فراداستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

فَراداستان گونه‌ای از داستان است که خودآگاهانه توجه خواننده را به داستانی‌بودن متن جلب می‌کند، مانند قصه‌درقصه (مانند هزار و یک شب و قصه‌های کانتربری) و یا داستانی دربارهٔ خواننده‌ای که داستانی را می‌خواند (مانند اگر شبی از شب‌های زمستان مسافری …).

منابع[ویرایش]

  • Waugh, Patricia, Metafiction. The Theory and Practice of Self-conscious Fiction, Routledge 1988, ISBN 0-415-03006-4