فئوکروموسیتوما

فئوکروموسیتوما یک غده (تومور) نادر است که معمولاً در غدد آدرنال رخ می‌دهد. در این تومور افزایش ترشح کاتکولامینها روی می‌دهد.

محتویات

۱ بیماریزایی
۲ علائم
۳ تشخیص
۴ درمان
۵ نگارخانه
۶ جستارهای وابسته
۷ منابع

بیماریزایی [ویرایش]

تومورهای فئوکروموسیتوما از بخش مرکزی (مدولای) فوق کلیه با سلولهای کرومافین در داخل یا اطراف گانگلیون‌های سمپاتیک به وجود می‌آیند و کاتکولامینها بخصوص آدرنالین و نورآدرنالین ترشح می‌کنند.

علائم [ویرایش]

تپش قلب، درد پهلو، فشار خون بالا، از دست دادن وزن، تعریق، بالارفتن قندخون، درد قفسه سینه، تهوع و استفراغو رنگ پریدگی. عوارض کشنده تومور مانند MI، CVA، ایسکمی مزانتر و مرگ متعاقب آن می‌باشد.

تشخیص [ویرایش]

تشخیص این بیماری با مشاهده افزایش تولید کاتکولامینها یا متابلولیتهای آنها اثبات می‌گردد. معمولاً می‌توان با بررسی یک نمونه ادرار ۲۴ ساعته به تشخیص بیماری دست یافت. البته در صورتی که بیمار طی مدت نمونه گیری دچار هیپرتانسیون شده و یا نشانه‌های بیماری را داشته باشد. میزان تشخیصی کاتکولامین‌های تام ادرار در این بیماری ‏Mgr‏ 25 و مقدار اپی نفرین بیش از ‏Mgr‏ در ۲۴ ساعت است.

تشخیص افتراقی: از آن جا که تظاهرات فئوکروموسیتوم در زمانهای مختلف متغیر هستند، در بسیاری از بیماران باید بر اساس ویژگی‌های بالینی احتمالی به تشخیص یا رد آن اقدام نمود. از جمله بیماری‌های مشابه: فشار خون اولیه و خصوصیات هیپیرآدرنرژیک، نظیر تاکیکاردی، تعریق و افزایش برون ده قلبی، بیماران مبتلا به ‏حملات اضطراب همراه با فشار خون، افزایش فشار خون ناشی از قطع مصرف کلونیدین و یا استفاده از کوکائین و یا مهارکننده‌های ‏MAO‏

درمان [ویرایش]

درمان فئوکروموسیتوما شامل ابتدا کنترل فشار خون بالا با داروهای کاهنده فشار خون (مانند فنوکسی بنزامین و لابتولول) است. هنگامیکه فشار خون تحت کنترل است، درمان این بیماری برداشتن غده آدرنال غیر طبیعی توسط جراحی (لاپاراسکوپی یا لاپاراتومی) است. فنوکسی بنزامین را ۱۴-۱۰روز قبل از عمل برای بیماری شروع می‌کنند که دوز اولیه معمول این دارو ‏mgr‏ 10 هر ۱۲ ساعت است و سپس هر چند روز یکبار ‏mgr‏ 20-10 به آن اضافه می‌شود تا فشار خون کنترل شود. برای مشخص کردن محل توده از ‏CTscan‏ یا ‏MRI‏ استفاده می‌شود.