فراوانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در آمار برای تکرار پیشامدهای حاصل از یک آزمایش، فراوانی تعریف می‌کنند. فراوانی مطلق یک داده، به تعداد دفعات تکرار آن داده گفته می‌شود. فراوانی مطلق دادهٔ xi را با fi نمایش می‌دهند.[۱] اگر داده‌ها دسته‌بندی شده باشند، فراوانی مطلق دستهٔ iام برابر تعداد اعضای این دسته خواهد بود.[۲] اگر دستهٔ iام دارای فراوانی مطلق fi حاصل از n داده باشد، فراوانی نسبی این دسته به صورت کسر fi/n تعریف می‌شود.[۳] فراوانی تجمعی یک دسته، به تعداد پیشامدهایی گفته می‌شود که مقدارشان از کران بالای آن دسته کمتر باشد.[۴]

فراوانی داده‌ها را معمولاً به صورت گرافیکی و در قالب‌هایی مانند هیستوگرام یا به صورت جدول فراوانی نمایش می‌دهند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • بخشعلی‌زاده، شهرناز، عین‌الله پاشا و آرش رستگار. آمار و مدل‌سازی. شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران، ۱۳۹۱. شابک ‎۹۶۴۰۵۰۷۳۸۵.