غواصی اسکوبا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
غواص اسکوبا

غواصی اسکوبا که در اصل مخفف کلمات دستگاه خود شامل تنفس در زیر آب است، و در حال حاضر یک کلمه در بر گیرنده برای غواصی به کار میرود نوعی از غواصی در زیر آب است که در آن، غواص با استفاده از مجموعه ای از وسایل که امکان تنفس در زیر آب را فراهم می آورد به تنفس در زیر آب و غواصی می پردازد.

بر خلاف غواصی اولیه ، که بر حبس نفس و یا تنفس هوای پمپ شده از سطح تکیه میکرد، سیلندر غواصی اسکوبا با گاز تنفسی (معمولاً هوای فشرده) پر شده‌است و اجازه می دهد تا غواص آزادی بیشتری در حرکت زیر آّ در مقایسه با هوای تغذیه شده از سطح داشته باشد. همچنین در مقایسه با دیگر تکنیک های غواصی مانند حبس نفس و غواصی آزاد بسیار آسان تر است. نسبت به هدف از غواصی، معمولاً حرکت غواص در زیر آب توسط باله های شنا که به پا متصل شده‌است انجام می پذیرد اما از نیروهای محرکه دیگر نیز مانند وسایل نقلیه زیر آب و یا کشیدن غواص از سطح استفاده شود.

تاریخچه[ویرایش]

آبشش مصنوعی - دستگاه اسکوبا شامل ۱شلنگ هوا ۲ قطعه دهانی ۳رگلاتور ۴زین ۵پشتی ۶ سیلندر

اولین مجموعه موفقیت آمیز دستگاه تنفس زیر آب مدار باز توسط امیل گوگنان و ژاک ایو کوستو، که در آن گاز فشرده(معمولاً هوا) ذخیره و پس از استنشاق بازدم غواص در آب تخلیه میشد ساخته و توسعه یافت. با این حال، رگلاتورهای غواصی امروزی ریشه در استرالیا و دستان تد الدرد که اولین رگولاتور دهانی معروف به بالن یا نهنگ دندان دار را ساخت دارد. این رگولاتور که به عنوان یک اختراع ثبت شد، دارای طراحی مانند رگلاتورهای امروزی با دو شلنگ ارائه دهنده هوای تنفسی و شیر تقاضا که هوای تنفسی را فقط به هنگام دم و مکش تنفسی به غواص ارائه مینمود بود.

ریشه شناسی[ویرایش]

اصطلاح "اسکوبا" (مخفف کلمات self-contained underwater breathing apparatus) به وجود آمده در دوران جنگ جهانی دوم است که در اصل در ایالات متحده توسط دکتر کریستین لامبرسین به مردان غورباقه ای که با سیستم تنفس زیر آبی به جنگ در زیر آب می پرداختند گفته شده‌است.

امروزه کلمه "اسکوبا" به عنوان یک واژه در دنیای "غواصی" پذیرفته شده‌است و اشاره به "دستگاه غواصی" و یا نمودهای کلی از تجهیزات غواصی دارد.

انواع غواصی[ویرایش]

یک غواص صنعتی در حال انجام جوشکاری زیر آب

غواصی ممکن است به دلایل گوناگونی انجام شود، شخصی یا حرفه ای. اکثر مردم غواصی را از طریق غواصی تفریحی شروع میکنند که صرفاً برای لذت بردن انجام می شود و دارای تعداد زیادی از رشته های فنی متمایز برای افزایش بهره وری زیر آب است. مانند غواصی در غار ، غواصی در کشتیهای غرق شده و غواصی در آبهای یخ زده.

غواصان ممکن است به انجام وظایف حرفه ای زیر آب نیز بپردازند. بسیاری از غواصان صنعتی برای انجام کارهای تجاری استخدام شده و به انجام وظایف مربوط و به کار در آب های عمیق ، از جمله مهندسی عمران و وظایفی دیگر ماننداکتشاف نفت ، جوشکاری زیر آب و یا ساخت و نگهداری از سازه های دریایی بپردازند. بسیاری از دیگر غواصان نیز برای انجام وظایفی در رابطه با فعالیت های دریایی دیگر مانند غواصان نیروی دریایی یا تعمیر و بازرسی قایق ها و کشتی ها و نجات کشتیهای غرق شده مشغول میشوند.

تعداد بسیاری از غواصان نیز به کارهای تمام وقت و یا پاره وقت در جوامع غواصی تفریحی به عنوان مربی ، دستیارمربی ، دایومستر و یا راهنماهای غواصی میپردازند.اختلاف نظرهائی در میان است که به پرسنل غواصی تفریحی "حرفه ای" نمی‌گویند. [نیازمند منبع] و توسط دیگران به سخره گرفته شده‌اند.[نیازمند منبع] اما معنای لغوی واژه حرفه ای به معنای آنست که شخص از آن شغل یا حرفه در آمدی کسب نماید که در بسیاری از موارد درآمد کسب شده در غواصیهای تفریحی که بخشی از صنعت گردشگری را به خود اختصاص داده‌است، بسیار بیشتر از غواصیهای صنعتی بوده و خطرهای تهدید کننده آن نیز به مراتب کمتر از غواصیهای صنعتی مینماید. همچنین در بسیاری از حوزه های قضایی غواص حرفه ای اشاره خاص به غواصی دارد که مسئولیت سلامت و امنیت مشتریان ، آموزش غواصان تفریحی ، رهبری غواصی را برای کسب درآمد انجام داده و توسط قوانین ملی کشورها به رسمیت شناخته شده‌است.

زمینه های تخصصی دیگر از غواصی نیز شامل غواصی نظامی یا انجام وظایف نظامی در غالب مردان قورباغه ای تعریف میگردند.برخی از این وظایف می تواند شامل نقش آفرینی در مبارزه مستقیم ، نفوذ به پشت خطوط دشمن ، قرار دادن مین های دریائی و یا استفاده از اژدر های سرنشین دار برای پرتاب بمب های زیر آبی یا انجام عملیات مهندسی گردد.

در عملیات های غیر نظامی،بسیاری از نیروهای پلیس نیز برای انجام جستجو و بازیابی یا نجات و کمک به تشخیص جرم و جنایت که ممکن است در آب اتفاق افتاده‌است باشد. در برخی از موارد نیز ممکن است غواصان از اعضای تیم نجات آتش نشانی یا خدمات پیراپزشکی و یا واحد نجات غریق باشند ، و ممکن است به عنوان غواصی خدمات عمومی طبقه بندی شوند.

در نهایت ، غواصان حرفه ای درگیر در عملیاتهای گوناگون زیر آبی مانند عکاسی یا فیلمبرداری زیر آب که مجموعه ای از مستندهای دنیای زیر آب یا غواصی علمی از جمله زیست شناسی دریایی ، زمین شناسی ، آب شناسی ، اقیانوس شناسی و باستان شناسی زیر آب وجود دارد که همه آنها حرفه ای محسوب میگردند.

از جمله دلایلی که ممکن است سطوح غواصی را طبقه بندی نماید شامل موارد زیر می باشد:


نوع غواصی طبقه بندی اسکوبا یا تغذیه از سطح
آکواریوم maintenance in large public aquariums commercial, scientific Scuba, SSDE
boat and ship inspection, cleaning and maintenance commercial, naval SSDE, occasionally scuba
cave diving technical, recreational, scientific Scuba, occasionally SSDE
civil engineering in harbors, water supply, and drainage systems commercial Almost exclusively SSDE
crude oil industry and other offshore construction and maintenance commercial Almost exclusively SSDE
demolition and salvage of ship wrecks commercial, naval SSDE, sometimes scuba
professional diver training professional SSDE or scuba as appropriate
recreational diver training professional, recreational Scuba
fish farm maintenance commercial Scuba, SSDE
fishing, e.g. for گوش دریاs, خرچنگs, خرچنگ دریاییs, مرواریدs, گوش‌ماهیs, sea crayfish, اسفنج دریاییs commercial Scuba, SSDE
غواص, manned torpedo military Scuba
harbor clearance and maintenance commercial, military Almost exclusively SSDE
media diving: making television programs, etc. professional Scuba, occasionally SSDE
mine clearance and bomb disposal, disposing of unexploded ordnance military, naval Scuba, occasionally SSDE
pleasure, leisure, sport recreational Almost exclusively scuba
policing/security: diving to investigate or arrest unauthorized divers police diving, military, naval Scuba
search and recovery diving commercial, public service, police diving Scuba, SSDE
عملیات امداد و نجات diving police, naval, public service Scuba, occasionally SSDE
ماهی‌گیری با نیزه professional (occasionally), recreational Scuba
stealthy infiltration military Scuba
surveys and mapping scientific, recreational Scuba, SSDE
غواصی صنعتی (marine biology, اقیانوس‌سنجی, هیدرولوژی, زمین‌شناسی, دیرین‌شناسی, diving physiology and medicine) scientific Scuba, occasionally SSDE
underwater archaeology (shipwrecks; harbors, and buildings) scientific, recreational Scuba, SSDE
underwater inspections and surveys commercial, military SSDE, sometimes scuba
عکاسی زیرآب professional, recreational Scuba, SSDE
underwater tour guiding professional, recreational Scuba
underwater tourism recreational Scuba, occasionally Snuba
underwater welding commercial Almost exclusively SSDE

تنفس زیر آب[ویرایش]

یک غواص اسکوبا در صخره های مرجانی

آب به طور معمول حاوی اکسیژن حل شده‌است که از آن ماهی ها و دیگر جانوران آبزی تمامی اکسیژن مورد نیاز خود را با جریان آبی که از آبششها عبور میکند استخراج مینمایند.انسان فاقد آبشش بوده و از همین رو بدون کمک دستگاه های خارجی قابلیت باقی‌ماندن در زیر اب را ندارد. اگر چه امکان پر کردن مصنوعی ریه ها با یک مایع (تنفس مایع) برای برخی از موارد امکان پذیر است اما اندازه و پیچیدگی تجهیزات آن اجازه نمی‌دهد تا کاربرد عمومی داشته باشد و فقط برای کاربردهای پزشکی با تکنولوژی کنونی است.

آزمایشگران در غواصیهای اولیه به سرعت کشف کردند که تامین هوا از سطح و تنفس آن در زیر آب به راحتی امکان پذیر نیست. زیرا علاوه بر فشار طبیعی اتمسفر،فشار آب نیز بر روی قفسه سینه و ریه های غواص یک اتمسفر (۱۴٫۷ پوند بر اینچ مربع) برای هر ۳۳ فوت (۱۰ متر) عمق افزوده میگردد.بنابر این فشار هوای تنفسی باید تقریباً با فشار محیط اطراف یکی بوده تا ریه ها بتوانند به استنشاق هوا بپردازند. به طور کلی تنفس از طریق یک لوله که سه فوت آن زیر آب است دشوار و یا غیر قابل انجام می شود.

اما امروزه با ارائه گاز تنفسی با فشار محیط اطراف توسط رگلاتورهای مدرن، غواص می تواند به طور طبیعی و عملاً بدون زحمت و بدون در نظر گرفتن عمق به تنفس طبیعی خود ادامه دهد.

رگلاتور مدار باز[ویرایش]

رگلاتور آکوالانگ مدل لگاسی
مرحله اول رگلاتور آکوالانگ
فشارسنج سونتو

شایع ترین مجموعه تجهیزات غواصی، اسکوبای "تک شلنگ" مدار باز با رگلاتور ۲ مرحله ای و یک سیلندر گاز تنفسی تحت فشار است که مرحله اول آن بر روی سیلندر ثابت شده و مرحله دوم آن در دهان غواص قرار میگیرد.

به این ترتیب تفاوت بین رگلاتور اصلی طراحی شده توسط امیل گگنان و ژاک کوستو در ۱۹۴۲ " که به "رگلاتور شلنگ دوقلو" شناخته شده‌است آن است که در آن فشار سیلندر در فشار محیط در یک مرحله و در رگلاتورهای نوین در دو یا سه مرحله کاهش یافته که این سیستم دارای مزایای قابل توجهی و بیش از سیستم اصلی است.

در "شلنگ های تک" دو مرحله طراحی شده‌است، مرحله اول رگولاتور فشار سیلندر را که در حدود ۲۰۰ بار (3000 PSI) می باشد به فشار متوسط که حدود ۱۰ بار (145 PSI) بالاتر از فشار محیط است کاهش می دهد.در مرحله دوم که از طریق یک شلنگ فشار کم به مرحله متصل است، گاز تنفسی با فشار محیط به دهان و ریه های غواص ارائه میشود.

گازهای بازدم غواص نیز به طور مستقیم به محیط اطراف تخلیه میگردد. مرحله اول به طور معمول دارای حداقل یک خروجی گاز پر فشار متصل به سیلندر است که فشار سنج غواص یا حسگر کامپیوترهای غواصی به منظور نشان دادن میزان هوای موجود در سیلند به آن متصل می شود.

دوباره تنفسگر[ویرایش]

اینسپایریشن یک دوباره تنفسگر کامل

دوباره تنفسگرهای مدار بسته (CCR) و نیمه مدار بسته (SCR) بر خلاف مجموعه های مدار باز ،گازهای بازدم غواص را پردازش مجدد نموده و برای استفاده مجدد از هر نفس، دی اکسید کربن آن را حذف و با اکسیژن جایگزین نموده تا بازدم توسط غواص استفاده گردد.

دوباره تنفسگرها حبابهای بسیار کم و یا هیچ گاز را در آب آزاد نمی‌کنند و غواص در هر ساعت به دلیل بازیافت هوای تنفسی خود، هوای کمتری را مصرف مینماید.این مزیت برای پژوهشها،موارد نظامی، عکاسی زیر آب و برنامه های کاربردی دیگر مورد استفاده فراوانی دارد. اولین دوباره تنفسگرهای مدرن با سیستم الکترونیکی، نوع MK 19 اس ترون بود که توسط رالف اوستراوت توسعه یافت [نیازمند منبع] دوباره تنفسگرها بسیار پیچیده تر و گران قیمت تر از اسکوبای مدار باز هستند، و نیاز به آموزشهای ویژه و نگهداریهای خاص برای استفاده ایمن می باشند.

در یک سیستم دوباره تنفسگر مدار بسته فشار نسبی اکسیژن به صورا مستمر کنترل می شود، بنابراین می توان آن را به حداکثر میزان بی خطر کاهش داد و یا فشار نسبی گاز بی اثری مانند هلیم را در مدار تنفسی افزایش داد. بارگذاری گازی بی اثر مانند هلیم جذب نیتروژن را توسط بافت های بدن غواص کاهش داده و از تهدیدهای بیماری تراکم زدائی میکاهد. این امر مستلزم نظارت مستمر بر فشار واقعی و نیز فشار نسبی و نظارت بر حداکثر زمان مجاز برای اثربخشی واقعی و پردازش دقیق آن از سوی کامپیوتر غواصی است. در آزمونهای میدانی و در مقایسه با سیستم های غواصی دیگر ابتلا به بیماری تراکم زدائی در غواصانی که طولانی تر در زیر آب باقی می ماند با استفاده از سیستمهای دوباره تنفسگر بسیار کاهش یافته‌است.همچنین دوباره تنفسگرها میتوانند دارای یک جریان ثابت از مخلوط نایتروکس در مدار تنفسی گردند که بنابراین محاسبه میزان فشار نسبی اکسیژن و مدت زمان مجاز قرار گرفتن در معرض آن در طول غوص می بایست تحت کنترل و نظارت غواص قرار گیرد.

از آنجا که دوباره تنفسگرها حباب های بسیار کمی از خود پس میدهند برای زندگی موجودات مزاحمتی ایجاد نشده و استفاده از آن برای عکاسی در زیر آب، و برای کارهای پنهانی بسیار مفید است.

گازهای مخلوط[ویرایش]

یک برچسب نشانگر محتویات سیلند
نشانگر محتویات نایتروکس نشاندهنده حداکثر عمق قابل دسترسی

در برخی از مخلوط های تنفسی غواصی ،نسبت به هوای معمولی اتمسفر (۲۱ ٪ اکسیژن ، نیتروژن ۷۸ ٪ ، ۱ ٪ گازهای کمیاب) را می توان تغییر داد که استفاده درست از آنها را غواص باید آموزش دیده باشد.

شایع ترین مخلوط مورد استفاده نایتروکس است که به عنوان هوای غنی شده نیز شناخته میشود. هوای غنی شده تنفسی اغلب با ۳۲ ٪ یا ۳۶ ٪ اکسیژن ترکیب شده‌است و در نتیجه نیتروژن کمتری در اثر استنشاق این گاز جذب بدن غواص میگردد.در این صورت بیماری تراکم زدائی کاهش یافته و مدت زمان باقی‌ماندن در عمق را برای غواص افزایش میدهد.

یکی از اشتباهات رایج در باره نایتروکس این است که تنفس نایتروکس می تواند حالت بی حسی و خواب الودگی یا بیماری نیتروژن نارکوسیس را کاهش دهد ، اما تحقیقات نشان داده‌است که تنفس نایتروکس هیچ اثری بر این بیماری ندارد.

دیگر مخلوط های گازی متعددی نیز در حال استفاده میباشند و استفاده از همه آنها نیاز به آموزش های تخصصی برای استفاده ایمن دارد.افزایش سطح اکسیژن در نایتروکس کمک به کاهش خطر ابتلا به بیماری تراکم زدائی نموده ولی با این حال از حداکثر عمق عملیاتی میکاهد زیرا افزایش فشار نسبی اکسیژن می تواند منجر به ابتلا به بیماری مسمومیت با اکسیژن گردد.

برای جایگزینی نیتروژن از رقیق کننده های دیگری نیز می توان استفاده کرد، معمولاً هلیم ، که حاصل آن با هوای تنفسی تری میکس نامیده میشود بهترین انتخاب است و هنگامی که هلیم به طور کامل جایگزین نیتروژن گردد به آن مخلوط هلیوکس میگویند.

در غواصی فنی استفاده از تری میکس یا هلیوکس بسیار رایج است و ممکن است مخلوط های تنفسی مختلف برای مراحل مختلف غواصی استفاده شود. استفاده از مخلوط های گازی مختلف ممکن است برای افزایش زمان باقی‌ماندن در عمق یا کاهش اثرهای گازهای دیگر و یا کاهش زمان تراکم زدائی باشد.

حرکت و دیدن زیر آب[ویرایش]

شکست نور و بینائی در زیر آب[ویرایش]

یک غواص مجهز به ماسک پوشاننده کامل صورت

آب دارای ضریب شکست بیشتری از هوا است که آن را مشابه قرنیه چشم میکند. نوری را که از آب وارد قرنیه میشود در تمام جهت ها شکسته و باعث عدم تمرکز چشم میگردد.

ماسک غواصی این مشکل را با ایجاد فضای هوا در مقابل چشمان غواص برطرف مینماید. انکسار ایجاد شده در نور توسط آب نیز منجر به بزرگنمائی اشیاء میگردد و به نظر می رسد در حدود ۳۴ درصد اشیا بزرگتر و ۲۵ ٪ نزدیکتر از آنی که در واقع هستند گردیده‌اند.

(این پدیده عکاسی در زیر آب را تحت تاثیر قرار میدهد : دیدگاه دوربین از طریق عدسی تحت تاثیر آب بوده و چشم کاربر از طریق ماسک غواصی فاصله ظاهری سوژه را به مراتب نزدیک تر از مکان حقیقی آن خواهد دید. )

بنابر همین خاصیت،غواصانی که نیاز به لنز های اصلاحی برای دیدن واضح در خارج از آب دارند ممکن است در زیر آب با پوشیدن ماسک نیازی به لنز های خود نداشته باشند.اما برخی از ماسک ها قابلیت نصب لنزهای سفارشی را دارند.

تکاوران و مردان غورباقه ای که نگران آشکار شدن و اعلام موضع خود به دلیل بازتاب نور از سطح شیشه ماسک غواصی خود میباشند،به جای ماسک از لنزهای تماسی ویژه ای برای دیدن در زیر آب استفاده می کنند.

فشار هوای درون ماسک باید برای غواصی با فشار بیرونی ماسک یا آبهای اطراف برابر گردد. عینک شنا برای غواصی مناسب نیست زیرا آنها تنها چشمها را پوشش داده و در نتیجه اجازه یکسان سازی فشار درون و بیرون را به غواص نمی‌دهد.عدم برابرسازی فشار درون ماسک ممکن است منجر به باراتروما بر چشمها و صورت گردد.

نور در زیر آب[ویرایش]

آب طیف قرمز نور را جذب و به میزان قابل ملاحظه ای کاهش میدهد، به همین ترتیب بر رنگ زرد و سبز تاثیر داشته و کمترین تاثیر جذب را بر رنگ آبی دارد.

جدول جذب نور در آب
رنگ میانگین طول موج عمق جذب تقریبی
فرابنفش 300 nm 25 m
بنفش 400 nm 100 m
آبی 475 nm 275 m
سبز 525 nm 110 m
زرد 575 nm 50 m
نارنجی 600 nm 20 m
سرخ 685 nm 5 m
فروسرخ 800 nm 3 m

کنترل شناوری در زیر آب[ویرایش]

برای غواصی با خیال راحت ، غواصان باید شناوری خودرا در آب کنترل نمایند.برای تنظیم شناوری، تجهیزاتی مانند وسیله کنترل شناوری سیستم های توزین غواصی ، لباس غواصی (لباس های مرطوب ، خشک یا نیمه خشک ، که بسته به درجه حرارت آب استفاده می شود) را می توان مورد استفاده قرار داد.برای قرار گرفتن در عمقی ثابت غواص باید شناوری خنثی داشته باشد.این حالت مصرف گاز تنفسی را به حداقل می رساند.

فشار رو به پایین بر غواص برابر با وزن غواص و تجهیزات او منهای وزن و حجم مایعی است که او و تجهیزات او جابجا کرده‌است. در صورتی که نتیجه منفی باشد شناوری مثبت است و چنانچه نتیجه مثبت باشد غواص شناوری منفی دارد. شناور بودن هر جسم در آب نیز توسط چگالی آب تحت تاثیر قرار می گیرد. چگالی آب شیرین حدود ۳ ٪ کمتر از آب شور است. بنابراین ، غواصان که در آب شیرین شناوری(مثلاً یک دریاچه آب شیرین) شناوری خنثی دارند ممکن است در هنگام غواصی در آبهای شور( مناطق استوایی) شناوری مثبت داشته باشند.

لباس های غواصی از مواد قابل تراکمی ساخته شده‌است که حجم بدن را به هنگام پائین رفتن کاهش می دهد و دوباره بهنگام بال آمدن به حالت اولیه باز میگردد و باعث ایجاد تغییراتی در شناوری می شود.غواصی در محیط های مختلف نیز نیاز به تنظیم مقدار وزن برای دستیابی به خاصیت شناوری خنثی دارد. یک غواص می تواند هوا را به درون لباس های خشک تزریق نموده و به مقابله با فشار و اثر فشرده سازی آن بپردازد.در این حالت شناوری افزایش یافته و برای جبران شناوری نیاز به داشتن وزنه های بیشتری خواهد داشت.همچنین غواصان در غواصی با اسکوبای مدار باز ، میتوانند با تغییر در حجم ریه به تنظیم شناوری بپردازند.

حرکت در زیر آب[ویرایش]

غواصی در زیر آب با حرکت همراه است.برای این کار ابزاری نیاز است تا تحرک را بهبود بخشد.غواصان در زیر آب حرکت خود را توسط باله های غواصی و گاهی وسایل نقلیه پیشرانشی افزایش میدهند.

ارتباطات زیر آب[ویرایش]

دو غواص در حال ارائه علامت "اوکی" با دست در یک کشتی غرق شده جمهوری دومینیکن.

غواصان نمی‌توانند در زیر آب صحبت کنند مگر دارای ماسک تمام صورت مجهز به رادیو باشند.اما غواصان می توانند ارتباط خود را با استفاده از علامت های دست برقرار سازند.

جدول علامتهای دست[ویرایش]

شماره علامت معنا ملاحظه
۱. Hand raised, fingers pointed up, palm to receiver. STOP Transmitted in the same way as a traffic police officer’s STOP
۲. Thumb extended downward from clenched fist. GO DOWN or GOING DOWN
۳. Thumb extended upward from clenched fist. GO UP or GOING UP
۴. Thumb and forefinger making a circle with three remaining fingers extended (if possible). OK! or OK? Divers wearing mittens may not be able to extend 3 remaining fingers distinctly.
۵. Two arms extended overhead with finger tips touching above head to make a large O shape. OK! or OK? A diver with only one free arm may make this signal by extending that arm overhead with finger tips touching top of head to make the O shape. Signal is for long-range use.
۶. Hand flat, fingers together, palm down, thumb sticking out, then hand rocking back and forth on axis of forearm. SOMETHING IS WRONG This is the opposite of OK! The signal does not indicate emergency.
۷. Hand waving over head (may also thrash hand on water). DISTRESS Indicates immediate aid required.
۸. Fist pounding on chest. LOW ON AIR Indicates signaler's air supply is reduced.
۹. Hand slashing or chopping throat. OUT OF AIR Indicates that the signaler cannot breathe.
۱۰. Clenched fist on arm extended in direction of danger. DANGER

خطرها[ویرایش]

با توجه به بررسیهای آماری سال ۱۹۷۰ آمریکایی شمالی، رانندگی با خودرو میتواند(در معیارهای مبتنی بر نفر به ساعت ) ۹۶ بار خطرناک تر از غواصی باشد. با توجه به مطالعه ژاپن در سال ۲۰۰۰، هر ساعت غواصی تفریحی میتواند ۳۶ تا ۶۲ بار ریسک کمتری از رانندگی با خودرو داشته باشد. تفاوت بزرگ بین خطرهای ناشی از رانندگی و غواصی این است که غواصان کمتر در معرض خطر از غواصان دیگر نسبت به رانندگان از رانندگان دیگر دارند.

آسیبهای تغییر فشار[ویرایش]

غواصان باید از صدمات ناشی از تغییرات فشاری اجتناب کنند. وزن آب بالاسر غواص باعث افزایش فشار به نسبت افزایش عمق میگردد.

این تغییرات فشاری همراه با عمق ، مواد قابل تراکم و فضاهای پر گاز بدن را که تمایل به تغییر حجم دارند فشرده کرده که می تواند باغث صدمه و آسیبهائی گردد که آسیب های فشار یا باراتوروما نامیده می شوند که می تواند کاملاً دردناک باشد و حتی در مواردی به طور جدی کشنده محسوب گردند.ای آسیبها در موارد شدید باعث پارگی ریه یا پرده گوش و یا حتی صدمه به سینوس ها میشوند.

برای جلوگیری از باراتوروما ، غواص باید فشار را در تمام فضاهای هوای بدن خود با فشار آب اطراف به هنگام تغییر عمق یکسان سازد.برابر سازی فشار درونی و بیرونی گوش میانی و سینوس با استفاده از تکنیک های مختلفی انجام پذیرفته که به آن برداشت فشار یا یکسانسازی گوش می گویند.

فشار درون ماسکهای غواصی را میتوان به هنگام پائین رفتن و با دمیدن دوره ای از طریق بینی در آن یکسان سازی نمود. در طی بالا آمدن به طور خودکار با نشت هوای بیش از حد از دور لبه ها یکسان سازی امکان میپذیرد. در صورت پوشیدن درای سوت نیز غواص باید فشار هوای درون آن را با فشار بیرون یکسان سازد.در غیر این صورت دچار اسیبهائی خواهد گردید.

اگر چه خطراتی در غواصی وجود دارد ،اما غواصان می تواند از طریق انتخاب و استفاده مناسب از تجهیزات آن را کاهش دهند.در این رابطه باید مهارت های لازم را با آموزش های مختلف به دست آورد.

اثرهای تنفس گاز فشرده[ویرایش]

بیماری تراکم زدائی[ویرایش]

قرار گرفتن طولانی مدت در معرض گازهای تنفسی غیر متابولیک مانند نیتروژن و یا هلیم (که در این زمینه به عنوان گازهای بی اثر به آن اشاره شده‌است)در فشار بالا میتوانند آن گاز را در خون حل و با جریان خون به آلوئول انتقال داده و از طریق مویرگ ها به سایر بافتهای بدن منتقل گرداند و در نتیجه آن گاز را در بافتهای بدن ذخیره کند.این فرایند اشباع نام دارد که دارای اثری بسیار آهسته بر غواص است. با این حال هنگامی که فشار در طول بالا آمدن کاهش می یابد ، مقدار از گازهای بی اثر محلول می تواند از بافتها دفع شده و کاهش یابد. در نتیجه کاهش فشار گازهای بی اثر در ریه ها در طول بالا آمدن، گاز حل شده از ریه ها و توسط بازدم دفع میگردد. این فرایند توسط قانون هنری بخوبی توصیف گردیده‌است.

تا زمانی که این روند به صورت تدریجی و آهسته باشد، همه چیز به خوبی پیش خواهد رفت. مشکل زمانی ناشی میشود که فشار با سرعت بیشتری کاهش یافته و مکانیسم دفع ناگهانی انجام پذیرد در این هنگام ، حباب ها ممکن است در بافت ها رشد یافته و باعث آسیبهای فشاری یا مسدود کردن رگ های خونی کوچک ، بستن جریان خون و در نتیجه ایجاد بیماری تراکم زدائی گردد.

بیماری تراکم زدائی باید در اسرع وقت درمان گردد. درمان قطعی این بیماری معمولاً با فشار گذاری دوباره در محفظه فشار گذاری و با اکسیژن درمانی همراه است.

نیتروژن نارکوسیس[ویرایش]

نیتروژن نارکوسیس یا حالت بی حسی و خواب الودگی نیتروژن نیز از دیگر بیماریهای شایع است که مکانیسم آن بسیار شبیه به اکسید نیتروژن ، و یا "گاز خنده" است که به عنوان گاز بیهوشی استفاده میگردد و می تواند توانائی قضاوت را مختل و غواصی را در حالتی بسیار خطرناک قرار دهد.

نیتروژن میتواند در اعماق شدید باعث واکنشی توهم زا شود. ژاک ایو کوستو معروف آن را به عنوان "خلسه عمیق" میشناخت. حالت بی حسی و خواب الودگی نیتروژن به سرعت رخ داده و به طور معمول در طی بالا آمدن ناپدید می شود.این بیماری در غواصان مختلف میتواند در عمق و شرایط مختلف متفاوت باشد. با این حال، غواصی با تری میکس یا هلیوکس به طور قابل توجهی اثر بی حسی و خواب الودگی گاز را بی اثر میکند.

بی حالی زمانی شروع می شود که غواص در عمق ۶۶ فوتی (۲۰ متری) یا بیشتر است. در این عمق، حالت بی حسی و خواب الودگی خود را آشکار نموده و به صورت سرگیجه خفیف بروز مینماید. افزایش اثرات آن با افزایش عمق ایجاد میشود و تقریباً تمامی غواصان متوجه اثرهای آن در عمق ۱۳۲ فوتی (۴۰ متری) میگردند.در این عمق، ممکن است غواصان احساس سرخوشی، اضطراب ، از دست دادن هماهنگی و عدم تمرکز گردند.

مسمومیت با اکسیژن[ویرایش]

مسمومیت اکسیژن زمانی اتفاق می افتد که فشار نسبی اکسیژن (PPO2) در بدن بیش از فشار نسبی مجاز آن میگردد و در موارد شدید بر سیستم عصبی مرکزی تاثیر می گذارد و باعث تشنج شده که می تواند در نتیجه غرق شدن غواص گردد.مسمومیت اکسیژن قابل پیشگیری است و نباید اجازه داد تا فشار نسبی اکسیژن از ۱٫۴ بار فراتر رود.

پیش گیری از دست دادن دمای بدن[ویرایش]

درای سوت برای جلوگیری ازدست دادن دما

آب خاصیت هدایت حرارتی ۲۵ بار بهتر از هوا را دارد که غواص می تواند به هیپوترمی منجر شود. این عارضه قضاوت را مختل و زبردستی را از بین میبرد که می تواند مرگبار باشد.برای پیش گیری از دست دادن دمای بدن، باید از پوششهای معمول استفاده نمود.

پیش گیری از جراحتهای سطحی[ویرایش]

وت سوت

لباس غواصی جلوگیری از جراحتهای پوستی بهنگام غواص توسط اشیاء تیز و یا زبر در زیر آب به کار میروند، حیوانات دریایی، مرجانها و یا بقایای فلزی که معمولاً در کشتیهای غرق شده یافت میشود میتوانند بسیار آسیب زننده باشند.

غواصی عمیق و طولانی ایمن[ویرایش]

تکنیک های گوناگونی برای افزایش زمان غواصی و طولانی تر نمودن مدت آن وجود دارد :

غواصی فنی -- برای غواصی عمیق تر از ۴۰ متر (۱۳۰ فوت) با استفاده از گازهای مخلوط و یا ورود به محیط های سرپوشیده مانند (غارها و یا کشتیهای غرق شده)

غواصی تغذیه از سطح -- با استفاده از گازهای تنفسی عرضه شده از سطح آب.

غواصی اشباع -- استفاده طولانی مدت از زیستگاه های تحت فشار زیر آب و برداشت فشار تدریجی در طی چند روز در محفظه برداشت فشار.

سازمانهای آموزش دهنده غواصی[ویرایش]

نوشتار اصلی: سازمانهای آموزش غواصی


آموزش غواصی تفریحی و دریافت گواهینامه آن متمرکز در یک سازمان و یا مختص به نهاد خاصی نیست. با این حال ، تعداد زیادی از سازمان های آموزش غواصی در سراسر جهان وجود دارد که غواصان و مربیان غواصی را آموزش داده و برای آنها گواهینامه غواصی صادر میکنند.

بزرگترین آژانس صدور گواهینامه بین‌المللی غواصی در جهان انجمن مربیان حرفه‌ای غواصی PADI است که در حال حاضر توسط بسیاری از سازمانهای نظارت کننده بر غواصی جهان مانند شورای جهانی آموزش غواصی تفریحی و فدراسیون زیر آبی اروپا به رسمیت شناخته شده‌است.

دیگر نهادهای آموزش دهنده غواصی در جهان عبارتند از:

مدرسه‌های غواصی بین‌الملل SSI

ای سی یو سی ACUC گواهینامه زیر آب آمریکا کانادا (که قبلاً کانون شوراهای زیر آب کانادا بود) -- در سال ۱۹۶۹ در کانادا تاسیس و در سال ۱۹۸۴ گسترش یافت.

باشگاه زیر آبی بریتانیا BSAC-- مستقر در انگلستان، که در سال ۱۹۵۳ تاسیس شده‌است و بزرگترین باشگاه غواصی در جهان است.

کنفدراسیون جهانی فعالیتهای زیر آبی CMAS که به دست کاپیتان ژاک ایو کوستو در ۱۹۵۹ تاسیس گردید.

انجمن ملی مربیان زیر آب NAUI -- مستقر در ایالات متحده

جستارهای وابسته[ویرایش]

گروه غواصان اسکوبا

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Scuba_diving&oldid=470474623

کتاب راهنمای جامع غواصی در آبهای آزاد، تالیف مهندس محمد رسول باقریان - زمستان ۱۳۸۶ ISBN:978-964-95713-79

مطالعه بیشتر[ویرایش]

کتاب راهنمای جامع غواصی در آبهای آزاد، تالیف مهندس محمد رسول باقریان - ISBN:978-964-95713-79

کتاب راهنمای جامع غواصی پیشرفته، تالیف مهندس محمد رسول باقریان - ISBN:978-964-9922-49-2

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌سفر اطلاعات بیشتر در ویکی‌سفر : Scuba diving