کوچک خان جنگلی بود. پدرش در جریان انقلاب مشروطه و در هنگام زمامداری محمدولی خان تنکابنی با سران نهضت جنگل تماس نزدیک داشت و یکی از آزادیخواهان و نویسندگان کمیته انقلاب مشروطیت رشت به شمار میرفت و از سوی حکومت دو بار مأمور مذاکره با سران نهضت جنگل شد.
فرخ تمیمی در سن دو سالگی پدرش را از دست داد و زیر نظر مادرش بانو "نصرت السلطنه مقدم مراغه ای" در تهران بزرگ شد. او دورههای ابتدایی و متوسطه را در دبستان تمدن و دبیرستان دارالفنون گذراند.
در سال ۱۳۴۶ رشته حسابداری و امور مالی را به پایان رساند. سپس به مدیریت حسابرسی و ریاست قسمت حسابداری کارخانجات و شرکتهای مختلفی رسید.
فرخ به زبان انگلیسی در حد بالایی تسلط داشت و گه گاه به ترجمه شعر، مقاله و کتاب نیز میپرداخت . از او شش جلد کتاب ترجمه و یا تالیف برجای مانده است.
 |
مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به فرخ تمیمی در ویکیگفتاورد موجود است. |
آثار شعری[ویرایش]
مجوعههای زیر را فرخ تمیمی منتشر کرده است:
- آغوش (۱۳۳۵)
- سرزمین پاک (۱۳۴۱)
- خسته از بی رنگی تکرار (۱۳۴۰)
- دیدار (۱۳۵۰)
- از سرزمین آینه و سنگ (۱۳۵۶)
- گزینه اشعار (۱۳۶۹)
ترجمه ها[ویرایش]
ترجمه های او از این قرارند [۱] :
- مردان پوک ( شعر تی.اس.الیوت همراه با تحلیل اُ.اِف کائیل ، مجله ی بنیاد سال 2 ش 16 تیر1357 . ص 24-26-80-81 )
- دنیا از چشم هسه ( گزین گویه های هرمان هسه ، مجله ی دنیای سخن ، ش 25 فروردین 1368ص. 79-78 )
- ازرا پاوند ( دبلیو ون اوکانر ، نسل قلم : کهکشان 1375 )
- راینر ماریا ریلکه ( جی الستون ، نسل قلم : کهکشان 1376 )
- ترانه های پینک فلوید ( ترجمه با م.آزاد ثالث 1377 )
- شور ذهن ( زندگی نامه ی فروید . نوشته ی ایروینگ استون ، ترجمه با اکبر تبریزی ، مروارید 1378)
پانویس[ویرایش]
- ↑ «فرخ تمیمی:شاعری در کشاکش طبیعت و شهر». اندیشه سرا، ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۲. بازبینیشده در ۹ می ۲۰۱۳.
نمونه اشعار[ویرایش]
عاشقانه
سلام ای مه سپید
چه زود می گذری
من از کویری می آیم که به هنگام مهرگان
خواب باران می بیند
و گیاهی در آن می روید
که در وهم
از تیره گیاهان آبزی است
سلام ای مه سپید
آوای این نبات تشنه، تو را می خواند
منابع[ویرایش]
- وبگاه رسمی فرخ تمیمی
- شافعی، خسرو. زندگی و شعر صد شاعر از رودکی تا امروز. چاپ دوم. تهران: کتاب خورشید، ۱۳۸۴. ISBN 964-7081-05-7.
پانویس[ویرایش]
- ↑ «فرخ تمیمی:شاعری در کشاکش طبیعت و شهر». اندیشه سرا، ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۲. بازبینیشده در ۹ می ۲۰۱۳.
